فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Toen kaom ein vaan de twie vrouwlui die sjoeme laop nao Musa, ze zag: "Inderdaod, miene pap nodigt uch oet um get te geve in ruil veur uch (goedhartigheid) in ‘t geve vaan water aon ós (vee)." Wie (Moses) nao ziene pap kaom en heer ‘m ‘t verhaol (euver zichzelf) vertelde, zag heer: "Wees neet bang! Geer zit gered vaan ‘t onrechveerdige volk."