فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
I muri iho, ua haere mai te hoê o na vahine e piti e haere ma te haamâ ia Musa e ua parau atu, "Oia mau, te titau nei to'u metua tane ia oe ia horo'a i te hoê mea ei faaho'iraa no to oe (maitai) i te horo'araa i te pape i ta matou (mau puaatoro)". I to'na taeraa mai (Mosesa) i to'na metua tane e to'na faaiteraa ia'na i te aamu (no ni'a ia'na iho), ua parau mai oia, " Eiaha e mǎta'u! Ua faaorahia oe i te taata parau-ti'a ore ".