۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
او (د ایوب کیسه په یاد ولرئ) کله چې هغه خپل رب ته دعا وکړه، "(ای زما ربه)، په حقیقت کې زه په ناروغۍ اخته شوی یم، سره له دې چې ته د ټولو رحم کوونکو څخه ډیر رحم کوونکی رب یې."
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
نو موږ (د هغه دعا) قبوله کړه، بیا مو هغه ناروغي لرې کړه چې پر هغه وه او د هغه کورنۍ مو هغه ته بیرته ورکړه، او (د هغوی شمېر مو زیات کړ) زموږ له لوري د رحمت په توګه او د ټولو هغو کسانو لپاره چې زموږ عبادت کوي د خبرداري په توګه.
وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ
ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).
او زموږ بنده ایوب علیه السلام یاد کړه کله چې هغه خپل رب ته غږ وکړ چې "بیشکه شیطان ما په عذاب او مصیبت کې اچولی دی."
اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ
urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).
الله تعالی فرمایي) "خپلې پښې ووهئ؛ دا د غسل او څښاک لپاره یخې اوبه دي."
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
او په خپل لاس کې د واښو یوه ګیډۍ واخله، بیا یې پرې ووهه او خپله قسم مه ماتوه، بېشکه موږ هغه (ایوب علیه السلام) یو صبرناک سړی وموند، هغه غوره بنده دی. بېشکه هغه ډېر اطاعت کوونکی و.