۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
I (kòrda e historia di) Job, ora el a resa na su Señor, “(O mi Señor), enbèrdat, mi a wòrdu asotá ku malesa, ounke Abo ta e Señor Mas Miserikòrdioso di tur e miserikordiosonan.”
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
Asina Nos a kontestá (su orashon), despues Nos a kita e malesa ku tabata riba dje i Nos a debolbé su famia serka dje, i (Nos a multipliká nan kantidat) komo un miserikòrdia di Nos, i komo un atvertensia pa tur ku ta adorá Nos.
وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ
ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).
I kòrda Nos sirbidó Ayyub ora el a yama su Señor, “En bèrdat, mi ta plagá pa Satanas ku sufrimentu i desaster.”
اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ
urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).
Allah ta bisa), “Bati bo pianan; esaki ta awa fresku pa baña i bebe.”
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
Y coy un paki (di yerba) cu bo man, despues bati’e cu ne y no kibra bo huramento. En bèrdat, Nos a hañ’é (Ayyub) un hòmber pasenshi. E ta e mihó sirbidó. En bèrdat, e tabata hopi obediente (na Allah).