يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
Egun horretan ez da bitartekaririk (laguntzarik) erabiliko, Jainko Errukitsuenak baimena eman dienengandik izan ezik, eta haien hitzak onartzen dituenengandik izan ezik.
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
Hark (Alak) badaki haien aurrean (aingeruen) eta atzean dagoen guztia, eta ez dute bitartekaririk egiten (Alak) nahi dituenen alde izan ezik, eta beti kontuz ibiltzen dira, Haren beldur direlako.