وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).
ते जेकर उंदे कोल ईमान होंदा ते धर्मपरायण होंदे तां अल्लाह कोला इनाम बेहतर होंदा, जेकर उनेंगी सिर्फ पता गै होंदा।
۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
वे तुहाडे (मुहम्मद) तों अर्धचंद्र दे बारे विच पुछदे हन। कहो, "ओह (सूचक) मनुख ते (तीर्थ) दा वक्त है।" ते घर दे उपर तों दाखल होना सदाचार नहीं, पर पुण्य (सद्गुण) उन लोकां दा है जो पुण्यात्मा है । घरें च उंदे दरवाजे थमां दाखल होओ, ते अल्लाह कोला डरो तां जे तुस सफल होओ।
اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ
al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).
हज (मौसम) ओह महीने (में) ऐ जिन्हें गी मंजूरी दित्ती गेई ऐ। जो कोई उन (महीने) विच हज करदा है, ओ हज दे दौरान गंदे शब्द (रफात) ना बोले, अनैतिकता या झगड़ा न करे। जो भी भला करो, अल्लाह जानदा है। रजत लाओ, कीजे असल च सबतूं अच्छा इंतजाम धर्मपरायणता ऐ। ते मेरे कोला डरो, हे सामान्य ज्ञान दे लोक!
۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).
ते निर्धारित दिनें दी गिनतरी च अल्लाह दा ज़िकर करो। जो दो दिन बाद जल्दबाजी (मीना छोड़ दे) ओदे उप्पर कोई पाप नेईं होंदा। ते जेड़ा इस गी खत्म करदा ऐ, उदे लेई कोई पाप (ना) नेईं ऐ, (यानी) पुण्य करने आलें लेई। ते अल्लाह कोला डरो, ते जान लओ के ओह तुसेंगी इकट्ठा करग।
وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
ते अपनी कसम विच अल्लाह (नाम) दा इस्तेमाल नेक कम्मां करन, पुण्यात्मा होन ते लोकां विच शांति पैदा करन विच बाधा नहीं बनाओ। अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।
۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ
qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
कहो, "क्मा भैं तुझे उववे बी अचधक फात की सूचत कयता शूॊ?" कीजे धर्मी अपने रब दे कोल बाग-बगीचे न जिंदे थल्ले नदियाँ बगदियां न, जित्थें ओह् सदा रौह्न, ते शुद्ध जीवनसाथी ते अल्लाह दी खुशहाल। ते अल्लाह अपने दासें गी दिखदा ऐ।
بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
दरअसल, जो कोई अपने वादे पूरा करदा ऐ ते धर्मी होंदा ऐ, तां सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े धर्मी न।
اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ
in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
जेकर तुसेंगी भला मिलदा ऐ तां (अनिवार्य रूप कन्नै) ओह् दुखी होंगन, पर जेकर तुसेंगी कोई आपदा औग तां ओह् इस गल्लै कन्नै खुश होंगन। जेकर तुस धैर्यवान ते पुण्यवान ओ तां उंदी चाल तुसेंगी ज़रा बी परेशान नेईं करग। सचमुच, अल्लाह उंदे हर कम्म च सर्वव्यापी ऐ।
وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).
ते सचमुच, अल्लाह ने तुंदी बदर दी लड़ाई च मदद कीती, भले ही तुस कमजोर ओ। इस करिए अल्लाह दा डर करो, तां जे तुस उंदा शुक्रगुजार होओ।
۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ
wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).
ते अपने रब कोला माफी मंगने च जल्दी करो ते पुण्यात्माएं आस्तै तैयार आकाश ते धरती जिन्ना चौड़ा जन्नत हासल करो।
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(अर्थात) जो (उहुद दी लड़ाई विच) घायल होण दे बाद अल्लाह ते रसूले दी आज्ञा मनदे हन। उंदे च भलाई करने आह्ले ते पुण्य करने आह्लें गी बड़ा इनाम मिलग।
مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).
अल्लाह तुंदी वर्तमान स्थिति च मुसलमानें गी नेईं छोड़ग, इस करी ओह् बुरे ते भलाई च भेद करदा ऐ। अल्लाह तुहानूं अनदेखा नहीं दिखावेगा, पर अल्लाह अपने रसूल विचों जिस नू चाहुंदा है, उस नूं चुनदा है। इस करिए अल्लाह ते उंदे रसूलें उप्पर विश्वास रखो। जेकर तुहाडे कोल विश्वास ते भक्ति होवे तां तुहानूं बड़ा इनाम मिल जावेगा।
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
तुंदी दौलत ते अपने आप गी जरूर परखना पौग। ते ज़रूर तुसें गी उनें लोकें कोला ते मुशरिकें कोला मती सारी बड़ी आहत करने आली गल्लां सुनी लैंगन। जेकर तुस धैर्यवान ते पुण्यवान ओ तां सच्चें गै ओह गल्लां ऐसी गल्लां न जिनेंगी (होनी चाहिदी) प्राथमिकता दित्ती जा।
لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ
lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).
पर जेड़े अपने रब कोला डरदे न, उनेंगी जन्नत मिलग जिसदे थल्ले नदियां बगदियां न, ओह् अल्लाह दे दान दे तौर उप्पर उंदे च गै रौंह्गन। औय जो अल्लाह के साथ शै , लश ऩयभात्भा के लरए शी अचधक शै ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
हे विश्वास करने आले! धीरज रखो ते अपना धीरज मजबूत करो ते सतर्क रवो (अपने देश दी सीमाएं पर) ते अल्लाह कोला डरो तां जे तुस किस्मत च बनो।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
क्या तुस उन लोकें उप्पर ध्यान नेईं देओ जिनेंगी उनेंगी आखेआ जंदा ऐ के "अपने हत्थें गी (लड़ाई थमां) रोको, नमाज करो ते जकात करो!" जदों उन्हां कूं लड़ण दा फर्ज प्या तां अचानक उन्हां विचों कुझ (पाखंडी) इंसान (दुश्मन) तों डरदे हन, जिवें ओ अल्लाह तों डरदे हन, (उस तों वी ज्यादा) डरदे हन। उ'नें आखेआ, "साढ़े रब, तुसें असेंगी लड़ने दा फर्ज कीं दित्ता ऐ? तुसें असेंगी (लड़ने दा फर्ज) किश समें आस्तै की नेईं टालेया?" कहो, "इस संसार च सुख घट्ट गै होंदे न ते परलोक उनें लोकें आस्तै बेहतर ऐ जेह्ड़े पुण्यवान न (लड़ाई दा इनाम पाना) ते तुंदे कन्नै ज़रा बी अन्याय नेईं होग।"
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
ते जेकर जनानी गी इस गल्लै दी चिंता ऐ जे ओह्दे पति शरारती जां उदासीन होग, तां ओह् दवैं असली शांति बनाई सकदे न, ते ओह् शांति (उंदे आस्तै) बेहतर ऐ, भलेआं ओह् मर्द स्वभाव कन्नै कंजूस होऐ। ते जेकर तुस (अपनी घरेआली कन्नै अपने रिश्ते च) सुधार करदे ओ ते अपने आप गी (नुस्यूज़ ते उदासीनता थमां) बचांदे ओ तां सचमुच अल्लाह तुंदे कम्में च सावधान रौंह्दे न।
وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
ते तुस अपनी पत्नियां दे बीच न्याय नेईं करी सकगे, भलेआं तुस ज़ोरदार इच्छा रखदे ओ, इस करी (जिस कन्नै तुस प्यार करदे ओ) इस हद तकर मता झुकाव नेईं देओ जे दुए गी फांसी देई ओड़ो। ते जेकर तुस सुधार करदे ओ ते अपने आप गी (गलत कम्में थमां बचांदे ओ) तां निश्चित रूप कन्नै अल्लाह अक्सर माफी देने आला, दयालु ऐ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).
हे विश्वास करने आले! अल्लाह कोला डरो ते उंदे नेड़े औने आस्तै वसीला (रस्ता) दी तलाश करो, ते उंदे रस्ते च मेहनत करो (संघर्ष) करो, तां जे तुस सफल होओ।
وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ
wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).
ते जेकर किताब दे लोक विश्वास करदे ते धर्मी होंदे तां अस उंदी गलतियें गी मिटा देंदे, ते अस उनेंगी सुख कन्नै भरोचे दे जन्नत च दाखल करी लैंदे।
لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ
laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(अतीत च) दे खाने दे बारे च विश्वास करने आह्ले ते भलाई करने आह्लें आस्तै कोई पाप नेईं ऐ, जेकर ओह् धर्मी ते विश्वास करदे न, ते नेक कम्म करदे न, तां ओह् पुण्य ते विश्वास करदे रौंह्दे न, तां उंदे कोल (अजें बी) धर्मपरायणता ऐ ते भला कम्म करदे न। ते अल्लाह नेक कम्म करने आलें कन्ने प्यार करदा ऐ।
قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ
qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).
कहो (मुहम्मद) "बुरा ते भलाई इक ही नहीं है, भले ही बुराई दी भरमार तुहाडे दिल नू आकर्षित करदी है, इस करके हे आम ज्ञान वाले, अल्लाह तों डरो, ताकि तुसीं सफल हो सकदे हो।"
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
ते एह् किताब (अल-कुरान) ऐ जेह्ड़ी असें बरकत कन्नै भरोची दी ऐ। इस दा पालन करो ते पुण्य करो तां जे तुस दया पाओ।
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).
हे आदम दे वंशज! सचमुच, असी तुहाडी नग्नता नू ढकण वास्ते ते तुहाडे वास्ते सजावट दे तौर ते कपड़े उपलब्ध कराए हन। पर भक्ति दा कपड़ा, ओही बेहतर ऐ। एह् अल्लाह दी ताकत दे किश निशान न, उम्मीद ऐ जे उनेंगी याद औग।
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
हे आदम दे वंशज! जेकर तुंदे च अपने आपै च दूत औंदे न, जेड़े तुंदे कन्ने मेरे आयत दस्सदे न, तां जेड़ा कोई धर्मी ऐ ते उसी ठीक करदा ऐ, तां उंदे कोला कोई डर नेईं ऐ ते ना गै ओह दुखी होंगन।
وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).
ते जेकर मुल्ख दे लोक विश्वास करदे ते धर्मी होंदे तां अस उनेंगी आकाश ते धरती थमां बरकत देई दिंदे, पर ओह झूठ (साढ़े आयत) निकले, इस करी असें उनेंगी उंदे कीते दे मताबक सजा दित्ती।
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
ते साढ़े आस्तै इस दुनिया ते परलोक च भलाई दा निर्धारण करो। सचमुच, अस तुहाडे कोल वापस (पछतावा) करदे हां। (अल्लाह) आखदा है, "मैं जिस नू चाहुंदा हां, मैं अपनी सजा देगा ते मेरी दया हर चीज़ नू ढकदी है। इस करके मैं अपनी रहमत उन लोकां नू सौंप देगा जो पुण्यवान हन, जकात देण वाले ते साडे आयतां ते विश्वास करन वाले नू।
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
फिरी उंदे बाद इक पीढ़ी आई जेड़ी तौराह दा वारिस होई गेई ते इस दुनिया दे नीच माल गी लेई लेआ। फिरी उनेंगी ग् लाया, "असें गी माफ करी दित्ता जाग।" ते जेकर इस दुनिया दे समान उंदे कोल औंदा तां ओह बी लेई लैंदे। क्या ओ किताब (तोराह) विच किसे वादे नाल बंधे हन कि ओ अल्लाह दे बारे विच सच्चाई दे सिवाय कुई वी गल्ल नहीं आखन, भले ही उन्हां कूं पता लग ग्ये कि ओस विच क्या हे? अल्लाह दे डरने आलें लेई आखरी दा वास बेहतर ऐ। तां केह़ तुस नेई समझ़े?
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ
innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).
सचमुच, जो लोग अल्लाह तों डरदे हन, जदों शैतान दा कोई बुरा विचार (पाप दा) उन्हां ते छाया पांदा है तां ओ तुरंत अल्लाह दी याद करदे हन, ते फिर (अपनी गलतियां) वेखदे हन।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).
हे विश्वास करने आले! जेकर तुस अल्लाह कोला डरदे ओ तां निश्चित रूप कन्ने ओह तुसेंगी फुरकान (सही ते गलत च भेद करने दी क्षमता) देग ते तुंदी सारी गलतियें गी मिटा देग ते तुसेंगी (तुंदे गुनाह) माफ करग। परमातमा दे कोल बडे वरदान हन।
اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
सिवाय उनें मुश्रिकें दे जिनेंगी तुंदे कन्ने समझौता कीता ऐ ते उने (समझौते दी सामग्री) गी ज़रा बी घट्ट नेईं कीता ऐ ते ना गै (ना) उने किसे दी मदद कीती ऐ जेड़ा तुंदे कन्ने दुश्मन ऐ, फिर उंदे कन्ने समें सीमा तकर अपना वादा पूरा करो। सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े धर्मी न।
كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ
kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).
अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह कन्ने मुशरिकें कन्ने इक समझौता (सुरक्षित) किस चाल्ली होई सकदा ऐ, सिवाय उनें लोकें कन्ने जिंदे कन्ने तुसें भव्य मस्जिद (हुदैबिया) दे कोल इक समझौता (उंदे कन्ने) कीता ऐ, तां जे जदूं तकर ओह तुंदे कन्ने ईमानदारी कन्ने कम्म करदे न, तुसें गी उंदे कन्ने ईमानदारी कन्ने (भी) कम्म करना चाइदा। सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े धर्मी न।
اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ
inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).
दरअसल, अल्लाह दे मताबक महीने दी गिनतरी बारह महीने ऐ, (जैसे) अल्लाह दे फरमान च जिसलै उने आकाश ते धरती बनाई ही, जिंदे च चार हरम महीने न। मतलब (फरमान) सीधा धर्म, इस करिए (चौथे महीने) च अपने आप गी गलत नेईं करो, ते सारे मुश्रिक कन्ने लड़ो जिय्यां ओह तुंदे सारें कन्ने बी लड़दे न। और जानिए कि अल्लाह धर्मी लोकें दे कन्ने ऐ।
لَا تَقُمْ فِيْهِ اَبَدًاۗ لَمَسْجِدٌ اُسِّسَ عَلَى التَّقْوٰى مِنْ اَوَّلِ يَوْمٍ اَحَقُّ اَنْ تَقُوْمَ فِيْهِۗ فِيْهِ رِجَالٌ يُّحِبُّوْنَ اَنْ يَّتَطَهَّرُوْاۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِيْنَ
lā taqum fīhi abadā(n), lamasjidun ussisa ‘alat-taqwā min awwali yaumin aḥaqqu an taqūma fīh(i), fīhi rijāluy yuḥibbūna ay yataṭahharū, wallāhu yuḥibbul-muṭṭahhirīn(a).
मस्जिद में सदा नमाज नमाना ना करें। सचमुच, इक मस्जिद जिसदी स्थापना धर्मपरायणता दे आधार उप्पर होई ही, पैहले दिन थमां गै तुंदे आस्तै उस च नमाज पढ़ना ज्यादा उचित ऐ। अंदर ऐसे लोक बी न जेह्ड़े अपने आप गी साफ करना चांह्दे न। अल्लाह साफ-सुथरे लोकें कन्नै प्यार करदा ऐ।
وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ
wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
ते सचमुच, परलोक च इनाम उन लोकें आस्ते बेहतर ऐ जेड़े विश्वास करदे न ते हमेशा भक्ति करदे न।
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
उन् ने ग् लाया, "केह़ तुस सच् चाई च यूसुफ ओ?" उने (यूसुफ) जवाब दित्ता, "मैं यूसुफ आं ते एह् मेरा भ्रा ऐ। सचमुच अल्लाह ने साढ़े उप्पर अपनी कृपा कीती ऐ। सचमुच जेह्ड़ा बी भक्त ते धैर्यवान ऐ, तां सचमुच अल्लाह भलाई करने आह्लें दा इनाम बर्बाद नेईं करदा।"
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).
ते असी तुहाडे (मुहम्मद) दे अग्गे नहीं भेजेया, बल्कि इक आदमी नू भेजेया जिस नू असीं उस देस दे लोकां विच वही कित्ता। क्या ओ धरती उत्ते यात्रा कित्ते काहनी कित्ता ते डेखदे कि हुंदे कलों पहले दे लोगें नाल (जिन्हां ने प्रेरित कूं झूठ कित्ता)। ते सचमुच परलोक दी धरती पुण्यात्माएं आस्तै बेहतर ऐ। तुसीं नहीं समझदे?
جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ ۗ كَذٰلِكَ يَجْزِى اللّٰهُ الْمُتَّقِيْنَۙ
jannātu ‘adniy yadkhulūnahā tajrī min taḥtihal-anhāru lahum fīhā mā yasyā'ūn(a), każālika yajzillāhul-muttaqīn(a).
(अर्थात) अदन दे बाग जिंदे च ओह प्रवेश करंगन, जिंदे थल्ले नदियाँ बगदियां न, जित्थे उंदे कोल जे किश चाह्न्दे न। इस तरह अल्लाह पुण्यवानों को इनाम देंदा है,
اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔
innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).
सचमुच अल्लाह उन लोकें दे कन्ने ऐ जेड़े धर्मी ते भलाई करदे न।
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا
tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).
उह ही जन्नत है जो असीं अपने सेवक नू वसीयत करगे जो हमेशा भक्त हन।
وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
ते जेड़ा अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी गल्ल मनदा ते अल्लाह कोला डरदा ते उहदी भक्ति करदा ऐ, ओह ओह लोक हन जो जीत हासिल करनगे।
وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ
wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
ते अस उनें गी बचाई लैंदे आं जेके विश्वास करदे न ते ओह़ सदा भ़क् त रौंदे रौंदे न।
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّقُوْا مَا بَيْنَ اَيْدِيْكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa iżā qīla lahumuttaqū mā baina aidīkum wa mā khalfakum la‘allakum turḥamūn(a).
ते जदुं उनेंगी एह़ ग् लाया जंदा ऐ के "तुंदे सामने औने आली सजा (इस संसार च) ते औने आली सजा (परलोक) थवां डरो तांजे तुसेंगी दया मिलन।"
وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).
ते अल्लाह सज्जन गी उंदी जीत कन्ने बचाई लैग। सजा दा ना छूह्नगे, ना दुखी होनगे।
وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ
wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).
ते जेड़े अपने रब कोला डरदे न, उनेंगी समूह च सुर्ग च लेई जाया जंदा ऐ। तां जे जदुं ओह़ उदे (स्वर्ग) च पुज् जी गे ते उदे दरवाजे खोले गे, तां संरक्षक ने उनेंगी ग् लाया, "तुसेंगी खुशहाली (तुसेंगी) ध़नत ऐ! तां अंदर आओ, तुस उदे च अनंत काल तकर रौह़गे।"
اَلْاَخِلَّاۤءُ يَوْمَىِٕذٍۢ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ اِلَّا الْمُتَّقِيْنَ ۗ ࣖ
al-akhillā'u yauma'iżim ba‘ḍuhum liba‘ḍin ‘aduwwun illal-muttaqīn(a).
उस दिन घनिष्ठ दोस्त इक-दुए दे दुश्मन होंगन, सिवाय पुण्यात्मा दे।
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ وَّاُنْثٰى وَجَعَلْنٰكُمْ شُعُوْبًا وَّقَبَاۤىِٕلَ لِتَعَارَفُوْا ۚ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰىكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ
yā ayyuhan-nāsu innā khalaqnākum min żakariw wa unṡā wa ja‘alnākum syu‘ūbaw wa qabā'ila lita‘ārafū, inna akramakum ‘indallāhi atqākum, innallāha ‘alīmun khabīr(un).
ऐ लोक ! सचमुच, अस तुसें गी इक मर्द ते इक जनानी कोला पैदा कीता ऐ, फिरी असें तुसें गी राष्ट्र ते कबीले बनाई दित्ता तां जे तुस इक दुए गी जानदे ओ। सचमुच अल्लाह दी नजर विच तुहाडे विचों सब तों शरीफ ओह है जो सब तों ज्यादा धर्मी है। दरअसल अल्लाह सारे जानकार, सब पालन करने आला ऐ।
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
इस करिए जदूं ओह अपनी नमाज दे अंत दे कोल होनगे तां उंदे कन्ने खरी चाल्ली मेल मिलाप (वापस) करो या उनेंगी ठीक चलने देयो ते तुंदे च दो निष्पक्ष गवाहें कन्ने गवाही देओ ते तुंदी गवाही अल्लाह दी खातिर स्थापित होनी चाहिदी। अल्लाह ते आखरी च विश्वास करने आलें गी दित्ती गेदी शिक्षा ऐ। जेड़ा अल्लाह तों डरदा है, ओस वास्ते ज़रूर रास्ता खोल देगा,
وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا
wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).
ते उसी उस दिशा च रोजी-रूट्टी दित्ती, जिसदी उसी उम्मीद नेई ही। ते जो कोई अल्लाह ते भरोसा रखदा है, ओ अल्लाह ओदी (जरूरत) जरूर पूरा कर देगा। सचमुच अल्लाह अपने कम्में गी अंजाम दिंदा ऐ। दरअसल अल्लाह ने हर चीज़ दा रज़त बनाई दित्ता ऐ।
وَالّٰۤـِٔيْ يَىِٕسْنَ مِنَ الْمَحِيْضِ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ اِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلٰثَةُ اَشْهُرٍۙ وَّالّٰۤـِٔيْ لَمْ يَحِضْنَۗ وَاُولٰتُ الْاَحْمَالِ اَجَلُهُنَّ اَنْ يَّضَعْنَ حَمْلَهُنَّۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ اَمْرِهٖ يُسْرًا
wal-lā'ī ya'isna minal-maḥīḍi min nisā'ikum inirtabtum fa ‘iddatuhunna ṡalāṡatu asyhur(in), wal-lā'ī lam yaḥiḍn(a), wa ulātul-aḥmāli ajaluhunna ay yaḍa‘na ḥamlahunn(a), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū min amrihī yusrā(n).
जिन्हें जनानियां गी तुंदी पत्नियां च मासिक धर्म (रजोनिवृत्ति) नेईं रेई जंदी, जेकर तुसेंगी शक ऐ (इद्दाह दी अवधि दे बारे च) तां इद्दाह त्रै म्हीने दा ऐ; ते इ'यां गै (इ'यां गै) जनानियां जि'नेंगी मासिक धर्म नेईं होंदा। इस बीच गर्भवती महिलाएं आस्तै उंदा इद्दाह दा समां उसलै तकर होंदा ऐ जिसलै तकर ओह् जन्म नेईं देंदे। ते जेड़ा अल्लाह कोला डरदा ऐ, ओह निश्चित रूप कन्ने अपने कम्में च उसी आसान बनाई देग।