فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
मग त्या दोन स्त्रियांपैकी एक लाजत लाजत मोशे यांच्याकडे आली आणि म्हणाली, 'माझे वडील तुम्हाला बोलावतात, जेणेकरून तुम्ही आमच्या जनावरांना पाणी दिले त्याबद्दल ते तुम्हाला पारितोषिक देतील.' जेव्हा मूसा त्यांच्या वडिलांकडे (शुऐब) गेले आणि त्यांना घडलेल्या गोष्टीची कथा सांगितली, तेव्हा त्यांनी (शुऐब) म्हटले, 'भीती करू नकोस. तू अन्यायापासून वाचला आहेस.'