يَوْمَىِٕذٍ لَّا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَرَضِيَ لَهٗ قَوْلًا
yauma'iżil lā tanfa‘usy-syafā‘atu illā man ażina lahur-raḥmānu wa raḍiya lahū qaulā(n).
אין יענעם טאָג איז נישטאָ קיין נוצן פון פֿאַרטרעטונג (הילף), אַחוץ פֿון די וועמען גאָט, דער רחמנותדיקער, האָט געגעבן דערלויבעניש, און וועמענס ווערטער ער האָט צוגעזאָגט.
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
ער (אַלאַה) ווייסט אַלץ וואָס איז פֿאַר זיי (מלאכים) און הינטער זיי, און זיי רעדן נישט אַרײַן אַחוץ פֿאַר די וועמען (אַלאַה) וויל, און זיי זענען שטענדיק פֿאָרזיכטיק ווײַל זיי מורא האָבן פֿאַר אים.