وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ
wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).
மேலும், “பூமிக்குத் தீங்கு விளைவிக்காதீர்கள்!” என்று அவர்களிடம் கூறப்பட்டபோது, “உண்மையில், நாங்களே முன்னேற்றங்களைச் செய்பவர்கள்” என்று அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்.
الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கை உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பின்னரும் அதை முறிப்பவர்களும், அல்லாஹ் இணைக்கக் கட்டளையிட்டதைத் துண்டிப்பவர்களும், பூமியில் குழப்பத்தைப் பரப்புபவர்களுமே நஷ்டமடைவார்கள்.
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களுக்காகத் தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம், "உமது கைத்தடியால் பாறையை அடியும்!" என்று கூறினோம். உடனே அதிலிருந்து பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் பொங்கி வழிந்தன. ஒவ்வொரு கோத்திரமும் தத்தமது குடிநீர் இடத்தை அறியும். அல்லாஹ் வழங்கிய வாழ்வாதாரத்தை உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்; பூமியில் சேதம் விளைவித்துத் தீமை செய்யாதீர்கள்.
وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ
wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).
மேலும், அவன் உங்களை விட்டு விலகிச் செல்லும்போது, பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்க முற்படுகிறான்; பயிர்களையும் கால்நடைகளையும் அழிக்கிறான். அல்லாஹ்வோ குழப்பம் விளைவிப்பதை விரும்புவதில்லை.
فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
ஆகவே, அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் அவர்கள் அவனைத் தோற்கடித்தனர்; தாவூத் கோலியாத்தைக் கொன்றார். பின்னர் அல்லாஹ் அவருக்கு (தாவூத்துக்கு) ஆட்சியையும் ஞானத்தையும் அளித்து, தான் நாடியவற்றைக் கற்பித்தான். அல்லாஹ் சிலரை மற்றவர்கள் மூலம் பாதுகாக்காவிட்டால், பூமி நிச்சயமாகச் சீர்கெட்டுப் போயிருக்கும். ஆனால், அல்லாஹ் எல்லா உலகங்கள் மீதும் அருள்புரிபவன்.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).
பின்னர் அவர்கள் புறக்கணித்தால், குழப்பம் விளைவிப்பவர்களை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا
wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).
மேலும், அல்லாஹ் உங்கள் பாவமன்னிப்பை ஏற்க விரும்புகிறான்; ஆனால், தங்கள் விருப்பங்களைப் பின்பற்றுபவர்களோ, நீங்கள் (சத்தியத்திலிருந்து) முடிந்தவரை விலகிச் செல்ல வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள்.
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
எனவே, இஸ்ரவேல் சந்ததியினருக்கு நாம் இவ்வாறு தீர்ப்பளித்தோம்: ஒருவரைக் கொன்றதற்குப் பழிவாங்கும் நோக்கத்திலோ அல்லது பூமியில் குழப்பம் விளைவித்ததற்காகவோ அல்லாமல், எவர் ஒருவரைக் கொல்கிறாரோ, அவர் மனிதகுலம் அனைத்தையும் கொன்றதற்குச் சமமாகும். எவர் ஒரு மனித உயிரைக் காப்பாற்றுகிறாரோ, அவர் மனிதகுலம் அனைத்தின் உயிரையும் காப்பாற்றியதற்குச் சமமாகும். நிச்சயமாக, நமது தூதர் அவர்களுக்குத் தெளிவான சான்றுகளுடன் வந்தார். ஆனால், அவர்களில் பலர் அதன்பிறகு பூமியில் வரம்பு மீறினர்.
اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் எதிராகப் போரிட்டு, பூமியில் குழப்பம் விளைவிப்பவர்களுக்கான தண்டனை, கொல்லப்படுவது அல்லது சிலுவையில் அறையப்படுவது, அல்லது அவர்களின் கைகளும் கால்களும் குறுக்காக வெட்டப்படுவது, அல்லது அவர்களின் வீடுகளிலிருந்து நாடு கடத்தப்படுவது மட்டுமே ஆகும். இது இவ்வுலகில் அவர்களுக்கு அவமானமாகும், மேலும் மறுமையில் அவர்கள் பெரும் தண்டனையை அனுபவிப்பார்கள்.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
மேலும் யூதர்கள், “அல்லாஹ்வின் கைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன” என்று கூறினார்கள். உண்மையில், அவர்களுடைய கைகள்தான் விலங்கிடப்பட்டுள்ளன; அவர்கள் கூறியதன் காரணமாக அவர்களே சபிக்கப்பட்டவர்கள். அல்லாஹ்வின் இரு கைகளும் திறந்திருந்தபோதிலும், அவன் தான் விரும்பியவாறு வாழ்வாதாரத்தை அளிக்கிறான். மேலும், உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு அருளப்பட்ட (குர்ஆன்) நிச்சயமாக அவர்களில் பெரும்பாலோரின் கீழ்ப்படியாமையையும் நிராகரிப்பையும் அதிகரிக்கும். மேலும், மறுமை நாள் வரை நாம் அவர்களுக்கு இடையில் பகைமையையும் வெறுப்பையும் உண்டாக்கினோம். ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் போர்த் தீயை மூட்டியபோது, அல்லாஹ் அதை அணைத்துவிட்டான். மேலும் அவர்கள் பூமியில் அழிவை ஏற்படுத்த முயல்கிறார்கள். மேலும், சேதம் விளைவிப்பவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
பூமி செம்மையாகப் படைக்கப்பட்ட பிறகு, அதற்குத் தீங்கு விளைவிக்காதீர்கள். அச்சத்தோடும் நம்பிக்கையோடும் அவனிடம் பிரார்த்தியுங்கள். நிச்சயமாக, நன்மை செய்பவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் கருணை மிகவும் அருகில் உள்ளது.
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
மேலும், அவன் உங்களை ஆத் (ரலி) அவர்களுக்குப் பிறகு கலீஃபாக்களாக ஆக்கி, பூமியில் குடியமர்த்தியதை நினைவுகூருங்கள். சமவெளிகளில் நீங்கள் மாளிகைகளைக் கட்டுகிறீர்கள், மலைகளில் அவற்றை வீடுகளாகச் செதுக்குகிறீர்கள். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை நினைவுகூருங்கள்; பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்காதீர்கள்.
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
மேலும், மத்யான் மக்களுக்கு, அவர்களின் சகோதரரான ஷுஐபை நாம் அனுப்பினோம். அவர் கூறினார்: "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள். அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாரும் இல்லை. நிச்சயமாக உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்குத் தெளிவான சான்று வந்துள்ளது. அளவுகளையும் தராசுகளையும் செம்மையாக்குங்கள்; மேலும், யாருக்கும் சிறிதளவும் தீங்கு செய்யாதீர்கள். பூமி செம்மையாகப் படைக்கப்பட்ட பிறகு, அதற்குச் சேதம் விளைவிக்காதீர்கள். நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், அதுவே உங்களுக்குச் சிறந்தது."
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் நம்பிக்கையாளர்களை அச்சுறுத்தியும், தடுத்தும், அதனைத் திசை திருப்ப விரும்பியும் எந்தப் பாதையிலும் அமர்ந்துவிடாதீர்கள். நீங்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தபோது, அல்லாஹ் உங்கள் எண்ணிக்கையை அதிகரித்தான் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். மேலும், தீங்கு செய்பவர்களுக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதைக் கவனியுங்கள்.
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
அவர்களுக்குப் பிறகு, நாம் மூசாவை நமது சான்றுகளுடன் ஃபிர்அவ்னிடமும் அவனது சமுதாயத் தலைவர்களிடமும் அனுப்பினோம்; அவர்களோ அந்தச் சான்றுகளை மறுத்தனர். எனவே, தீங்கு செய்பவர்களுக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதில் கவனம் செலுத்துங்கள்.
وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ
wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).
மேலும், நிராகரிப்பவர்களில் சிலர் மற்றவர்களைப் பாதுகாக்கிறார்கள். அல்லாஹ் கட்டளையிட்டதை (ஒருவரையொருவர் பாதுகாப்பதை) நீங்கள் செய்யாவிட்டால், பூமியில் குழப்பமும் பெரும் சீர்கேடும் ஏற்படும்.
وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًاۢ بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَآ اِلَّا الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
wal-lażīnattakhażū masjidan ḍirāraw wa kufraw wa tafrīqam bainal-mu'minīna wa irṣādal liman ḥāraballāha wa rasūlahū min qabl(u), wa layaḥlifunna in aradnā illal-ḥusnā, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).
மேலும் (நயவஞ்சகர்களில்) சிலர், (நம்பிக்கையாளர்களுக்கு) தீங்கு விளைவிப்பதற்காகவும், நிராகரிப்பைத் தூண்டுவதற்காகவும், நம்பிக்கையாளர்களிடையே பிளவை ஏற்படுத்துவதற்காகவும், நெடுங்காலத்திற்கு முன்பு அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் எதிராகப் போரிட்டவர்களின் வருகையை எதிர்பார்த்துக்கொண்டும் பள்ளிவாசல்களைக் கட்டுகிறார்கள். அவர்கள் நிச்சயமாக, "நாங்கள் நன்மையையே நாடுகிறோம்" என்று சத்தியம் செய்கிறார்கள். மேலும் அவர்கள் (தங்கள் சத்தியங்களில்) பொய்யர்கள் என்பதற்கு அல்லாஹ் சாட்சி கூறுகிறான்.
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
என் மக்களே! அளவுகளையும் தீர்ப்புகளையும் நேர்மையாக நிறைவேற்றுங்கள்; மக்களின் உரிமைகளுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காதீர்கள்; சேதம் விளைவிப்பதன் மூலம் பூமியில் தீமையை ஏற்படுத்தாதீர்கள்.
قَالُوْا تَاللّٰهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كُنَّا سٰرِقِيْنَ
qālū tallāhi laqad ‘alimtum mā ji'tanā linufsida fil-arḍi wa mā kunnā sāriqīn(a).
அவர்கள் (யோசேப்பின் சகோதரர்கள்) பதிலளித்தார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் இந்த நாட்டில் குழப்பம் விளைவிக்க வரவில்லை என்பதும், நாங்கள் திருடர்கள் அல்ல என்பதும் உங்களுக்கு நிச்சயமாகத் தெரியும்."
وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ
wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).
அல்லாஹ்வால் ஏற்படுத்தப்பட்ட உடன்படிக்கையை முறிப்பவர்களுக்கும், இணைக்கப்பட வேண்டும் என்று அல்லாஹ் கட்டளையிட்டதைப் பிரிப்பவர்களுக்கும், பூமியில் குழப்பம் விளைவிப்பவர்களுக்கும், சாபமும் தீய இருப்பிடமும் (நரகம்) உண்டு.
اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ
allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).
எவர்கள் நிராகரித்து, அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து (மக்களைத்) தடுக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு நாம் வேதனையின் மேல் வேதனையை அதிகரிக்கிறோம். ஏனெனில் அவர்கள் எப்போதும் குழப்பம் விளைவிக்கிறார்கள்.
وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا
wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).
மேலும், நாம் ஒரு நாட்டை அழிக்க விரும்பினால், அந்நாட்டில் சுகபோகமாக வாழும் மக்களுக்கு (அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியுமாறு) நாம் கட்டளையிடுகிறோம்; ஆனால், அவர்கள் அந்நாட்டில் மாறுசெய்தால், (நமது தண்டனையின்) வார்த்தைகள் அவர்கள் மீது பிரயோகிக்கப்படும், பின்னர் நாம் (அந்நாட்டை) முற்றிலுமாக அழித்துவிடுவோம்.
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓ சுல்கர்னைன்! நிச்சயமாக, யக்ஜுஜ் மற்றும் மக்ஜுஜ் (பூமிக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் உயிரினங்கள்), எனவே எங்களுக்கும் அவற்றுக்கும் இடையில் நீங்கள் ஒரு தடுப்பை எழுப்புவதற்காக நாங்கள் உங்களுக்கு வெகுமதி அளிக்கலாமா?"
وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ
wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).
மேலும், நீங்கள் சித்திரவதை செய்தால், அதை கொடூரமாகவும் இரக்கமின்றியும் செய்கிறீர்கள்.
الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).
பூமியில் தீமையை விளைவித்துவிட்டு, அதற்குப் பரிகாரம் செய்யாதவர்கள்.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
மக்களின் உரிமைகளைக் குறைத்து அவர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காதீர்கள்; பூமியில் சீர்கேட்டையும் ஏற்படுத்தாதீர்கள்.
وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
அவர்கள் தங்கள் அநீதியினாலும் அகந்தையினாலும் அதை மறுக்கிறார்கள்; ஆனாலும், அவர்களுடைய உள்ளங்கள் அதன் உண்மையை நம்புகின்றன. ஆகவே, தீங்கு செய்பவர்களுக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதைக் கவனியுங்கள்.
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
அவர் (பல்கிஸ்) கூறினார், "நிச்சயமாக, மன்னர்கள் ஒரு நாட்டைக் கைப்பற்றும்போது, அவர்கள் அந்நாட்டை அழித்து, அதன் உயர்குடிமக்களை அவமானப்படுத்துவார்கள்; அதைத்தான் அவர்கள் செய்வார்கள்."
وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).
அந்த நகரத்தில், தேசத்தில் குழப்பம் விளைவித்த ஒன்பது பேர் இருந்தார்கள்; அவர்கள் செய்த தவறுக்குப் பரிகாரம் செய்யவில்லை.
اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ
inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).
உண்மையில், பார்வோன் பூமியில் தன்னிச்சையாகச் செயல்பட்டு, அதன் மக்களைப் பிரித்தான்; அவன் அவர்களில் ஒரு பிரிவினரை (இஸ்ரவேல் புத்திரரை) ஒடுக்கினான்; அவன் அவர்களுடைய மகன்களைக் கொன்று, மகள்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்றினான். உண்மையில், அவன் (பார்வோன்) சேதம் விளைவித்தவர்களில் ஒருவனாக இருந்தான்.
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
ஆகவே, அவர் (மோசே) அவர்கள் இருவருக்கும் எதிரியாக இருந்தவனைக் கடுமையாகத் தாக்க விரும்பியபோது, அவன் (அவருடைய எதிரி) சொன்னான்: “மோசே! நேற்று நீ ஒருவனைக் கொன்றதுபோல, இன்றும் என்னைக் கொல்ல எண்ணுகிறாயா? நீ இந்த நாட்டில் கொடுங்கோன்மை செய்பவனாக மட்டுமே இருக்க எண்ணுகிறாய்; சமாதானம் செய்பவர்களில் ஒருவனாக இருக்க நீ விரும்பவில்லை.”
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியவற்றைக் கொண்டு மறுமை உலகின் (நற்கூலியை) தேடுங்கள். ஆனால், இவ்வுலகில் உங்கள் பங்கை மறந்துவிடாதீர்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்கு நன்மை செய்ததைப்போலவே நீங்களும் மற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்யுங்கள். மேலும், பூமியில் சேதம் விளைவிக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, சேதம் விளைவிப்பவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
தற்பெருமை கொள்ளாதவர்களுக்கும், பூமியில் தீங்கு செய்யாதவர்களுக்கும் மறுமை பூமியை நாம் ஆக்கியுள்ளோம். மேலும், அதன் (நல்ல) பலன் இறையச்சமுள்ளவர்களுக்கே உரியது.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
அவர் (லூத்) இவ்வாறு பிரார்த்தித்தார்: "என் இறைவா, சேதத்தை ஏற்படுத்திய கூட்டத்திற்குத் தண்டனை அளித்து எனக்கு உதவுவாயாக."
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
மத்யான் நாட்டினரிடம், அவர்களுடைய சகோதரர் ஷுஐப் அவர்களை நாம் அனுப்பி, "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்; இறுதி நாளின் நற்கூலியை நம்புங்கள்; பூமியில் குழப்பம் விளைவித்து அலைந்து திரியாதீர்கள்" என்று கூறினார்.
ظَهَرَ الْفَسَادُ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ اَيْدِى النَّاسِ لِيُذِيْقَهُمْ بَعْضَ الَّذِيْ عَمِلُوْا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
Żaharal-fasādu fil-barri wal-baḥri bimā kasabat aidin-nāsi liyużīqahum ba‘ḍal-lażī ‘amilū la‘allahum yarji‘ūn(a).
மனிதர்களின் கரங்கள் சம்பாதித்ததன் காரணமாக நிலத்திலும் கடலிலும் சீர்கேடு தோன்றியுள்ளது; அவர்கள் நல்வழிக்குத் திரும்புவதற்காக, தங்கள் செயல்களின் ஒரு பகுதியை அவர்கள் சுவைக்க வேண்டும் என அல்லாஹ் விரும்புகிறான்.
اَمْ نَجْعَلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ كَالْمُفْسِدِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ اَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِيْنَ كَالْفُجَّارِ
am naj‘alul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti kal-mufsidīna fil-arḍ(i), am naj‘alul-muttaqīna kal-fujjār(i).
நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களையும், பூமியில் குழப்பம் விளைவிப்பவர்களையும் நாம் சமமாக நடத்த வேண்டுமா? அல்லது அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுபவர்களையும் தீமை செய்பவர்களையும் நாம் சமமாகக் கருத வேண்டுமா?
فَهَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ تَوَلَّيْتُمْ اَنْ تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَتُقَطِّعُوْٓا اَرْحَامَكُمْ
fahal ‘asaitum in tawallaitum an tufsidū fil-arḍi wa tuqaṭṭi‘ū arḥāmakum.
அப்படியானால், நீங்கள் அதிகாரத்தில் இருந்தால், பூமியில் பேரழிவை ஏற்படுத்தி, குடும்ப உறவுகளைச் சிதைப்பீர்களா?
فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ
fa akṡarū fīhal-fasād(a).
அதன்பின் அவர்கள் நாட்டில் பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்தினார்கள்.