Q.S Әл-Фаджр (اَلْفَجْر) - 30 Өлеңдер саны

وَالْفَجْرِۙ

wal-fajr(i).

Таң атқанда,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ

wa layālin ‘asyr(in).

он түнге дейін,

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ

wasy-syaf‘i wal-watr(i).

жұп және тақ сандармен,

وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ

wal-laili iżā yasr(i).

ол өтіп бара жатқан түнмен ант етемін

هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍۗ

hal fī żālika qasamul liżī ḥijr(in).

Ақыл иелері үшін осында серт бар ма?

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ

alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).

(Мұхаммед Ғ.С.) Раббыңның ‘Адқа не істегенін көрмедің бе?

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۖ

irama żātil-‘imād(i).

Ирам тұрғындарына, тіректері бар (биік ғимараттары бар),

الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَادِۖ

allatī lam yukhlaq miṡluhā fil-bilād(i).

ол сияқтысы елдерде жаратылмаған,

وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۖ

wa ṡamūdal-lażīna jābuṣ-ṣakhra bil-wād(i).

және Самудқа, олар аңғарда тасты жарып алған,

وَفِرْعَوْنَ ذِى الْاَوْتَادِۖ

wa fir‘auna żil-autād(i).

және Фирғауынға, қалдықтары (тіреулері) бар,

الَّذِيْنَ طَغَوْا فِى الْبِلَادِۖ

allażīna ṭagau fil-bilād(i).

олар елде шектен шықты,

فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ

fa akṡarū fīhal-fasād(a).

сонда онда бұзықтықты көбейтті,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۖ

fa ṣabba ‘alaihim rabbuka sauṭa ‘ażāb(in).

сондықтан Раббың оларға азап қамшысын төкті,

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِۗ

inna rabbaka labil-mirṣād(i).

рас, Раббың әрқашан бақылауда (қадағалауда).

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ

fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).

Ал адамға келсек, Раббы оны сынап, құрметтеп, нығмет бергенде, ол: «Раббым мені құрметтеді» дейді.

وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ

wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).

Ал оны сынап, ризығын тарылтқанда, ол: «Раббым мені қорлады» дейді.

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ

kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).

Жоқ! Керісінше, сендер жетімді құрметтемейсіңдер,

وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ

wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

және міскінге тамақ беру үшін бір-біріңді ынталандырмайсыңдар,

وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ

wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).

әрі мұраны араластырып (аралас-құралас) жейсіңдер,

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

және малды қатты сүйесіңдер.

كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ

kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).

Жоқ! Жер ұнтақталып, ұсақталғанда,

وَّجَاۤءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ

wa jā'a rabbuka wal-malaku ṣaffan ṣaffā(n).

Раббың келгенде және періштелер сап-сап тұрғанда,

وَجِايْۤءَ يَوْمَىِٕذٍۢ بِجَهَنَّمَۙ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۗ

wa jī'a yauma'iżim bijahannam(a), yauma'iżiy yatażakkarul-insānu wa annā lahuż-żikrā.

сол күні Жаһаннам көрсетіледі, сол күні адам еске алады, бірақ еске алу оған пайда бермейді.

يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْۚ

yaqūlu yā laitanī qaddamtu liḥayātī.

Ол: «Әттең, мен өмірім үшін (жақсы амал) алдын ала жіберген болсам екен» дейді.

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗٓ اَحَدٌ ۙ

fa yauma'iżil lā yu‘ażżibu ‘ażābahū aḥad(un).

Сол күні Оның азабы сияқты азаптаушы жоқ,

وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗٓ اَحَدٌ ۗ

wa lā yūṡiqu waṡāqahū aḥad(un).

және Оның байлауы сияқты байлаушы жоқ.

يٰٓاَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُۙ

yā ayyatuhan-nafsul-muṭma'innah(tu).

Уа, тыныштық тапқан жан!

ارْجِعِيْٓ اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۚ

irji‘ī ilā rabbiki rāḍiyatam marḍiyyah(tan).

Раббыңа разы болып, разы етілген күйде қайт.

فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْۙ

fadkhuli fī ‘ibādī.

Сонда құлдарымның қатарына кір,

وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ ࣖࣖ

wadkhulī jannatī.

және жәннатыма кір.