Принять ислам, нажмите здесь
Ислам Ал-Хак: Коран тата Хадис
(Чӑн ислам)



Тема - Sejarah Sejarah Di Madinah Peperangan Perang Uhud Kekalahan kaum muslimin dalam perang Uhud

Аятсем шырау результатов :
Пӗтӗм аятсем : 8
140
Q.S Али Имран (3:140)

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Эсир аманнӑ пулсан (Ухуд ҫапӑҫӑвӗнче), вӗсем те ҫавӑн пекех аманнӑ (Бадр ҫапӑҫӑвӗнче). Ҫак вӑхӑтсене (ӑнӑҫупа аркану) эпир этем хушшинче черетленсе ҫӳретпӗр (вӗсем урок илччӗр тесе), Аллах ӗненекенсене (ӗненменнисенчен) уйӑрса илме тата сирӗнтен хӑшне-пӗрне асап тӳсме пултартӑр тесе. Аллах вара усал ӗҫ тӑвакансене юратмасть,


152
Q.S Али Имран (3:152)

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

Чӑнах та, Аллах сире Хӑйӗн сӑмахне пурнӑҫларӗ, эсир вӗсене Хӑйӗн ирӗкӗпе вӗлернӗ чухне, эсир ҫак ӗҫре вӑйсӑрланса, тавлашса кайиччен тата Аллах сире мӗн килӗшнине кӑтартнӑ хыҫҫӑн Элчӗн хушӑвне итлемен чухне. Сирӗн хушӑра тӗнчене ӗмӗтленекенсем пур, сирӗн хушӑра леш тӗнчене ӗмӗтленекенсем те пур. Вара Аллах сире тӗрӗслес тесе вӗсенчен пӑрса ячӗ, анчах Вӑл сире чӑннипех каҫарчӗ. Аллахӑн вара ӗненекенсене парнесем пур.


153
Q.S Али Имран (3:153)

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(Астӑвӑр) эсир чупса никам ҫине те пӑхман чухне, сирӗн ытти (тусӑрсем) хушшинче пулнӑ Элчӗ (Мухаммед) сире (тарнӑ ушкӑна) чӗннӗ чухне, вара Аллах сире хуйхӑ хыҫҫӑн хуйхӑ кӳнӗ, ҫапла вара эсир хӑвӑртан мӗн тарса хӑтӑлнишӗн тата хӑвӑра мӗн пулса тухнишӗн (урӑх) хуйхӑрмалла мар. Эсир мӗн тунине Аллах пӗлет.


154
Q.S Али Имран (3:154)

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Унтан, эсир хурлӑхпа ҫӗнтернӗ хыҫҫӑн, Вӑл сире хӑрушсӑрлӑх туйӑмӗ янӑ (ыйхӑ евӗрлӗ), ҫакӑ вара сирӗн пӗр ушкӑна хупласа илнӗ, тепӗр ушкӑн вара хӑйсемшӗн пӑшӑрханнӑ; вӗсем Аллах ҫинчен тӗрӗс маррине ӑнланман шухӑш пек шутлаҫҫӗ. Вӗсем: «Эпир мӗн те пулин тума пултаратпӑр-и?» — терӗҫ. Калӑр (Мухаммед): «Чӑнах та, пур ӗҫ те Аллах аллинче». Вӗсем сире уҫса паманнине хӑйсен чӗринче пытараҫҫӗ. Вӗсем: «Эпир ҫак ӗҫре мӗн те пулин тума пултарнӑ пулсан, пире кунта вӗлермӗттӗмӗр», — тенӗ. Калӑр (Мухаммед): «Эсӗ хӑвӑн килте пулсан та, вӗлерме ҫырнӑ ҫынсем хӑйсене вӗлернӗ вырӑна тухӗҫ». Аллах (ҫакна) сирӗн кӑкӑрта мӗн пуррине тӗрӗслес тата сирӗн чӗрӗрте мӗн пуррине тасатас тесе тӑвать. Аллах вара чӗресене пурне те пӗлет.


155
Q.S Али Имран (3:155)

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

Чӑнах та, сирӗн хушшӑрта икӗ ҫар хушшинче тӗлпулу (ҫапӑҫу) пулнӑ чухне пӑрӑнса кайнисене, чӑнах та, шуйттан ҫул ҫинчен пӑрса янӑ, мӗншӗн тесен вӗсем (ӗлӗк) тунӑ хӑш-пӗр йӑнӑшсем (ҫылӑхсем) пирки, анчах та Аллах вӗсене чӑннипех каҫарнӑ. Чӑнах та, Аллах — каҫаракан, хӗрхенекен.


165
Q.S Али Имран (3:165)

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Мӗншӗн-ха эсир инкек сиксе тухсан (Ухуд ҫапӑҫӑвӗнче ҫӗнтернӗ чухне) (тӗлӗннӗ) эсир (Бадр ҫапӑҫӑвӗнче хӑвӑрӑн тӑшмансене икӗ хут ытларах инкек кӳнӗ пулин те): «Ҫакӑ (ҫӗнтерӳ) ӑҫтан тухнӑ?» Калӑр: «Ку сирӗн (йӑнӑшӑртан)». Чӑнах та, Аллах пурне те тытса тӑрать.


166
Q.S Али Имран (3:166)

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

Икӗ ҫар хушшинче тӗлпулу (ҫапӑҫу) пулсан, сирӗнпе мӗн пулать, вӑл Аллах ирӗкӗпе, ҫапла вара Аллах (чӑн) ӗненекенсем камсем пулнине тӗрӗслесе пӑхӗ.


172
Q.S Али Имран (3:172)

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(урӑхла каласан) сурансем илнӗ хыҫҫӑн (Ухуд ҫапӑҫӑвӗнче) Аллахпа Элчӗн (хушӑвӗсене) пӑхӑннисем. Ырӑ ӗҫ тӑвакансем, вӗсен хушшинче турра ӗненекенсем пысӑк сӑвап илеҫҫӗ.