Q.S Al-'Adiyat (اَلْعَادِيَات) - 11 Veršuvnnaid lohku

وَالْعٰدِيٰتِ ضَبْحًاۙ

wal-‘ādiyāti ḍabḥā(n).

Go galoppa soahteheasta njuike,

فَالْمُوْرِيٰتِ قَدْحًاۙ

fal-mūriyāti qadḥā(n).

ja heasttat mat bálkestit čuovggaid (čuoikkaid čuohppamiin),

فَالْمُغِيْرٰتِ صُبْحًاۙ

fal-mugīrāti ṣubḥā(n).

ja heasta mii falleha (ovttas) iđđes,

فَاَثَرْنَ بِهٖ نَقْعًاۙ

fa'aṡarna bihī naq‘ā(n).

nu ahte dat buollá eret dulvvi,

فَوَسَطْنَ بِهٖ جَمْعًاۙ

fawasaṭna bihī jam‘ā(n).

de fallehii vašálaččaid joavkku gaskii,

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّهٖ لَكَنُوْدٌ ۚ

innal-insāna lirabbihī lakanūd(un).

Olbmot leat duođaid hui gullevašmeahttumat, (giitevaččat) iežaset Hearrái,

وَاِنَّهٗ عَلٰى ذٰلِكَ لَشَهِيْدٌۚ

wa innahū ‘alā żālika lasyahīd(un).

ja duođaid son (olmmoš) duođašta (dovddasta) iežas gullevašvuođa,

وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ

wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).

ja duođaid su ráhkisvuohta riggodahkii lei duođaid menddo stuoris.

۞ اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِى الْقُبُوْرِۙ

afalā ya‘lamu iżā bu‘ṡira mā fil-qubūr(i).

Ii go son dieđe goas dat mii lea hávddis buktojuvvo olggos?

وَحُصِّلَ مَا فِى الصُّدُوْرِۙ

wa ḥuṣṣila mā fiṣ-ṣudūr(i).

ja mii lea vurkejuvvon riegádahttinkástii?

اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَىِٕذٍ لَّخَبِيْرٌ ࣖ

inna rabbahum bihim yauma'iżil lakhabīr(un).

Duođaid, sin Hearrá dan beaivvi lei eanemus fuolas sin dilis.