Qari
Murottal Audio
وَالطُّوْرِۙ
waṭ-ṭūr(i).
Әт-Тұрға (Синай тауына) ант етемін,
وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ
wa kitābim masṭūr(in).
және жазылған Кітапқа,
فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ
fī raqqim mansyūr(in).
ашық парақтарда,
وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ
wal-baitil-ma‘mūr(i).
және Байт әл-Мағмұрға (Қағбаға),
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ
was-saqfil-marfū‘(i).
және биік төбеге (көкке),
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ
wal-baḥril-masjūr(i).
және толқынды толы теңізге,
اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ
inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).
рас, Раббыңның азабы міндетті түрде болады,
مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ
mā lahū min dāfi‘(in).
оны тоқтататын еш нәрсе жоқ.
يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ
yauma tamūrus-samā'u maurā(n).
Көк қатты шайқалған күні,
وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ
wa tasīrul-jibālu sairā(n).
таулар қозғалып жүргенде,
فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ
fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).
сол күні жалғаншыларға оңбаған болады.
الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ
allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).
Олар бос сөзде ойнап жүргендер,
يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ
yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).
сол күні Жаһаннам отына қатты итеріледі.
هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ
hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).
'Міне, бұл сендер жоққа шығарған от' делінеді.
اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ
afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).
Бұл сиқыр ма? Немесе сендер көрмейсіңдер ме?
اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).
Кіріңдер оған, бірақ сендерге ұнаса да, ұнамаса да шыдамды болыңдар, бұл сендер істегендеріңнің қарымы.
اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ
innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).
Расында, тақуалар жәннаттарда және рахатта,
فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ
fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).
Раббылары берген нәрселермен қуанады. Раббылары оларды қатты азаптан сақтады.
كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ
kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).
'Жеңдер және ішіңдер, бұрынғы істерің үшін рахаттаныңдар' делінеді.
مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ
muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).
Олар орындықтарға сүйеніп, бір-біріне қарама-қарсы отырады, мәңгілік жас жігіттер оларға қызмет етеді,
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ
wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).
олардың ұрпақтары иманмен оларға қосылады, Біз амалдарынан ештеңе кемітпейміз, әр адам өз істегеніне кепіл.
وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ
wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).
Біз оларға қалаған жемістер мен еттерді көптеп береміз.
يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ
yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).
Олар сонда бір-біріне шыныаяқтарды айналдырады, онда бос сөз жоқ, күнә да жоқ.
۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ
wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).
Олардың айналасында жас жігіттер қызмет етеді, олар жасырын інжу сияқты.
وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ
wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).
Бір-біріне бет бұрып, сұрайды:
قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ
qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).
'Біз бұрын отбасыларымыз арасында қорқатын едік,
فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ
fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).
бірақ Алла бізге жақсылық жасады және бізді қатты азаптан сақтады.
اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ
innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).
Расында, біз бұрын Оған жалбарынатын едік. Ол Шынайы, Мейірімді' дейді.
فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ
fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).
Сондықтан еске сал, сен Раббыңның рақымымен пайғамбар емеспің, сиқыршы да емеспің.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ
am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).
Немесе олар: 'Ол ақын, біз оған күннің өзгеруін күтеміз' дей ме?
قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ
qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).
Айт: 'Күтіңдер, мен де сендермен бірге күтемін'.
اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ
am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).
Олардың ақылдары осыған жетелей ме? Немесе олар бүлікші қауым ма?
اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ
am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).
Немесе олар: 'Ол оны ойдан шығарды' дей ме? Жоқ, олар иман келтірмейді.
فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ
falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).
Егер шын болса, олардың сөзін әкелсін.
اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ
am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).
Олар ештеңеден жаратылды ма? Немесе өздері жаратушы ма?
اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ
am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).
Немесе көктер мен жерді олар жаратты ма? Жоқ, олар сенімсіз.
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ
am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).
Олардың Раббының қазынасы оларда ма? Немесе олар бақылаушы ма?
اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ
am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).
Немесе олардың құлағы бар аспанда ма? Егер солай болса, дәлелін әкелсін.
اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ
am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).
Немесе Алланың қыздары бар ма, сендердің ұлдарың бар ма?
اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ
am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).
Немесе сен олардан ақы сұрадың ба, сондықтан ауыртпалықта ма?
اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ
am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).
Немесе ғайып оларда ма, сондықтан жазады ма?
اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ
am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).
Немесе олар зұлымдықпен жоспар құра ма? Бірақ қарсы келгендердің өзі зұлымдықта.
اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).
Немесе олардың Алладан басқа тәңірі бар ма? Олардың серік қосқандары Аллаға тең емес.
وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ
wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).
Егер көктің бір бөлігі құлап түссе, олар: 'Бұл жиналған бұлт' дейді.
فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ
fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).
Сондықтан оларды тастап қой, олардың күнге ұшыраған күніне дейін,
يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ
yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).
сол күні олардың айла-шарғылары пайда бермейді, оларға жәрдем де болмайды.
وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Расында, залымдарға одан басқа азап бар, бірақ көбі білмейді.
وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ
waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).
Раббыңның әміріне шыдамды бол, сен балық иесі сияқты емеспің, ол қайғыдан шақырған еді.
وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ
wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).
Егер Раббыңның рақымы болмаса, оларды жұтып қояр еді. Бірақ Ол Мейірімді.