اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ
afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).
O kɔ, yala i ye mɔgɔ dɔ ye min be an ka ayataw sɔsɔ, k’a fɔ ko: “Siga t’a la, nafolo ni denw bena di ne ma.”
اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ
aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).
Yala a ye fɛɛn yebaliw ye wala a ye jɛnɲɔgɔnya dɔ kɛ ni Ala ye, min ye makaribaga ye wa?
كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ
kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).
O tɛ fewu! A ka kuma minw fɔ, an bɛna o sɛbɛ, an bɛna a ta ɲangili lase a dafa ma;
وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا
wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).
A ka min fɔ, an bɛna o cɛn, a bɛna na an kelen le fɛ.
اَرَءَيْتَ الَّذِيْ يُكَذِّبُ بِالدِّيْنِۗ
ara'aital-lażī yukażżibu bid-dīn(i).
I b’a lɔn mɔgɔ min be ban diinan na wa?
فَذٰلِكَ الَّذِيْ يَدُعُّ الْيَتِيْمَۙ
fa żālikal-lażī yadu‘‘ul-yatīm(a).
Ale le bɛ feritaw kɔrɔfɔ;
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
ani a tɛ dusu don mɔgɔw la u ka fantanw balo.
اِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْاَبْتَرُ ࣖ
inna syāni'aka huwal-abtar(u).
Tiɲɛ na, minw b'aw kɔniya, olu le be tigɛ ka bɔ (Ala ka hinu la).
قُلْ يٰٓاَيُّهَا الْكٰفِرُوْنَۙ
qul yā ayyuhal-kāfirūn(a).
A fɔ (Muhamadu) ko: «E kafiriw!