Q.S Ad-Duha (اَلضُّحَىٰ) - 11 Veršuvnnaid lohku

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

Duha áiggi dihte (go beaivváš čuovgá oassái),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

ja ija go lea čoaskkis,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

Du Hearrá ii leat hilgon du (Muhammad) ii ge (ii ge) viha du,

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

ja duođaid, maŋimuš lea buoret dutnje go ovddit.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

Ja duođaid, muhtun beaivvi du Hearrá sihkkarit addá dutnje iežas árpmu, nu ahte don leat duhtavaš.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

Ii go son gávdnan du oarbásin, de son suodjalii (du),

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

ja son gávnnai du čiegusvuođas, nu ahte son attii dutnje rávvagiid

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

ja son gávnnai du dárbbašlažžan, de son attii dutnje doarvái.

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

Nu ahte, ale leat garrasit mánáide.

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

Ja dan olbmo gii bivdá, ale áiggo (su).

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

Ja don galggat almmuhit iežat Hearrá árpmuid (giitevašvuođain).