Q.S Al-Balad (اَلْبَلَد) - 20 Liczba wersetów

لَآ اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

lā uqsimu bihāżal-balad(i).

Przysięgam na to miasto (Mekkę),

وَاَنْتَ حِلٌّۢ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ

wa anta ḥillum bihāżal-balad(i).

A ty (Muhammadzie) mieszkasz w tym mieście,

وَوَالِدٍ وَّمَا وَلَدَۙ

wa wālidiw wa mā walad(a).

Przysięgam na ojca i jego potomstwo.

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْ كَبَدٍۗ

laqad khalaqnal-insāna fī kabad(in).

Zaprawdę, stworzyliśmy człowieka w trudzie i znoju.

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّنْ يَّقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌ ۘ

ayaḥsabu allay yaqdira ‘alaihi aḥad(un).

Czyż on (człowiek) myśli, że nikt nad nim nie ma władzy?

يَقُوْلُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًاۗ

yaqūlu ahlaktu mālal lubadā(n).

Mówi: „Roztrwoniłem wiele majątku.”

اَيَحْسَبُ اَنْ لَّمْ يَرَهٗٓ اَحَدٌۗ

ayaḥsabu allam yarahū aḥad(un).

Czyż myśli, że nikt go nie widzi?

اَلَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ عَيْنَيْنِۙ

alam naj‘al lahū ‘ainain(i).

Czyż nie daliśmy mu dwojga oczu,

وَلِسَانًا وَّشَفَتَيْنِۙ

wa lisānaw wa syafatain(i).

Języka i dwóch warg?

وَهَدَيْنٰهُ النَّجْدَيْنِۙ

wa hadaināhun-najdain(i).

I wskazaliśmy mu dwie drogi (dobra i zła),

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ۖ

falaqtaḥamal-‘aqabah(ta).

Lecz nie podjął się stromego wzniesienia?

وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا الْعَقَبَةُ ۗ

wa mā adrāka mal-‘aqabah(tu).

A czy wiesz, co to jest strome wzniesienie?

فَكُّ رَقَبَةٍۙ

fakku raqabah(tin).

To uwolnienie niewolnika,

اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ

au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).

Lub nakarmienie w dniu głodu,

يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ

yatīman żā maqrabah(tin).

Sieroty z bliskiej rodziny,

اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ

au miskīnan żā matrabah(tin).

Lub ubogiego w skrajnej nędzy.

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ

Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).

Potem jest wśród tych, którzy wierzą i polecają sobie nawzajem cierpliwość oraz polecają sobie nawzajem miłosierdzie.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْمَيْمَنَةِۗ

ulā'ika aṣḥābul-maimanah(ti).

Oni (wierzący i polecający sobie nawzajem) są ludem prawej strony.

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا هُمْ اَصْحٰبُ الْمَشْـَٔمَةِۗ

wal-lażīna kafarū bi'āyātinā hum aṣḥābul-masy'amah(ti).

A ci, którzy nie wierzą w Nasze znaki, są ludem lewej strony.

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌ ࣖ

‘alaihim nārum mu'ṣadah(tun).

Nad nimi jest ogień szczelnie zamknięty.