109
Q.S Ta-Ɣä (20:109)
يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
Në ye köölë acïn kë ye looi në röök (kuɔɔny), ee tënë kɔc cï Nhialic, raan ë piɔ̈ɔ̈th käc, gäm puɔ̈l, ku cï wëlken gam.
28
Q.S Al-Anbiyä (21:28)
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
Yen (Allah) aŋic këriëëc ëbën tɔ̈ tueŋ (malaikaai) ku tɔ̈ ciëën, ku keek aacie röök ee kɔc cï (Allah) nhiaar, ku keek aa tïït röt akölriëëc rin ye kek ye riɔ̈ɔ̈c.