فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Ansin tháinig ceann den bheirt bhan chuig Músa, ag siúl go cúthail, agus dúirt sí, "Go deimhin, tá m'athair ag iarraidh ort rud éigin a thabhairt mar mhalairt ar do (chineáltas) uisce a thabhairt dár (n-eallach)." Nuair a tháinig (Maois) chuig a athair agus d'inis sé an scéal dó (faoi féin), dúirt sé, "Ná bíodh eagla ort! Tá tú sábháilte ó na daoine éagóracha."