اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ
iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).
நீங்கள் (உஹத் போரில்) காயம் அடைந்திருந்தால், அவர்களும் (பத்ர் போரில்) அதுபோன்ற காயத்தை அடைந்தார்கள். மேலும், (வெற்றி மற்றும் அழிவின்) இந்தக் காலங்களை நாம் மக்களிடையே மாறி மாறித் தருகிறோம்; இதன்மூலம் அவர்கள் பாடம் கற்றுக்கொள்வார்கள். மேலும், அல்லாஹ் நம்பிக்கையாளர்களை (நம்பிக்கையற்றவர்களிடமிருந்து) பிரித்தறிவான், உங்களில் சிலரை தியாகிகளாக ஆக்குவான். மேலும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்பவர்களை நேசிப்பதில்லை.
وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).
Dan sungguh, Allah telah memenuhi janji Nya kepadamu, ketika kamu membunuh mereka dengan izin-Nya sampai pada saat kamu lemah dan berselisih dalam urusan itu dan mengabaikan perintah Rasul setelah Allah memperlihatkan kepadamu apa yang kamu sukai. Di antara kamu ada orang yang menghendaki dunia dan di antara kamu ada (pula) orang yang menghendaki akhirat. Kemudian Allah memalingkan kamu dari mereka untuk mengujimu, tetapi Dia benar benar telah memaafkan kamu. Dan Allah mempunyai karunia (yang diberikan) kepada orang-orang mukmin.
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(நினைவு கூருங்கள்) நீங்கள் யாரையும் திரும்பிப் பார்க்காமல் ஓடியபோது, உங்கள் மற்ற (நண்பர்களுடன்) இருந்த தூதர் (முஹம்மது) அவர்கள் (தப்பி ஓடிய கூட்டத்தாரை) அழைத்தார்கள். அப்போது, உங்களிடமிருந்து தப்பியவற்றிற்காகவும் உங்களுக்கு நேர்ந்தவற்றிற்காகவும் நீங்கள் (இனி) துயருற்றிருக்கக் கூடாது என்பதற்காக, அல்லாஹ் உங்களுக்குத் துயரத்தின் மேல் துயரத்தை உண்டாக்கினான். மேலும், நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறிந்தவன்.
ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
பின்னர், நீங்கள் துயரத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட பின்னர், உங்களில் ஒரு கூட்டத்தினரைச் சூழ்ந்துகொண்ட உறக்கம் என்னும் வடிவில் அவன் உங்களுக்குப் பாதுகாப்பு உணர்வை இறக்கினான்; அதே சமயம் மற்றொரு கூட்டத்தினர் தங்களைப் பற்றியே கவலை கொண்டிருந்தனர்; அல்லாஹ்வைப் பற்றி உண்மையல்லாதது ஒரு அறியாமை எண்ணத்தைப் போன்றது என்று அவர்கள் எண்ணுகிறார்கள். அவர்கள், “இதைப் பற்றி நாங்கள் ஏதாவது செய்ய முடியுமா?” என்று கேட்டார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக, எல்லா காரியங்களும் அல்லாஹ்வின் கையில்தான் உள்ளன.” அவர்கள் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தாததை தங்கள் உள்ளங்களில் மறைத்துக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள், “இந்த விஷயத்தில் எங்களால் ஏதாவது செய்ய முடிந்திருந்தால், நாங்கள் இங்கே கொல்லப்பட்டிருக்க மாட்டோம் (தோற்கடிக்கப்பட்டிருக்க மாட்டோம்)” என்று கூறினார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நீங்கள் உங்கள் வீட்டில் இருந்தாலும், கொல்லப்பட விதிக்கப்பட்டவர்கள் நிச்சயமாக தாங்கள் கொல்லப்பட்ட இடத்திற்கு வெளியே வருவார்கள்.” உங்கள் நெஞ்சில் உள்ளதைச் சோதிப்பதற்காகவும், உங்கள் உள்ளத்தில் உள்ளதைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்காகவும் அல்லாஹ் (இதைச் செய்கிறான்). மேலும் அல்லாஹ் உள்ளங்களை எல்லாம் அறிந்தவன்.
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
நிச்சயமாக, இரு படைகளுக்கும் இடையே ஒரு சந்திப்பு (போர்) நடந்தபோது, உங்களில் புறக்கணித்தவர்கள், தாங்கள் (கடந்த காலத்தில்) செய்த சில தவறுகளின் (பாவங்களின்) காரணமாக ஷைத்தானால் வழிதவறச் செய்யப்பட்டனர்; ஆனால் அல்லாஹ் அவர்களை மெய்யாகவே மன்னித்துவிட்டான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்.
اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
பத்ர் போரில் உங்கள் எதிரிகளுக்கு இதைவிட இருமடங்கு பெரிய துன்பத்தை நீங்கள் ஏற்படுத்தியிருந்தபோதிலும், உங்களுக்கு (உஹுத் போரில்) ஒரு பெரும் துன்பம் நேரிடும்போது ஏன் ஆச்சரியப்படுகிறீர்கள்? “இந்தத் தோல்வி எங்கிருந்து வந்தது?” என்று நீங்கள் கேட்கிறீர்கள். கூறுங்கள், “அது உங்களிடமிருந்தே வந்தது.” நிச்சயமாக அல்லாஹ் எல்லாப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உடையவன்.
وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ
wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).
இரு படைகளும் சந்தித்தபோது உங்களுக்கு நேர்ந்தது அல்லாஹ்வின் அனுமதியினாலேயே ஆகும்; மேலும், உண்மையான விசுவாசிகளை அல்லாஹ் சோதிப்பதற்காகவும் அது நிகழ்ந்தது.
اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(அதாவது) உஹுத் போரில் காயமடைந்த பின்னரும் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் கீழ்ப்படிபவர்கள். அவர்களில் நன்மை செய்பவர்களும் இறையச்சமுள்ளவர்களும் பெரும் வெகுமதியைப் பெறுவார்கள்.