25
Q.S Al-Kasas (28:25)
فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Pastaj, njëra nga dy gratë erdhi te Musai, duke ecur e turpshme, dhe tha: “Vërtet, babai im të fton të japësh diçka në këmbim të (mirësisë) tënde duke u dhënë ujë (bagëtive) tona.” Kur (Musai) shkoi te babai i tij dhe ai i tregoi historinë (për veten), ai tha: “Mos u frikëso! Ti je shpëtuar nga njerëzit zullumqarë.”