وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).
आ जखन हुनका सभ केँ विश्वास करय बला लोक सभ सँ भेंट होइत छनि त' ओ सभ कहैत छथि जे "हम सभ विश्वास करैत छी." मुदा जखन ओ सभ अपन शैतान (नेता) सभ लग घुरि गेलाह तँ बजलाह, "सत्ते, हम सभ अहाँ सभक संग छी, हम सभ मात्र मजाक उड़ा रहल छी।"
اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
अल्लाह हुनका लोकनिक मजाक उड़ाओत आ गलती मे बहय देताह।
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
आ (याद राखू) जखन मूसा अपन लोक सभ सँ कहलनि जे, "अल्लाह अहाँ सभ केँ बछियाक वध करबाक आज्ञा दैत छथि |" ओ सभ पुछलकै, “अहाँ हमरा सभक उपहास करऽ जा रहल छी?” ओ (मूसा) जवाब देलखिन, "हम अल्लाह के शरण लैत छी ताकि हम अज्ञानी मे नहि रहब।"
اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
जे कमाई केने छै ओकर हिस्सा ओकरा सब के मिलतै, आ अल्लाह हिसाब-किताब में तेज छै।
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
आरू सचमुच, अल्लाह न॑ तोरा लेली किताब (अल कुरान) म॑ (नियम) भेजल॑ छै कि अगर आप अल्लाह केरऽ आयतऽ के इनकार आरू मजाक (काफिरऽ द्वारा) सुनै छियै, त॑ ओकरा सिनी के साथ नै बैठऽ, ओकरा स॑ पहल॑ कि वू दोसरऽ बातचीत म॑ प्रवेश करै छै । कारण (जँ अहाँ हुनका सभक संग बैसल रहब) तँ अवश्य अहाँ हुनका सभसँ मिलैत-जुलैत रहब । सचमुच अल्लाह सब पाखंडी आ काफिर के नरक में जमा करत,
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
हे विश्वास करनिहार! अपन नेता के एहन लोक नै बनाउ जे अहाँक धर्म के उपहास आ खेल के वस्तु बना दैत अछि, (अर्थात) अहाँ स पहिने जे किताब देल गेल छल आ काफिर (मुश्रिक) के बीच। आ अल्लाह सँ डरू जँ अहाँ मुसलमान छी।
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
आ जँ अहाँ (हुनका सभकेँ) नमाज (नमाज) लेल बजबैत छी तँ ओ सभ ओकरा उपहास आ खेलक वस्तु बना दैत छथि । एकर कारण अछि जे ओ सभ एहन लोक छथि जे नहि बुझैत छथि ।
فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
सचमुच, जखन हुनका सब लग आयल छल तखन ओ सब सच्चाई (कुरान) के नकारने छथि, ताहि लेल भविष्य में हुनका सब लग (वास्तविकता) ओ खबरि आओत जेकर ओ सब सदिखन मजाक उड़ाबैत छलाह |
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
आ सचमुच अहाँ (मुहम्मद) सँ पहिने के किछु दूत के मजाक उड़ाओल गेल छल, जाहि स सजा ओहि लोक पर उतरि गेल छल जे हुनकर उपहास के जवाब में हुनकर मजाक उड़ाबैत छल |
يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ
yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).
ई पाखंडी सब डरैत छथि जे कोनो एहन सूरह प्रकट होयत जे हुनका लोकनिक हृदय मे नुकायल बात केँ बुझा देत। (हुनका सब स) कहू, "(अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह) के मजाक उड़ाबैत रहू ।" सचमुच अल्लाह ओहि बात के खुलासा करताह जाहि स अहाँ डरैत छी।
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ
wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).
आ जँ अहाँ हुनका सभ सँ पूछब त' ओ सभ अवश्य जवाब देताह जे "असल मे हम सभ त' बस मजाक आ खेलाइत छलहुँ." कहब, "अहाँ सब सदिखन अल्लाह, आ हुनकर आयत आ हुनकर रसूलुल्लाह के मजाक किएक करैत छी?"
اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(पाखंडी) ओ छथि जे स्वेच्छा सँ भिक्षा देबय बला विश्वासी के आलोचना करैत छथि आ जे लोक के (निंदा करैत छथि) जे केवल ओहि चीज के प्राप्त करैत छथि (भिक्षा देबय लेल) जे हुनकर सामर्थ्य छनि, तखन ओ पाखंडी हुनकर अपमान करैत छथि | अल्लाह हुनका लोकनिक अपमानक बदला लेताह, आ हुनका लोकनि केँ कष्टदायक सजा भेटतनि।
وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
आ सच मे जँ हम सभ हुनका सभक विरुद्ध यातना केँ निर्धारित समय धरि स्थगित क' दैतहुँ त' ओ सभ कहैत छलाह जे "एकरा की रोकि रहल अछि?" ई जानि लिअ जे जखन सजा हुनका सभ पर अबैत छनि तखन हुनका सभ सँ नहि बचल जा सकैत अछि । चारू कात (अदजब) अछि जकर मजाक उड़ाबैत छल ।
وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ
wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).
आ ओ (नूह) जहाज बनबय लगलाह। जखन कखनो हुनकर लोकक नेता लोकनि हुनका लग सँ गुजरैत छलाह त हुनकर मजाक उड़ाबैत छलाह | ओ (नूह) कहलनि, “अहाँ हमरा सभक उपहास करब तँ हम सभ अहाँक उपहास करब जेना अहाँ हमरा सभक उपहास करब।”
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
आ जखन कखनो कोनो दूत हुनका सभ लग अबैत छलाह तऽ सदिखन हुनकर मजाक उड़ाबैत छलाह ।
اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ
innā kafainākal-mustahzi'īn(a).
सचमुच, हम अहाँ (मुहम्मद) के (अहाँ के) मजाक उड़ाबै वाला (अहाँ के) बुराई स बचाबैत छी,
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
तेँ हुनका लोकनि केँ अपन काजक सजा (परिणाम) सँ मारल गेलनि आ ओहि दण्ड सँ अभिभूत भ' गेलाह जकर ओ लोकनि पहिने सदिखन उपहास करैत छलाह |
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).
आ हम सभ दूत नहि पठेलहुँ, बल् कि सुसमाचार वाहक आ चेतावनी देनिहारक रूप मे; लेकिन जे अविश्वास करै छै, वू झूठ (मार्ग) में बहस करै छै ताकि वू सच्चाई (सत्य) के नष्ट करी सक॑, आरो वू हमरऽ आयतऽ के मजाक उड़ाबै छै आरू जे ओकरा सिनी के खिलाफ चेतावनी देलऽ गेलऽ छै ।
ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا
Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).
एहि तरहें हुनका लोकनिक इनाम नरक होयत, हुनका लोकनिक अविश्वासक कारणेँ आ एहि लेल जे ओ सभ हमर आयत आ हमर दूत सभक मजाक उड़ाबैत छलाह |
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
आ जखन काफिर अहाँ (मुहम्मद) के देखैत छथि त अहाँ के मात्र उपहास के वस्तु बुझैत छथि | (ओ सभ कहलक) “की ई ओ अछि जे अहाँक देवता सभक निन्दा केलक?” भले ही वू लोग छै जे परम दयालु अल्लाह केरऽ याद करै स॑ इनकार करै छै ।
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
आ सच मे अहाँ सँ पहिने के दूत (मुहम्मद) के सेहो मजाक उड़ाओल गेल छल, तें (यातना) ओहि पर उतरि गेल जे जे (दूत) के मजाक उड़ाबैत छल, ओकर मजाक ओ सब सदिखन करैत छल।
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
सचमुच, ई हमरा सब स आ अपन पूर्वज स वादा कएल गेल अछि, ई त' प्राचीन लोकक परीकथा मात्र अछि!"
فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ
fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).
तखन अहाँ हुनका सभ केँ उपहासक विषय बना देलियैक, जाहि सँ अहाँ हमरा मोन पाड़ब बिसरि गेलहुँ, आ अहाँ सभ (सदिखन) हुनका सभ पर हँसैत रहलहुँ,
وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا
wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).
आ जखन अहाँ (मुहम्मद) के देखैत छथि त’ मात्र अहाँक मजाक उड़ाबैत छथि (कहैत) जे “की ई ओ आदमी छथि जिनका अल्लाह रसूलुल्लाह के रूप मे पठौलनि?
فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
सचमुच, ओ सब (कुरान) के नकारने छथि, ताहि लेल भविष्य में हुनका सब के (सत्य) के खबर आओत जे ओ सब कोन (प्रलय) के मजाक उड़ाबैत छलाह |
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ
qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).
ओ (फिरौन) अपन आसपासक लोक सभ सँ कहलथिन, “की अहाँ सभ (ओ की कहलनि) नहि सुनलहुँ?”
۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
हुनकऽ लोगऽ के जवाब दोसरऽ नै छेलै कि ई कहना छेलै, "लूत आरू ओकरऽ परिवार क॑ अपनऽ धरती स॑ निकाली दियौ; सचमुच वू लोग छै जे (अपना क॑ पवित्र समझै छै)।"
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
आरू मनुष्य के बीच ऐन्हऽ भी छै जे बेकार बात के प्रयोग करी क॑ (लोक) क॑ अल्लाह केरऽ रास्ता स॑ बिना ज्ञान के भटकाय दै छै आरू ओकरऽ मजाक उड़ाबै छै । अपमानजनक सजाय भेटतनि।
يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
एहि नोकर सब के कतेक पछतावा होइत छलनि, जखन-जखन कोनो दूत हुनका सब लग अबैत छलाह, सदिखन हुनकर मजाक उड़ाबैत छलाह |
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ
bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).
एतेक तक कि अहाँ (मुहम्मद) सेहो आश्चर्यचकित भ गेलहुं (हुनकर अवज्ञा पर) आ ओ सब (अहाँक) अपमान केलक।
وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ
wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).
आ जखन कोनो निशानी (अल्लाह के महानता के) देखैत छथि त ओकर मजाक उड़ाबैत छथि।
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
आ हुनका सभ केँ ई स्पष्ट भ' गेलनि जे ओ सभ कोन-कोन अधलाह केने छथि आ ओ सभ ओहि बात पर अभिभूत भ' गेलाह जकर ओ सभ सदिखन मजाक उड़ाबैत रहलाह.
اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ
an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).
ताकि ककरो ई नै कहै कि 'अल्लाह के प्रति (अपन फर्ज पूरा करै में) लापरवाही के लेलऽ हमरऽ कतेक बड़ऽ पछतावा छै, आरू सचमुच हम्में वू लोगऽ में से एक छियै जे (अल्लाह के धर्म) के मजाक उड़ाबै छै'।
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
आ जखन कखनो कोनो भविष्यवक्ता हुनका सभ लग अबैत छलाह तखन ओ सभ सदिखन हुनकर मजाक उड़ाबैत छलाह |
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
की ओ सभ अहाँक प्रभुक दया बाँटि दैत छथि? हम सब एहि संसारक जीवन मे हुनकर रोजी-रोटी निर्धारित करैत छी, आ किछु गोटे केँ डिग्री मे दोसर सँ ऊपर उठौने छी, जाहि सँ किछु गोटे केँ दोसर सँ लाभ भ' सकय। आ जे किछु ओ सभ जमा करैत छथि ताहि सँ अहाँक प्रभुक दया नीक अछि ।
وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ
wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
आ जँ हुनका हमर सभक श्लोकक बारे मे कनेक जानकारी छनि तँ (ओहि श्लोक सभ) उपहास बनाओल जाइत छनि | अपमानजनक सजाय हुनका लोकनि केँ भेटतनि।
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
आ ओ सभ जे अधलाह करैत छथि तकर अधलाह हुनका सभ केँ स्पष्ट भऽ जेतनि, आ जकरा ओ सभ उपहास करैत छलाह, तकरा सभ केँ सजाय भेटतनि।
ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).
एकरऽ कारण छै कि तोहें अल्लाह केरऽ आयतऽ के मजाक में ल॑ लेलऽ छियै आरू दुनिया केरऽ जीवन तोरा धोखा देल॑ छै ।” तेँ आइ हुनका सभ केँ आगि सँ बाहर नहि निकालल जायत आ ने पश्चाताप करबाक अवसर देल जायत ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
हे विश्वास करनिहार! कोनो लोक दोसर लोकक मजाक नहि करय (कारण) ई भ' सकैत अछि जे ओ (जेकरा मजाक उड़ाओल जाइत छैक) ओकरा (जेकरा मजाक उड़ाबैत छैक) ओकरा सँ नीक हो आ ने महिला केँ दोसर महिलाक (मजाक करबाक चाही) (कारण) ई भ' सकैत अछि जे महिला (जेकरा मजाक उड़ाओल जाइत छैक) महिला (जे मजाक उड़ाबैत छैक) सँ नीक होथि। एक दोसर के आलोचना नै करू आ एक दोसर के बदनाम नै करू। सबसँ खराब आह्वान (कॉल) अछि जे विश्वास केलाक बाद अधलाह (अभक्त) अछि। आ जे पश्चाताप नहि करत, तखन ओ सभ अपराधी अछि।