يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).
اې بني اسرائيلو! زما هغه نعمتونه ياد کړئ چې ما پر تاسو کړي دي. او زما سره خپله ژمنه پوره کړئ، زه به ستاسو سره خپله ژمنه پوره کړم او يوازې له ما ووېرېږئ.
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).
او له هر ځای څخه چې ته (محمد صلی الله علیه وسلم) راوځې، خپل مخ د مسجدالحرام په لور وګرځوه. او هر ځای چې یې، خپل مخ د هغه په لور وګرځوه، ترڅو د انسانانو لپاره (ستاسو د مخالفت لپاره) هیڅ دلیل پاتې نشي، پرته له هغو کسانو څخه چې په دوی کې ظالمان دي. له هغوی مه وېرېږئ، بلکې له ما ووېرېږئ، ترڅو زه خپل نعمتونه پر تاسو بشپړ کړم، او د دې لپاره چې تاسو لارښوونه ومومئ.
اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ
al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).
حج (موسم) په هغو میاشتو کې دی چې منظور شوي دي. څوک چې په دې (میاشتو) کې حج وکړي، هغه دې په حج کې ناوړه خبرې (رفعتونه) نه کوي، فحشا نه کوي او جګړه نه کوي. هر هغه څه چې تاسو یې کوئ، الله پوهیږي. رزق راوړئ، ځکه چې په حقیقت کې غوره رزق تقوی ده. او له ما څخه وویریږئ، ای د عقل خاوندانو!
فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ
fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).
که تاسو دا کار ونه کړ، نو د الله او د هغه د رسول سره د جګړې اعلان وکړئ. خو که تاسو توبه وباسئ، نو تاسو د خپلو شتمنیو اصلي حقدار یاست. تاسو ظلم نه دی کړی او نه هم پر تاسو ظلم شوی دی.
۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ
wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
او که تاسو په خپل سفر کې یو لیکونکی ونه مومئ، نو تاسو باید تضمین ولرئ. مګر، که ستاسو څخه ځینې په نورو باور لري، هغه کسان چې باور پرې شوی وي باید خپل مسؤلیت (پور) پوره کړي او دوی باید له الله څخه وویریږي، چې خپل رب دی. او خپله شهادت مه پټوئ، ځکه چې څوک یې پټوي، په حقیقت کې د هغه زړه ککړ دی. الله تعالی ستاسو د کارونو څخه خبر دی.
لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).
مومنان دې کافران خپل مشران نه نیسي، بلکې مومنان دې خپل مشران نیسي. څوک چې دا کار کوي، هغه به د الله له لوري هیڅ ونه لري، مګر د هغه څه په وړاندې د ساتنې لپاره چې تاسو یې له دوی څخه ویره لرئ. او الله تاسو له ځانه څخه ویره درکوي او د هغه لوري ته بیرته ستنیدل دي.
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ
yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).
(یاد ولرئ) هغه ورځ (چې) هر نفس ته به د خپلو نیکو کارونو بدله (جزا) ورکړل شي، او د خپلو بدو کارونو بدله (هم). هغه هیله درلوده چې د هغه او د هغې (ورځې) ترمنځ به اوږده فاصله وي. او الله تاسو له خپل ځان (عذاب) څخه ویره درکوي. الله د خپلو بندګانو لپاره ډېر مهربان دی.
وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا
walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).
او له هغو کسانو (الله) څخه ووېرېږئ چې کمزوري اولادونه پرېږدي چې دوی یې (د خیر ښېګڼې) څخه وېرېږي، نو له الله څخه دې ووېرېږئ او سمې خبرې دې وکړي.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
ایا تاسو هغو خلکو ته پام نه کوئ چې ورته ویل کیږي چې "خپل لاسونه (له جګړې څخه) وساتئ، لمونځ وکړئ او زکات ورکړئ!" کله چې دوی ته د جګړې کولو امر وشو، ناڅاپه د دوی ځینې (منافقین) له انسانانو (دښمنانو) څخه وویریدل، لکه څنګه چې دوی له الله څخه وویریدل، حتی (له دې څخه) ډیر وویریدل. دوی وویل: "زموږ ربه، ولې دې موږ په جګړه کولو مجبور کړل؟ ولې دې موږ د یو څه مودې لپاره ځنډ نه کړل؟" ووایه، "په دې نړۍ کې لږې خوښۍ دي او اخرت د هغو کسانو لپاره غوره دی چې تقوا لري (د جګړې اجر ترلاسه کوي) او تاسو به هیڅ ظلم ونه شي."
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
ستاسو لپاره مردار، وینه، د خنزیر غوښه او د هغو څارویو غوښه خوړل حرام دي چې د الله په نوم نه وي ذبح شوي، هغه چې زندۍ شوي وي، هغه چې وهل شوي وي، هغه چې لویږي، هغه چې په وهلو سره وژل شوي وي، هغه چې په وهلو سره ټوټه ټوټه شوي وي، مګر هغه چې تاسو یې د ذبح کولو وخت لرئ. او هغه چې د بتانو لپاره ذبح کیږي (هم منع دي). او (هم منع دي) د ازلام (تیرو) سره ډیر بخت ترلاسه کول، (ځکه چې) دا یو بد عمل دی. نن ورځ کافرانو ستاسو د دین (ماتولو) څخه نا امیدي پریښوده، نو له دوی څخه مه ویریږئ، مګر له ما څخه وویریږئ. نن ورځ ما ستاسو دین ستاسو لپاره بشپړ کړ، او ما ستاسو لپاره خپل نعمتونه بشپړ کړل، او ما اسلام ستاسو د دین په توګه غوره کړ. مګر څوک چې د لوږې له امله مجبور شي، نه دا چې ګناه وکړي، نو یقینا الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.
لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ
la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).
"په حقیقت کې، که ته (قابیل) زما د وژلو لپاره خپل لاس پورته کړې، زه به ستا د وژلو لپاره خپل لاس ستا په لور ونه پورته کړم. زه د ټولو کایناتو د رب الله څخه ویره لرم."
اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ
innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).
په حقیقت کې، موږ هغه یو چې د تورات کتاب یې نازل کړ، په هغه کې لارښوونه او رڼا ده. په دې کتاب سره، هغه پیغمبران چې الله ته تسلیم شوي وو، د یهودانو په چارو کې یې فیصلې کولې، لکه څنګه چې د دوی عالمان او کاهنان، ځکه چې دوی ته امر شوی و چې د الله کتابونه وساتي او دوی د هغوی شاهدان وو. نو له خلکو مه وېرېږئ، (بلکې) له ما ووېرېږئ. او زما آیتونه په ارزانه بیه مه پلورئ. څوک چې د هغه څه سره پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی کافران دي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! الله به خامخا تاسو په هغه ښکار سره وازمایي چې تاسو یې په اسانۍ سره په خپلو لاسونو او نېزو سره نیولی شئ، ترڅو هغه پوه شي چې څوک له هغه څخه وېرېږي، که څه هم هغه یې نه شي لیدلی. له دې وروسته چې څوک تېری وکړي، هغه به دردناک عذاب ترلاسه کړي.
قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه د لویې ورځې (قیامت) له عذاب څخه وېرېږم، که زه د خپل رب نافرماني وکړم."
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
او په ځمکه کې وروسته له هغه چې ښه جوړه شوې وه، زیان مه رسوئ. له هغه څخه په وېره او امید سره دعا وغواړئ، په حقیقت کې د الله رحمت هغو کسانو ته ډېر نږدې دی چې نیکي کوي.
وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
او کله چې دوی په خپلو کړنو پښېمانه شول او پوه شول چې دوی ګمراه شوي دي، نو دوی وویل: "که زموږ رب پر موږ رحم ونه کړي او موږ ته بخښنه ونه کړي، نو موږ به خامخا له زیانکارانو څخه شو."
وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ
ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).
او خپل رب په خپلو زړونو کې سهار او ماښام په عاجزۍ او وېرې سره او له لوړ غږ پرته یاد کړئ، او د غافلو کسانو څخه مه کیږئ.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان یې راوړی دی هغه دي چې زړونه یې د الله د نوم په یادولو سره لړزیږي، او کله چې د هغه آیتونه ورته لوستل کیږي، د دوی ایمان زیاتیږي (قوي کیږي) او دوی یوازې په الله توکل کوي.
وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).
او (یاد کړئ) کله چې شیطان د دوی عملونه (ګناهونه) دوی ته ښکلي کړل او ویې ویل: "نن هیڅوک تاسو ته ماتې نشي ورکولی، او په حقیقت کې زه ستاسو مرسته کوونکی یم." نو کله چې دواړو لښکرو یو بل (مخامخ) ولیدل، شیطان بیرته وګرځید او ویې ویل: "په حقیقت کې زه له تاسو څخه جلا شوی یم، زه هغه څه وینم چې تاسو یې نه شئ لیدلی، په حقیقت کې زه له الله څخه ویره لرم." الله په عذاب کې ډېر سخت دی.
اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).
ولې تاسو د هغو کسانو سره نه جنګېږئ چې خپل قسم یې مات کړ او د رسول او هغو کسانو د ایستلو پلان یې درلود چې لومړی یې له تاسو سره جګړه کړې وه؟ ایا تاسو له دوی څخه ویرېږئ، پداسې حال کې چې تاسو د الله څخه ډیر حق لرئ چې ویره ولرئ، که تاسو مؤمنان یاست؟
اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ
innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله په جومات کې بریالي کیږي یوازې هغه کسان دي چې په الله او د اخرت په ورځ ایمان لري، او (لاهم) لمونځ کوي، زکات ورکوي او له الله پرته له هیچا څخه نه ویریږي، نو هیله ده چې دوی به د هغو کسانو څخه وي چې لارښوونه یې ترلاسه کړې ده.
سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ
sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).
څوک چې ستاسو څخه خبرې پټوي او څوک چې ښکاره خبرې کوي، او څوک چې د شپې پټېږي او څوک چې د ورځې ګرځي، (الله ته) یو شان دي.
هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ
huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).
هغه ذات دی چې تاسو ته برېښنا ښيي، وېره او هيله درکوي، او ورېځې جوړوي.
وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ
wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).
او تندر د هغه تسبيح ويله، (او ملائکو هم) ځکه چې دوی له هغه څخه وېرېدل، او الله برېښنا راولېږله، بیا یې پر چا چې خوښه شوه پرې وغورځوله، په داسې حال کې چې دوی د الله په اړه جګړه کوله، او هغه په خپل عذاب کې سخت دی.
وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ
wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).
او هغه کسان چې هغه څه چې الله تعالی یې د وصلولو امر کړی دی، سره نښلوي، او له خپل رب څخه ویره لري او د بد حساب څخه ویره لري.
وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗذٰلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِيْ وَخَافَ وَعِيْدِ
wa lanuskinannakumul-arḍa mim ba‘dihim, żālika liman khāfa maqāmī wa khāfa wa‘īd(i).
او موږ به خامخا تاسو په هغو ځمکو کې له هغوی وروسته ځای پر ځای کړو. دا د هغو کسانو لپاره ده چې زما له حضور څخه وېرېږي او زما له ګواښونو څخه وېرېږي.
يَخَافُوْنَ رَبَّهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ ࣖ ۩
yakhāfūna rabbahum min fauqihim wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).
دوی له هغه خدای څخه ویره لري چې پر دوی باندې (واکمن) دی او هغه څه چې (دوی ته) امر کیږي ترسره کوي.
۞ وَقَالَ اللّٰهُ لَا تَتَّخِذُوْٓا اِلٰهَيْنِ اثْنَيْنِۚ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ
wa qālallāhu lā tattakhiżū ilāhainiṡnain(i), innamā huwa ilāhuw wāḥidun fa iyyāya farhabūn(i).
او الله تعالی فرمايي: "دوه خدایان مه عبادت کوئ؛ یوازې هغه قادر مطلق خدای دی. نو یوازې له ما څخه ووېرېږئ."
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا
ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).
هغه خلک چې دوی ورته بللي وو، دوی پخپله د خدای لاره لټوله چې په دوی کې څوک (الله ته) نږدې دی. دوی د هغه د رحمت امید لري او د هغه له عذاب څخه ویره لري. په حقیقت کې، ستاسو د رب عذاب د ویرې وړ دی.
اِلَّا تَذْكِرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۙ
illā tażkiratal limay yakhsyā.
مګر د هغو کسانو لپاره د خبرداري په توګه چې (له الله څخه) وېرېږي،
الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِّنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُوْنَ
allażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa hum minas-sā‘ati musyfiqūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې د خپل رب (د عذاب) څخه وېرېږي، که څه هم هغه نه ویني، او د قیامت له ورځې څخه وېرېږي.
وَهٰذَا ذِكْرٌ مُّبٰرَكٌ اَنْزَلْنٰهُۗ اَفَاَنْتُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ ࣖ
wa hāżā żikrum mubārakun anzalnāh(u), afa antum lahū munkirūn(a).
او دا (قرآن) یو خبرداری دی چې هغه نعمتونه لري چې موږ نازل کړي دي، نو ایا تاسو ترې انکار کوئ؟
الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَالصّٰبِرِيْنَ عَلٰى مَآ اَصَابَهُمْ وَالْمُقِيْمِى الصَّلٰوةِۙ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
allażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum waṣ-ṣābirīna ‘alā mā aṣābahum wal-muqīmiṣ-ṣalāh(ti), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(یعنې) هغه کسان چې زړونه یې د الله نوم یادیدو سره لړزیږي، هغه کسان چې په هغه څه صبر کوي چې پرې راځي، او هغه کسان چې لمونځ کوي او له هغه رزق څخه چې موږ ورته ورکړی دی یوه برخه مصرفوي.
اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ
innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې د خپل رب له ویرې ډېر پرهیزګاره دي،
وَالَّذِيْنَ يُؤْتُوْنَ مَآ اٰتَوْا وَّقُلُوْبُهُمْ وَجِلَةٌ اَنَّهُمْ اِلٰى رَبِّهِمْ رٰجِعُوْنَ ۙ
wal-lażīna yu'tūna mā ātaw wa qulūbuhum wajilatun annahum ilā rabbihim rāji‘ūn(a).
او هغه کسان چې هغه څه ورکوي چې دوی یې ورکوي (صدقه ورکوي) په داسې حال کې چې زړونه یې له ویرې ډک دي (ځکه چې دوی پوهیږي) چې دوی به په یقین سره خپل رب ته بیرته ورګرځي.
وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
او څوک چې د الله او د هغه د رسول اطاعت وکړي او له الله څخه ووېرېږي او د هغه لپاره وقف شي، نو همدغه خلک به بریالي وي.
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
او خپله امسا وغورځوه! " نو کله چې (امسا په مار بدله شوه او) موسی علیه السلام ولیدل چې دا د یو ګړندي مار په څیر حرکت کوي، نو منډه یې کړه او بیرته وګرځید پرته له دې چې شاته وګوري. مه وېرېږه! په حقیقت کې، زما په وړاندې، رسولان د ویرې لپاره هیڅ شی نلري،
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ
ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).
اې خلکو! له خپل رب څخه ووېرېږئ او له هغې ورځې څخه ووېرېږئ چې (کله) پلار به د خپل ماشوم سره مرسته ونکړي، او زوی به د خپل پلار سره په هیڅ ډول مرسته ونکړي. په حقیقت کې، د الله ژمنې یقینا ریښتینې دي، نو هیڅکله د دنیا ژوند مه غولوئ، او د الله (په اطاعت) کې د دوکه کونکو له خوا غول مه کوئ.
تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
د دوی ګېډې د خوب له ځایونو څخه لرې دي، دوی خپل رب ته په ویره او امید سره دعا کوي، او د هغه رزق یوه برخه مصرفوي چې موږ دوی ته ورکړی دی.
وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
او (یاد کړه) کله چې تا (محمد صلی الله علیه وسلم) هغه کس ته وویل چې الله تعالی پرې احسان کړی و او تا (هم) پر هغه احسان کړی و، "خپله ښځه وساته او له الله تعالی څخه ووېرېږه"، پداسې حال کې چې ته په خپل زړه کې هغه څه پټول چې الله تعالی یې ښکاره کوي، او ته له خلکو څخه وېرېدې، سره له دې چې الله تعالی ډېر حق لري چې له تا څخه ووېرېږي. نو کله چې زید د خپلې ښځې لپاره خپلې اړتیاوې پوره کړې (طلاق یې ورکړ)، موږ ته له هغې (زینب) سره واده وکړه ترڅو د مومنانو لپاره د خپلو په خوله نیول شویو ماشومانو د میرمنو سره د واده کولو لپاره هیڅ اعتراض نه وي، که چیرې په خوله نیول شویو ماشومانو د خپلو میرمنو اړتیاوې پوره کړې وي. او د خدای حکم به خامخا راشي.
ۨالَّذِيْنَ يُبَلِّغُوْنَ رِسٰلٰتِ اللّٰهِ وَيَخْشَوْنَهٗ وَلَا يَخْشَوْنَ اَحَدًا اِلَّا اللّٰهَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
allażīna yuballigūna risālātillāhi wa yakhsyaunahū wa lā yakhsyauna aḥadan illallāh(a), wa kafā billāhi ḥasībā(n).
(یعنې) هغه کسان چې د الله پیغامونه رسوي، له هغه څخه وېرېږي او له الله پرته له بل چا نه وېرېږي. او الله د حساب اخیستونکي په توګه کافي دی.
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).
او ګناهګار به د نورو ګناهونه نه شي زغملی. او که څوک چې د خپلو ګناهونو دروند بار ولري (بل څوک) د خپل بار د پورته کولو لپاره غږ وکړي، نو دا به هیڅ هم نه پورته کیږي، حتی که (هغه کسان چې هغه یې بولي) د هغه خپلوان وي. په حقیقت کې، تاسو یوازې هغه کسان خبرداری ورکولی شئ چې د خپل رب (د عذاب) څخه ویره لري (که څه هم) دوی هغه نه ویني او هغه کسان چې لمونځ کوي. او څوک چې ځان پاک کړي، په حقیقت کې هغه د خپل ځان لپاره پاکوي. او الله ته د بیرته ستنیدو ځای دی.
اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ
innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).
په حقیقت کې، ته یوازې هغو کسانو ته اخطار ورکوې چې غواړي د اخطارونو پیروي وکړي او له خدایه، چې ډېر مهربان دی، ووېرېږي، که څه هم دوی هغه نه ویني. نو هغوی ته د بخښنې او عزتمن اجر سره زېری ورکړه.
قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
ووایه، "په حقیقت کې زه د لویې ورځې له عذاب څخه ویره لرم که زه د خپل رب نافرماني وکړم."
لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ
lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).
د هغوی پورته د اور طبقې وې او د هغوی لاندې طبقې وې چې د هغوی لپاره چمتو شوې وې. په دې توګه الله خپلو بندګانو ته (په دې عذاب سره) ګواښ کوي. "ای زما بندګانو! له ما ووېرېږئ."
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
الله تعالی غوره کلمې (یعنې) هماغه قرآن (د هغه آیتونه) په وار وار نازل کړي دي، چې د هغه چا پوستکی یې لړزوي چې له خپل رب څخه ویره لري، بیا د دوی پوستکی او زړونه د الله تعالی په یادولو سره ارام کیږي. دا د الله تعالی لارښوونه ده، په دې کتاب سره هغه چا ته لارښوونه کوي چې وغواړي. او څوک چې الله تعالی ګمراه کړي، هیڅوک هغه ته لارښوونه نشي کولی.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ ࣖ
innamal-mu'minūna ikhwatun fa aṣliḥū baina akhawaikum wattaqullāha la‘allakum turḥamūn(a).
په حقیقت کې مومنان سره وروڼه دي، نو د خپلو دوو وروڼو ترمنځ سوله وکړئ (چې په خپلو کې اختلاف لري) او له الله څخه ووېرېږئ ترڅو پر تاسو رحم وشي.
مَنْ خَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاۤءَ بِقَلْبٍ مُّنِيْبٍۙ
man khasyiyar-raḥmāna bil-gaibi wa jā'a biqalbim munīb(in).
(دا هغه څوک دی) چې له الله تعالی څخه ویره لري، که څه هم هغه (د هغه لپاره) پټ دی او هغه د توبه کوونکي زړه سره راځي،
قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ
qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).
هغوی وویل: "په حقیقت کې، کله چې موږ د خپلو کورنیو په منځ کې وو، نو موږ (د سزا ورکولو څخه) وېرېدلو."
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ جَنَّتٰنِۚ
wa liman khāfa maqāma rabbihī jannatān(i).
او څوک چې د خپل رب سره د ملاقات له ساعت څخه وېرېږي، د هغه لپاره دوه باغونه دي.