اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

اگر شما (در جنگ احد) زخم برداشتید، پس آنها نیز (در جنگ بدر) زخم های مشابه دریافت کردند. و دوره‌های (موفقیت و هلاکت) را در میان مردم متناوب می‌کنیم (تا آموخته شوند) و خدا کسانی را که ایمان آورده‌اند (از کافران) متمایز کند و برخی از شما را شهید بسازد. و الله ظالمان را دوست ندارد.

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

و به راستی که خداوند وعده خود را به شما وفا کرده است، زمانی که شما آنها را با اذن او کشتید تا این‌که در این مساله ضعیف و مورد منازعه قرار گرفتید و دستور رسول را نادیده گرفتید پس از اینکه الله به شما آنچه را که دوست دارید نشان داد. در میان شما کسانی هستند که خواهان دنیا هستند و در میان شما (همچنان) کسانی هستند که خواهان زندگی پس از مرگ هستند. سپس خداوند شما را از آنها برگرداند تا شما را آزمایش کند، اما به راستی شما را بخشید. و الله متعال به مومنان هدیه (داده) دارد.

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(به یاد داشته باشید) هنگامی که شما دویدید و به کسی نگاه نکردید، در حالی که رسول (محمد) که در میان سایر (دوستان) شما بود (گروهی که فرار کردند) صدا زد، آنگاه خداوند برای شما غم و اندوه موجب غم و اندوه شد، تا (دیگر) از آنچه که از شما فرار کرد و از آنچه که به شما رسید غمگین نشوید. و الله متعال از آنچه شما انجام می دهید آگاه است.

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

بعد از اینکه شما با غم و اندوه مغلوب شدید، او یک حس امنیت را به شما (به شکل) خواب آلودگی فرستاد که یک گروه از شما را پوشانده بود، در حالیکه گروه دیگر در مورد خود نگران بودند؛ آنها فکر میکنند که چیزی که در مورد الله درست نیست مانند یک فکر جاهلانه است. آنها گفتند، "آیا چیزی وجود دارد که ما در مورد این انجام دهیم؟" بگو (محمد)، «به راستی که همه امور به دست الله است». آنها چیزی را که برای شما آشکار نمیسازند در قلب های خود پنهان میکنند. آنها گفتند، "اگر چیزی وجود داشت که ما در این موضوع میتوانستیم انجام دهیم، ما اینجا کشته (شکست) نمیشدیم. " بگو (محمد)، «هرچند در خانه خود هستی، کسانی که مقدر کشته شدن هستند، قطعا (همچنان) به جایی که کشته شده اند، بیرون خواهند شد». الله (این کار را انجام میدهد) تا آنچه را که در سینه شما است امتحان کند و آنچه را که در قلب شما است پاک کند. و الله متعال به دلها آگاه است.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

به راستی کسانی که در میان شما رو گردانیدند هنگامی که جلسه (جنگ) بین دو لشکر صورت گرفت، در واقع توسط شیطان از مسیر خارج شدند، به دلیل بعضی از اشتباهات (گناهان) که (در گذشته) مرتکب شده بودند، اما خداوند واقعاً آنها را بخشیده است. بیشک که الله متعال بخشنده و مهربان است.

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

و چرا هنگامی که فاجعه ای رخ داد (شکست در غزوه احد) (شگفت زده) شدید، با آنکه در غزوه بدر دو برابر مصیبت را (بر دشمنان خود وارد کرده بودید) گفتید: «این (شکست) از کجا آمده است؟» بگو، "این از (اشتباه) خودت است. " بیشک که الله متعال بر همه چیز است.

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

و آنچه که برای شما اتفاق می افتد وقتی بین دو لشکر ملاقات (جنگ) می شود، به اذن الله است، و تا خداوند آزمایش کند که مؤمنان (حقیقی) کی ها هستند.

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(یعنی) کسانیکه بعد از دریافت زخم ها (در جنگ احد) (از اوامر) الله و رسول اطاعت کردند. کسانی که کارهای نیک انجام می‌دهند و در میان آنان پرهیزگار هستند، پاداش بزرگی می‌گیرند.