Q.S Al-Ma'arij (اَلْمَعَارِج) - 44 Liczba wersetów

سَاَلَ سَاۤىِٕلٌۢ بِعَذَابٍ وَّاقِعٍۙ

sa'ala sā'ilum bi‘ażābiw wāqi‘(in).

Ktoś pytał o karę, która na pewno nadejdzie,

لِّلْكٰفِرِيْنَ لَيْسَ لَهٗ دَافِعٌۙ

lil-kāfirīna laisa lahū dāfi‘(un).

dla niewiernych, której nikt nie może odeprzeć,

مِّنَ اللّٰهِ ذِى الْمَعَارِجِۗ

minallāhi żil-ma‘ārij(i).

(karę) od Allaha, który posiada miejsca wznoszenia.

تَعْرُجُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَالرُّوْحُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗ خَمْسِيْنَ اَلْفَ سَنَةٍۚ

ta‘rujul-malā'ikatu war-rūḥu ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah(tin).

Anioły i Gabriel wznoszą się (do Niego) w ciągu jednego dnia, który odpowiada pięćdziesięciu tysiącom lat.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيْلًا

faṣbir ṣabran jamīlā(n).

Więc bądź cierpliwy (Muhammadzie) z piękną cierpliwością.

اِنَّهُمْ يَرَوْنَهٗ بَعِيْدًاۙ

innahum yaraunahū ba‘īdā(n).

Oni uważają (karę) za odległą (niemożliwą).

وَّنَرٰىهُ قَرِيْبًاۗ

wa narāhu qarībā(n).

Podczas gdy My widzimy ją jako bliską (pewną).

يَوْمَ تَكُوْنُ السَّمَاۤءُ كَالْمُهْلِۙ

yauma takūnus-samā'u kal-muhl(i).

(Pamiętaj) o dniu, gdy niebo stanie się jak roztopiona miedź,

وَتَكُوْنُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِۙ

wa takūnul-jibālu kal-‘ihn(i).

a góry będą jak rozwiane kłaczki wełny,

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيْمٌ حَمِيْمًاۚ

wa lā yas'alu ḥamīmun ḥamīmā(n).

i żaden bliski przyjaciel nie zapyta o swego przyjaciela,

يُبَصَّرُوْنَهُمْۗ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِيْ مِنْ عَذَابِ يَوْمِىِٕذٍۢ بِبَنِيْهِۙ

yubaṣṣarūnahum, yawaddul-mujrimu lau yaftadī min ‘ażābi yaumi'iżim bibanīh(i).

choć będą się wzajemnie widzieć. Tego dnia grzesznik chciałby móc wykupić się od kary swoimi dziećmi,

وَصَاحِبَتِهٖ وَاَخِيْهِۙ

wa ṣāḥibatihī wa akhīh(i).

i swoją żoną, i swoim bratem,

وَفَصِيْلَتِهِ الَّتِيْ تُـْٔوِيْهِۙ

wa faṣīlatihil-latī tu'wīh(i).

i rodziną, która go chroniła (na świecie),

وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًاۙ ثُمَّ يُنْجِيْهِۙ

wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡumma yunjīh(i).

i wszystkimi ludźmi na ziemi, mając nadzieję, że to go uratuje.

كَلَّاۗ اِنَّهَا لَظٰىۙ

kallā, innahā laẓā.

Wcale nie! Zaprawdę, to piekło jest płonącym ogniem,

نَزَّاعَةً لِّلشَّوٰىۚ

nazzā‘atal lisy-syawā.

który zdziera skórę z głowy.

تَدْعُوْا مَنْ اَدْبَرَ وَتَوَلّٰىۙ

tad‘ū man adbara wa tawallā.

Wzywa tych, którzy odwrócili się plecami i odeszli (od religii),

وَجَمَعَ فَاَوْعٰى

wa jama‘a fa'au‘ā.

i tych, którzy gromadzili (bogactwa) i je skrywali.

۞ اِنَّ الْاِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوْعًاۙ

innal-insāna khuliqa halu‘ā(n).

Zaprawdę, człowiek został stworzony skłonny do narzekania.

اِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوْعًاۙ

iżā massahusy-syarru jazū‘ā(n).

Gdy dotyka go nieszczęście, lamentuje,

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

a gdy otrzymuje dobro (bogactwo), staje się skąpy,

اِلَّا الْمُصَلِّيْنَۙ

illal-muṣallīn(a).

z wyjątkiem tych, którzy odprawiają modlitwę,

الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ

allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).

którzy są wytrwali w swoich modlitwach,

وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ

wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).

i tych, którzy w swoim majątku przeznaczają określoną część,

لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ

lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

dla (ubogich) proszących i tych, którzy nie proszą,

وَالَّذِيْنَ يُصَدِّقُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِۖ

wal-lażīna yuṣaddiqūna biyaumid-dīn(i).

i tych, którzy wierzą w Dzień Sądu,

وَالَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَۚ

wal-lażīna hum min ‘ażābi rabbihim musyfiqūn(a).

i tych, którzy boją się kary swojego Pana,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُوْنٍۖ

inna ‘ażāba rabbihim gairu ma'mūn(in).

zaprawdę, przed karą ich Pana nikt nie może czuć się bezpieczny,

وَّالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَۙ

wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).

i tych, którzy strzegą swojej czystości,

اِلَّا عَلٰٓى اَزْوَاجِهِمْ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَاِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُوْمِيْنَۚ

illā ‘alā azwājihim au mā malakat aimānuhum fa innahum gairu malūmīn(a).

z wyjątkiem swoich żon lub niewolnic, które posiedli, wtedy nie są godni nagany.

فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَۚ

fa manibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).

Lecz kto szuka czegoś poza tym (jak cudzołóstwo, homoseksualizm czy lesbianizm), ci przekraczają granice.

وَالَّذِيْنَ هُمْ لِاَمٰنٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رٰعُوْنَۖ

wal-lażīna hum li'amānātihim wa ‘ahdihim rā'ūn(a).

I tych, którzy strzegą powierzonego zaufania i swoich obietnic,

وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ

wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).

i tych, którzy trzymają się mocno swojego świadectwa,

وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ

wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

i tych, którzy strzegą swoich modlitw.

اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ

ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).

Oni będą uhonorowani w rajach.

فَمَالِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا قِبَلَكَ مُهْطِعِيْنَۙ

famālil-lażīna kafarū qibalaka muhṭi‘īn(a).

Dlaczego więc niewierni spieszą do ciebie (Muhammadzie),

عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِيْنَ

‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli ‘izīn(a).

z prawej i lewej strony, w grupach?

اَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ اَنْ يُّدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيْمٍۙ

ayaṭma‘u kullumri'im minhum ay yudkhala jannata na‘īm(in).

Czy każdy z niewiernych chce wejść do raju pełnego rozkoszy?

كَلَّاۗ اِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّمَّا يَعْلَمُوْنَ

kallā, innā khalaqnāhum mimmā ya‘malūn(a).

Nie ma mowy! Zaprawdę, stworzyliśmy ich z tego, co sami wiedzą.

فَلَآ اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشٰرِقِ وَالْمَغٰرِبِ اِنَّا لَقٰدِرُوْنَۙ

falā uqsimu birabbil-masyāriqi wal-magāribi innā laqādirūn(a).

Przysięgam więc na Pana wschodów i zachodów (słońca, księżyca i gwiazd), że My z pewnością jesteśmy w stanie,

عَلٰٓى اَنْ نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْۙ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوْقِيْنَ

‘alā an nubaddila khairam minhum, wa mā naḥnu bimasbūqīn(a).

zastąpić ich ludem lepszym od nich, i nikt nie może Nas pokonać.

فَذَرْهُمْ يَخُوْضُوْا وَيَلْعَبُوْا حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَۙ

fa żarhum yakhūḍū wa yal‘abū ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī yū‘adūn(a)

Zatem pozostaw ich, niech pogrążają się i bawią (w błędzie), aż spotkają dzień, który im obiecano,

يَوْمَ يَخْرُجُوْنَ مِنَ الْاَجْدَاثِ سِرَاعًا كَاَنَّهُمْ اِلٰى نُصُبٍ يُّوْفِضُوْنَۙ

yauma yakhrujūna minal-ajdāṡi sirā‘an ka'annahum ilā nuṣubiy yūfiḍūn(a).

(czyli) dzień, gdy wyjdą z grobów szybko, jakby spieszyli do swoich bożków (za życia),

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗذٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ࣖ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), żālikal-yaumul-lażī kānū yū‘adūn(a).

z oczami spuszczonymi w dół, okryci hańbą. To jest dzień, który im obiecano.