فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
דעמאָלט איז געקומען צו משה איינע פֿון די צוויי פֿרויען, גייענדיק שעמעוודיק, זי האָט געזאָגט, "טאַקע, מײַן פֿאָטער לאַדט אײַך אײַן צו געבן עפּעס אין אויסטויש פֿאַר אײַער (גוטסקייט) אין געבן וואַסער צו אונדזער (בהמות)." ווען (משה) איז געקומען צו זײַן פֿאָטער און ער האָט אים דערציילט די מעשה (וועגן זיך), האָט ער געזאָגט, "זײַ נישט דערשראָקן! דו ביסט געראַטעוועט געוואָרן פֿון די אומרעכטע מענטשן."