اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
אויב דו (ביי דער שלאַכט פון אוהוד) האָסט באַקומען אַ וואונד, האָבן זיי (ביי דער שלאַכט פון באַדר) באַקומען אַ ענלעכע וואונד. און אין די צייטן (פון הצלחה און פארניכטונג) טוישן מיר זיך צווישן מענטשן (כדי זיי זאָלן געלערנט ווערן), און כּדי אַלאַה זאָל אונטערשיידן די גלויביגע (פון די אומגלויביקע) און כּדי ער זאָל מאַכן עטלעכע פון אייך (פאַלן ווי) קדושים. און אַלאַה ליבט נישט די אומרעכט טוערס.
وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).
און טאַקע, אַלאַה האָט מקיים געווען זיין צוזאָג צו אייך, ווען איר האָט זיי געהרגעט מיט זיין דערלויבעניש ביז איר זענט געווען שוואַך און האָט זיך געקריגט אין דער ענין און איגנאָרירט דעם שליח'ס באַפֿעל נאָכדעם וואָס אַלאַה האָט אייך געוויזן וואָס איר האָט ליב געהאַט. צווישן אייך זענען דאָ די וואָס באַגערן די וועלט און צווישן אייך זענען דאָ (אויך) די וואָס באַגערן דאָס לעבן נאָך דעם טויט. דערנאָך האָט אַלאַה אייך אָפּגעקערט פון זיי צו פּרובירן אייך, אָבער ער האָט אייך באמת מוחל געווען. און אַלאַה האָט מתנות (געגעבן) צו די גלויביגע.
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(געדענקט) ווען איר זענט געלאָפן און האָט נישט געקוקט אויף קיינעם, בשעת דער שליח (מוחמד) וואָס איז געווען צווישן אייערע אַנדערע (פריינט) האָט אייך גערופן (די גרופּע וואָס איז אַנטלאָפן), האָט אַלאַה אייך געבראַכט צער נאָך צער, כּדי איר זאָלט נישט טרויערן (מער) פֿאַר וואָס איז אייך אַנטלאָפן און פֿאַר וואָס איז אייך געטראָפן. און אַלאַה איז באַוואוסטזיניק וועגן וואָס איר טוט.
ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
נאכדעם וואס איר זענט געווען איבערגענומען מיט טרויער, האט ער אראפגעשיקט א געפיל פון זיכערהייט צו אייך (אין דער פארעם פון) מידקייט וואס האט באדעקט א גרופע פון אייך, בשעת אן אנדערע גרופע האט זיך געזארגט וועגן זיך; זיי מיינען אז וואס איז נישט אמת וועגן אללא איז ווי אן אומוויסנדיקער געדאנק. זיי האבן געזאגט, "איז דא עפעס וואס מיר קענען טון וועגן דעם?" זאג (מוחמד), "טאקע, אלע זאכן זענען אין די הענט פון אללא." זיי באהאלטן אין זייערע הערצער וואס זיי אנטפלעקן נישט צו אייך. זיי האבן געזאגט, "ווען עס וואלט געווען עפעס וואס מיר קענען טון אין דעם ענין, וואלטן מיר נישט געווארן געהרגעט (באזיגט) דא." זאג (מוחמד), "אפילו אויב איר זענט אין אייער הויז, וועלן די וואס זענען באשטימט צו ווערן געהרגעט זיכער ארויסקומען (אויך) צו דעם ארט וואו זיי זענען געווארן געהרגעט." אללא (טוט דאס) צו פרובירן וואס איז אין אייער ברוסט און צו רייניקן וואס איז אין אייער הארץ. און אללא איז אל-וויסנדיק פון די הערצער.
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
טאַקע, די וואָס האָבן זיך אָפּגעקערט צווישן אײַך ווען עס איז געווען אַ שלאַכט צווישן די צוויי אַרמייען, זיי זענען טאַקע אַראָפּגעפֿאַלן געוואָרן פֿון די רעלסן דורך דעם שטן, צוליב עטלעכע פֿון די פֿעלער (זינד) וואָס זיי האָבן באַגאַנגען (אין דער פֿאַרגאַנגענהייט), אָבער אַלאַה האָט זיי באמת מוחל געווען. טאַקע, אַלאַה איז מערסט מוחל, מערסט רחמנותדיק.
اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
און פארוואס זענט איר איבערראשט ווען א שלעכטע מפּלה (מפלה ביי אוהוד) טרעפט אייך, ווען איר האט אנגעמאכט א צוויי מאל אזוי גרויסע מפּלה אויף אייערע שונאים ביי באדר? איר זאגט, "פון וואנעט איז די (מפלה) געקומען?" זאגט, "עס איז פון אייך אליין." טאקע, גאט האט מאכט איבער אלע זאכן.
وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ
wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).
און וואָס איז מיט דיר געשען ווען די צוויי אַרמייען האָבן זיך באַגעגנט איז געווען מיט גאָטס דערלויבעניש, און כּדי גאָט זאָל פּרובירן די וואָס זענען געווען די אמתע גלויביגע.
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(נעמלעך) די וואָס פאָלגן אַלאַ און דעם שליח נאָכדעם וואָס זיי זענען פאַרוואונדעט געוואָרן (אין דער שלאַכט פון אוהוד). די וואָס טוען גוטס און זענען פרום צווישן זיי וועלן האָבן אַ גרויסע באַלוינונג.