زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
ዓለማዊ ሕይወት በእነዚያ በካዱት ሰዎች ፊት ውብ ትመስላለች፤ እነዚያንም ያመኑትን ይሳደባሉ፤ እነዚያም ጥንቁቆች በትንሣኤ ቀን ከነሱ በላይ ቢሆኑም እንኳ። አላህም ለሚሻው ሰው ያለ ግምት ይሰጣል።
۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ
qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
«ከዚህ የተሻለን ነገር ልንገራችሁን?» በላቸው። ለጥንቁቆቹ በጌታቸው ዘንድ ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸው ገነቶች፣ በውስጣቸው ለዘላለም የሚኖሩባቸው፣ ንጹሕ ሚስቶችና የአላህ ውዴታም አሏቸው። አላህም ባሮቹን ተመልካች ነው።
اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ
in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
መልካም ካገኘህ (በእርግጥ) ያዝናሉ፤ አደጋ ቢደርስብህ ግን በዚህ ይደሰታሉ። ታጋሽና ቀናተኛ ከሆንክ ተንኮላቸው በፍፁም አያስቸግርህም። በእርግጥም አላህ በሚያደርጉት ነገር ሁሉ ሁሉን አቀፍ ነው።
۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ
wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).
ከጌታችሁም ምሕረትን ለመጠየቅ ቸኩሉ፤ እንደ ሰማይና ምድር ስፋት ያላት ገነትን ለጥንቁቆች የተዘጋጀችውን ገነት ለማግኘት ቸኩሉ።
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(ማለትም) እነዚያ አላህንና መልክተኛውን (በኡሁድ ጦርነት) ከቆሰሉ በኋላ የሚታዘዙት። ከነሱም ውስጥ በጎ የሠሩና ጥንቁቆች የሆኑ ታላቅ ምንዳ አላቸው።
مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).
አላህ አማኞችን አሁን ባለህበት ሁኔታ ውስጥ አይተዋቸውም፤ ስለዚህ ክፉውን ከጥሩው ይለያል። አላህ የማይታየውን አያሳይህም፤ ነገር ግን አላህ ከመልክተኞቹ መካከል የሚሻውን ይመርጣል። ስለዚህ በአላህና በመልክተኞቹ እመኑ። እምነትና ፍርሃት ካለህ ታላቅ ምንዳ ታገኛለህ።
لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ
lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).
እነዚያ ግን ጌታቸውን የሚፈሩት ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባት ገነት አላቸው፤ በውስጧም ዘውታሪዎች ሲሆኑ ከአላህ የተሰጡ ስጦታዎች ናቸው። አላህ ዘንድ ያለውም ለታመኑት ሰዎች በላጭ ነው።
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
«እጆቻችሁን (ከመዋጋት) ጠብቁ፣ ሶላትንም ሥሩ፣ ዘካንም ሥጡ» ለሚባሉ ሰዎች ትኩረት አትስጡ? ለመዋጋት በተገደዱ ጊዜ በድንገት ከነሱ (መናፍቃን) መካከል አንዳንዶቹ ሰዎችን (ጠላቶችን) ፈሩ፤ አላህን ይፈሩ ነበር፤ ከዚህም በላይ ይፈራሉ። «ጌታችን ሆይ፣ ለምን እንድንዋጋ አስገደድከን? ለምን ለተወሰነ ጊዜ አላዘገየኸንም?» አሉ። «በዚህ ዓለም ውስጥ ጥቂት ደስታዎች አሉ፤ የኋለኛውም ሕይወት ለጥንቁቆች (በመዋጋት ሽልማትን ለማግኘት) የተሻለ ነው፤ በላቸው።»
وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ
wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).
የመጽሐፉም ሰዎች ባመኑና በተጠነቀቁ ኖሮ ስህተቶቻቸውን ባጠፋን ነበር፤ በተድላም በተሞላች ገነት ውስጥ ባገባናቸው ነበር።
قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ
qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).
(ሙሐመድ) በላቸው፡- "ክፉው ከጥሩው ጋር አንድ አይደለም፤ ምንም እንኳን የክፋት ብዛት ልብህን ቢስብም፣ ስለዚህ አላህን ፍሩ፤ እናንተ የማመዛዘን ችሎታ ያላችሁ ሰዎች ትሳካላችሁ"።
وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
የዚህች ዓለም ሕይወት ጨዋታና አዝናኝ ብቻ ነው። ይህ በእንዲህ እንዳለ፣ የኋለኛው ዓለም ምድር ለሃይማኖተኞች በእርግጥ የተሻለች ናት። አታስተውሉምን?
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን የምትፈሩ ከሆነ፣ በእርግጥ ፉርቃን (ትክክልና ስህተትን የመለየት ችሎታ) ይሰጣችኋል፣ ስህተቶቻችሁንም ሁሉ ያጠፋችኋል፣ እናም ኃጢአቶቻችሁን ይቅር ይላችኋል። አላህ ታላላቅ ስጦታዎች አሉት።
اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
እነዚያ ከአንተ ጋር ቃል ኪዳን የገቡና (የስምምነቱን ይዘት) ምንም ሳይቀንሱና ጠላት የሆነውንም ሰው (እንዲሁም) ያልረዱ አጋሪዎች ብቻ ሲቀሩ፤ ከዚያም እስከ ጊዜው ድረስ ቃል ኪዳናቸውን ሙሉላቸው። አላህ ጥንቁቆችን ይወዳልና።
كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
ከአላህና ከመልክተኛው ጋር ከአጋሪዎች ጋር እንዴት አስተማማኝ ስምምነት (በአስተማማኝ) ሊኖር ይችላል? ከእነዚያ ጋር በታላቁ መስጊድ (ሁዳይቢያ) አቅራቢያ ስምምነት ከፈጸማችሁላቸው ሰዎች በስተቀር። እነሱ በእናንተ ላይ እስከተሳሰሩ ድረስ እናንተም ለእነሱም ታማኝ መሆን አለባችሁ። አላህ በእርግጥ ጥንቁቆችን ይወዳል።
اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ
inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).
አላህ ዘንድ የወሮች ብዛት አስራ ሁለት ወራት ነው፣ ልክ አላህ ሰማያትንና ምድርን በፈጠረ ጊዜ በወሰነው ጊዜ፣ ከነሱም አራት የሐራም ወራት አሉ። ይህ የቀጥተኛ ሃይማኖት ውሳኔ ነው፤ ስለዚህ በአራተኛው ወር ራሳችሁን አትበድሉ፤ አጋሪዎችንም ሁሉ እነሱ ሁላችሁንም እንደሚዋጉ ተጋደሉ። አላህም ከጥንቁቆቹ ጋር መሆኑን እወቁ።
اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
አላህንና ውዴታውን በመጠበቅ ሕንጻዎችን የሚገነቡት ይሻላሉን? ወይስ ሕንጻዎቻቸውን የሚገነቡት በሸለቆው ዳርቻ ላይ የሚፈርስና ከዚያም ሕንጻው ከነሱ ጋር ወደ ገሃነም የሚወድቅ ናቸውን? አላህ አመጸኞችን ሕዝቦች አይመራም።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).
እናንተ ምእመናን ሆይ! በዙሪያችሁ ያሉትን ከሐዲዎችን ተዋጉ፤ ጽኑነታችሁንም እንዲሰማቸው አድርጉ፤ አላህም ከጥንቁቆቹ ጋር መሆኑን እወቁ።
اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ
alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
የአላህን ወዳጆች አስታውሱ፤ በነሱ ላይ ፍርሃት የለባቸውም፤ እነሱም አያዝኑም።
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ
al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
(ማለትም) እነዚያ የሚያምኑና ሁልጊዜም ሃይማኖተኞች የሆኑ።
وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ
wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
በእርግጥም የኋለኛው ሕይወት ምንዳ ለእነዚያ ላመኑትና ሁልጊዜም ለታመኑት የተሻለ ነው።
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).
ከአንተ በፊትም (ሙሐመድን) በምድር ሰዎች ውስጥ ራእይ የምናወርድለትን ሰው እንጂ አልላክንም። በምድር ላይ አልተጓዙምን? ከነሱ በፊት የነበሩትን (መልክተኛውን) ያስተባበሉትን እንዴት እንደሆነ አላዩምን? የኋለኛውም አገር ለጥንቁቆቹ በላጭ ነው። አታስተውሉምን?
اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ
innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).
በእርግጥም ምእመናን በአትክልቶችና በምንጮች ውስጥ ናቸው።
۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ
wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).
ከዚያም ለጥንቁቆቹ «ጌታችሁ ምን አወረደ?» ይባላሉ። «ደግነት» ብለው መለሱ። በዚህች ዓለም መልካምን የሚያደርጉ መልካምን ያገኛሉ። የኋለኛውም ዓለም በእርግጥ የተሻለች ትሆናለች። ያ ለጥንቁቆቹም ከሁሉ የተሻለው ቦታ ነው።
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا
tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).
ያች ገነት ሁልጊዜም ቀናተኛ ለሆኑት ባሮቻችን የምናወርሳት ናት።
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا
yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).
እነዚያን (አላህን) የሚፈሩትን እንደ ክቡር ጋሪ (እንደ) የሰበሰብንበትን ቀን (አስታውስ)።
وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
አላህንና መልክተኛውን የሚታዘዝ፣ አላህን የሚፈራና ለእርሱ ታማኝ የሆነ ሰው እነዚያ አሸናፊዎች ናቸው።
قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا
qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).
(ሙሐመድ) በላቸው፡- «እንዲህ (ቅጣት) መልካም ነውን ወይስ ለጥንቁቆቹ እንደ ሽልማትና መመለሻ ቦታ የተስፋ ቃል የተገባላቸው ዘላለማዊ ገነት ነውን?»
وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ
wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
እነዚያንም ያመኑትን እናድናቸዋለን፤ እነሱም ዘወትር ታዛዦች ናቸው።
لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ
lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).
ግን እነዚያ ጌታቸውን የሚፈሩት (በገነት ውስጥ) ክፍሎች አሏቸው፤ ከበላያቸው የተነደፉ ክፍሎች አሏቸው፤ ከሥሮቻቸውም ወንዞች የሚፈሱባቸው ክፍሎች አሏቸው። (ይህም) የአላህ ቃል ኪዳን ነው። አላህ ቃል ኪዳኑን አያፈርስም።
وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ
wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).
እነዚያም ጌታቸውን የሚፈሩት በቡድን ሆነው ወደ ሰማይ ይገባሉ። ወደ እርሷም (ሰማይ) በደረሱና በሮችዋም በተከፈቱ ጊዜ ጠባቂው “ብልጽግና ለእናንተ ይሁን፤ የተባረካችሁ ናችሁ፤ ግቡ፤ በውስጧም ለዘላለም ትኖራላችሁ” አላቸው።
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصِّدِّيْقُوْنَ ۖوَالشُّهَدَاۤءُ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ لَهُمْ اَجْرُهُمْ وَنُوْرُهُمْۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ
wal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ulā'ika humuṣ-ṣiddīqūn(a), wasy-syuhadā'u ‘inda rabbihim, lahum ajruhum wa nūruhum, wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).
እነዚያም በአላህና በመልክተኞቹ የሚያምኑት፣ እነሱ እውነተኛዎች (እውነትን የሚወዱ) እና በጌታቸው ዘንድ መስካሪዎች ናቸው። ለእነሱ ምንዳና ብርሃን ይገባቸዋል። እነዚያም የካዱና በአንቀጾቻችን የሚክዱ እነዚያ የገሃነም ጓዶች ናቸው።
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
አላህን እንደ ችሎታህ ፍራ፤ ስማና ታዘዙ፤ ለራስህም መልካም ሀብትን አኑር። ከስስትም የሚጠብቅ ሁሉ እነዚያ እድለኞች ናቸው።
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
ስለዚህ ጸሎታቸው ሊጠናቀቅ ሲል በደንብ አስታርቋቸው (ወደ እነሱ ተመለሱ) ወይም በጥሩ ሁኔታ ይምጡና ከመካከላችሁ ሁለት እውነተኞች ምስክሮችን አስመስክሩ፤ ምስክርነታችሁም ለአላህ ውሰዱ። ይህ በአላህና በመጨረሻው ዓለም ለሚያምኑ ሰዎች የተሰጠ ትምህርት ነው። አላህን የሚፈራ ሰው በእርግጥ መውጫውን ይከፍትለታል።
اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ
inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).
በእርግጥም ለእነዚያ ጥንቁቆች (ለጌታቸው) ዘንድ ደስታ የሞላባት ገነት ተሰጥቷቸዋል።
اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ ظِلٰلٍ وَّعُيُوْنٍۙ
innal-muttaqīna fī ẓilāliw wa ‘uyūn(in).
መልካሞቹ በገነት ጥላ ዛፎችና በምንጮች ዙሪያ ጥላ ውስጥ ናቸው።
اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ
inna lil-muttaqīna mafāzā(n).
በእርግጥም ቀናተኛ የሆኑ ድል ይሆናሉ፤