25
Q.S අල්-කසාස් (28:25)
فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
පසුව ලැජ්ජාවෙන් ඇවිද ගිය කාන්තාවන් දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙක් මූසා වෙත පැමිණ, “නියත වශයෙන්ම, අපගේ (ගවයන්ට) ජලය ලබා දීමෙන් ඔබ (කරුණාව) වෙනුවෙන් යමක් ලබා දෙන ලෙස මගේ පියා ඔබට ආරාධනා කරයි” යැයි පැවසුවාය. (මූසා) තම පියා වෙත පැමිණ (තමන් ගැන) කතාව ඔහුට පැවසූ විට, “බිය නොවන්න! ඔබ අපරාධකාර ජනතාවගෙන් බේරී ඇත” යැයි පැවසීය.