۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
དེ་བཞིན་(ཡོབ་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) ཁོང་གིས་ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྐབས། "(ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས།) ཁྱེད་རང་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཚང་མའི་ནང་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནའང་། ང་ལ་ནད་གཞི་ཕོག་ཡོད།"
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་གི་སྟེང་ལ་ཡོད་པའི་ནད་དེ་མེད་པར་བཟོས་ནས་ཁོང་གི་ནང་མི་རྣམས་ཁོང་ལ་ཕྱིར་སྤྲད་པ་རེད།
وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ
ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).
ང་ཚོའི་བྲན་གཡོག་ཨ་ཡུབ་ཀྱིས་ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ལ་འབོད་སྐུལ་བྱེད་སྐབས་དྲན་དགོས།
اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ
urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).
ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་"ཁྱེད་རང་གི་རྐང་པ་རྡེབ་རོགས། འདི་ནི་ཁྲུས་དང་འཐུང་ཆུ་བསིལ་པོ་ཞིག་རེད།"
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
ཁྱེད་རང་གི་ལག་པས་རྩྭའི་ཕྲེང་བ་ཞིག་བླངས་ནས་དེ་ལ་རྡུང་ནས་དམ་བཅའ་མ་འགལ་རོགས། ང་ཚོས་ཁོ་(ཨ་ཡུབ་)ནི་བཟོད་སྒོམ་ཅན་གྱི་མི་ཞིག་ཡིན་པ་ཤེས། ཁོང་ནི་གཡོག་པོ་ཡག་ཤོས་དེ་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་རང་(ཨ་ལཱ་ཧ་ལ)ཧ་ཅང་ཁ་ཉན་མཁན་ཞིག་རེད།