۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
ហើយ (ចូរចងចាំរឿងរបស់) យ៉ូប នៅពេលដែលគាត់បានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់គាត់ថា "(ឱព្រះអម្ចាស់នៃខ្ញុំ) ខ្ញុំពិតជាមានជំងឺមែន ទោះបីជាព្រះអង្គជាម្ចាស់ដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាបំផុតក្នុងចំណោមម្ចាស់ដ៏មានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាទាំងអស់ក៏ដោយ"។
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
ដូច្នេះយើងបានឆ្លើយតប (ការអធិស្ឋានរបស់គាត់) បន្ទាប់មកយើងបានលុបបំបាត់ជំងឺដែលមានលើគាត់ ហើយយើងបានប្រគល់ក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ទៅឱ្យគាត់វិញ ហើយ (យើងបានគុណចំនួនពួកគេ) ជាសេចក្ដីមេត្តាករុណាពីយើង និងជាការព្រមានដល់អ្នកដែលគោរពសក្ការៈចំពោះយើងទាំងអស់។
وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ
ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).
ហើយចូរចងចាំអ្នកបម្រើរបស់យើង អៃយូប នៅពេលដែលគាត់បានអំពាវនាវទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់គាត់ថា "ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំត្រូវបានរំខានដោយសាតាំងដោយទុក្ខវេទនា និងគ្រោះមហន្តរាយ"។
اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ
urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).
អល់ឡោះមានបន្ទូលថាៈ ចូរជាន់ជើងរបស់អ្នករាល់គ្នា នេះជាទឹកត្រជាក់សម្រាប់ងូតទឹក និងផឹក។
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
ហើយចូរយកស្មៅមួយបាច់ដោយដៃរបស់អ្នក រួចវាយវាដោយវា ហើយកុំបំពានពាក្យសច្ចារបស់អ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានរកឃើញគាត់ (អៃយូប) ជាមនុស្សអត់ធ្មត់។ គាត់គឺជាអ្នកបម្រើដ៏ល្អបំផុត។ ពិតប្រាកដណាស់ គាត់គោរពប្រតិបត្តិ (ចំពោះអល់ឡោះ) យ៉ាងខ្លាំង។