Q.S Luqman (لُقْمَان) - 34 Numri i vargjeve

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

Alif Lam Mim.

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِۙ

tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

Këto janë ajetet e Kuranit që përmbajnë urtësi,

هُدًى وَّرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِيْنَۙ

hudaw wa raḥmatal lil-muḥsinīn(a).

si udhëzim dhe mëshirë për ata që bëjnë mirë,

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(domethënë) ata që falin namazin, japin zekatin dhe besojnë në botën tjetër.

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Ata janë njerëzit që vazhdojnë të marrin udhëzim nga Zoti i tyre dhe ata janë me fat.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

E ka edhe nga njerëzit që përdorin fjalë boshe për t’i larguar njerëzit nga rruga e All-llahut pa pasur dije dhe për t’u tallur me të, ata i pret një dënim poshtërues.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا وَلّٰى مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَا كَاَنَّ فِيْٓ اُذُنَيْهِ وَقْرًاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihi āyātunā wallā mustakbiran ka'allam yasma‘hā ka'anna fī użunaihi waqrā(n), fabasyyirhu bi‘ażābin alīm(in).

Dhe kur i lexohen ajetet Tona, ai kthehet me mendjemadhësi, sikur të mos i ketë dëgjuar, sikur të ketë të bllokuara të dy veshët, pastaj gëzojeni me një dënim të dhembshëm.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ جَنّٰتُ النَّعِيْمِۙ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum jannātun na‘īm(i).

Vërtet, ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, do të kenë kopshte të begatshme,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

khālidīna fīhā, wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

Ata qëndrojnë në të, si një premtim i Zotit të vërtetë. Dhe Ai është i gjithëpushtetshëm, i gjithëdijshëm.

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

Ai krijoi qiejt pa shtylla, siç i shihni ju, dhe Ai vendosi malet (mbi sipërfaqen e) tokës, në mënyrë që ajo (toka) të mos ju lëkundte; dhe rriti të gjitha llojet e krijesave që lëvizin që jetojnë në tokë. Dhe Ne zbritëm shiun nga qielli, pastaj bëmë që të mbijnë në të të gjitha llojet e bimëve të mira.

هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ

hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).

Ky është krijimi i Allahut, pra më tregoni se çfarë është krijuar nga (adhurimi juaj) përveç Allahut. Në të vërtetë, zullumqarët janë në një humbje të qartë.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).

Dhe me të vërtetë, Ne i kemi dhënë Lukmanit urtësi, domethënë: "Ji mirënjohës ndaj Allahut! E kush është mirënjohës (ndaj Allahut), ai është mirënjohës për veten e tij; e kush nuk është mirënjohës (i diskredituar), me të vërtetë Allahu është Më i Pasuri, Më i Lavdëruari."

وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ

wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).

Dhe (kujto) kur Lukmani i tha të birit, kur ia mësoi një mësim: “O biri im! Mos i shoqëro shok Allahut, me të vërtetë të shoqërosh shok (Allahut) është padrejtësi e madhe.”

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).

Dhe Ne e urdhëruam njeriun (të sillet mirë me prindërit e vet). Nëna e tij e kishte ngjizur atë në një gjendje të dobët dhe e kishte ndërprerë në moshën dy vjeçare. Ji mirënjohës ndaj Meje dhe ndaj prindërve të tu. Vetëm tek Unë do të jetë kthimi yt.

وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

E nëse të dy të detyrojnë të më shoqërosh Mua shokë me diçka për të cilën nuk ke dijeni, atëherë mos i dëgjo ata, por shoqëroju atyre të mira në këtë botë dhe ndiq rrugën e atyre që kthehen tek Unë. Pastaj, tek Unë është kthimi juaj, pastaj Unë do t'ju njoftoj për atë që keni bërë.

يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ

yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).

(Lukmani tha): “O biri im! Vërtet, nëse do të kishte (një vepër) aq të rëndë sa një kokrrë sinapi, dhe ajo të ishte në një gur, në qiell ose në tokë, Allahu do t’i jepte (një shpërblim). Vërtet, Allahu është Më i Denjë, Më i Sakti.

يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

O biri im, fal namazin dhe urdhëroji njerëzit të bëjnë mirë, parandaloji nga të këqijat dhe ji i durueshëm me atë që të ndodh ty, sepse kjo është një çështje e rëndësishme.

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ

wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

Dhe mos e kthe fytyrën tënde nga njerëzit (nga mendjemadhësia) dhe mos ec nëpër tokë me mendjemadhësi, se me të vërtetë, Allahu nuk i do ata që janë mendjemëdhenj dhe mburravecë.

وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ

waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).

Dhe thjeshto ecjen tënde dhe zbut zërin tënd. Vërtet, tingulli më i keq është ai i një gomari.”

اَلَمْ تَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ وَاَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهٗ ظَاهِرَةً وَّبَاطِنَةً ۗوَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ

alam tarau annallāha sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi wa asbaga ‘alaikum ni‘amahū ẓāhirataw wa bāṭinah(tan), wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

A nuk e ke vënë re se Allahu ka nënshtruar për ju ç’ka në qiej dhe ç’ka në tokë dhe ju ka përsosur të mirat e Tij, si fizikisht ashtu edhe shpirtërisht? Por, midis njerëzve ka edhe të tillë që e vënë në dyshim Allahun, pa dituri, pa udhëzim dhe pa Libër që të jep sqarim.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

Dhe kur u thuhet atyre: “Ndiqni atë që ka zbritur Allahu!” Ata përgjigjen: “(Jo), por ne ndjekim vetëm zakonet që i kemi mësuar nga paraardhësit tanë.” A do t’i ndjekin ata (paraardhësit e tyre) edhe pse djalli në të vërtetë po i thërret ata në ndëshkimin e zjarrit djegës (xhehenemit)?

۞ وَمَنْ يُّسْلِمْ وَجْهَهٗٓ اِلَى اللّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰىۗ وَاِلَى اللّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

wa may yuslim wajhahū ilallāhi wa huwa muḥsinun faqadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, wa ilallāhi ‘āqibatul-umūr(i).

Dhe kushdo që i nënshtrohet Allahut, duke qenë njeri i mirë, ai është kapur fort pas një litari të fortë. Vetëm tek Allahu është fundi i të gjitha çështjeve.

وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهٗۗ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

wa man kafara falā yaḥzunka kufruh(ū), ilainā marji‘uhum fanunabbi'uhum bimā ‘amilū, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

E kushdo që nuk beson, ty (o Muhamed) nuk duhet të të pikëllojë mosbesimi i tij. Ata do të kthehen vetëm te Ne, pastaj Ne do t'i njoftojmë për atë që kanë punuar. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm për gjithçka që ndodhet në zemër.

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيْلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ اِلٰى عَذَابٍ غَلِيْظٍ

numatti‘uhum qalīlan ṡumma naḍṭarruhum ilā ‘ażābin galīẓ(in).

Ne i lamë të kënaqeshin për një kohë, pastaj i detyruam të hynin në një ndëshkim të rëndë.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Dhe me të vërtetë, nëse ti (Muhamed) i pyet ata: “Kush i krijoi qiejt dhe tokën?” Sigurisht që ata do të përgjigjen: “All-llahu.” Thuaj: “Falënderimi i qoftë All-llahut!” Por shumica e tyre nuk e dinë.

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

All-llahut i përket çdo gjë që gjendet në qiej dhe në tokë. Vërtet, All-llahu është më i pasuri, më i lavdëruari.

وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

Dhe sikur pemët në tokë të ishin pena dhe deti (të ishte bojë), e të rimbushura më pas nga shtatë dete të tjera, fjalët e Allahut nuk do të mbaronin. Vërtet, Allahu është i Plotfuqishëm, i Urtë.

مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ اِلَّا كَنَفْسٍ وَّاحِدَةٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

mā khalqukum wa lā ba‘ṡukum illā kanafsiw wāḥidah(tin), innallāha samī‘um baṣīr(un).

Krijimi dhe ringjallja juaj (për Allahun) është si (krijimi dhe ringjallja e) një shpirti të vetëm (e lehtë). Vërtet, Allahu është Gjithëdëgjues, Gjithëshikues.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۖ كُلٌّ يَّجْرِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّاَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

alam tara annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī ilā ajalim musammaw wa annallāha bimā ta‘malūna khabīr(un).

A nuk e sheh ti se All-llahu e shkrin natën në ditë dhe e shkrin ditën në natë, dhe Ai i ka nënshtruar diellin dhe hënën, secili lëviz deri në një afat të caktuar? Vërtet, All-llahu është i njohur mirë me atë që veproni ju.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهِ الْبَاطِلُۙ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ ࣖ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihil-bāṭil(u), wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

Kështu, sepse me të vërtetë Allahu është i Vërteti (Zot) dhe çfarëdo që ata e quajnë përveç Allahut është gënjeshtër. Dhe me të vërtetë Allahu është Më i Larti, Më i Madhi.

اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

A nuk e sheh se anijet lundrojnë nëpër det me mirësinë e Allahut, që Ai t'ju tregojë disa nga argumentet e Tij? Vërtet, në këtë ka argumente të Tij për çdo njeri që është i durueshëm dhe mirënjohës.

وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ

wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).

Dhe kur i përplasin valët sa malet, ata i luten Allahut sinqerisht dhe besojnë sinqerisht në Të. Por, kur Allahu i shpëtoi nga arritja në tokë, disa prej tyre vazhduan të ecnin në rrugën e drejtë. Ata që i mohojnë argumentet tona janë vetëm tradhtarë mosmirënjohës.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

O njerëz! Kini frikë Zotin tuaj dhe kini frikë ditën kur babai nuk do të jetë në gjendje ta ndihmojë fëmijën e tij, dhe fëmija nuk do të jetë në gjendje ta ndihmojë aspak babanë e tij. Vërtet, premtimet e Allahut janë të vërteta, prandaj mos u mashtroni kurrë nga jeta e kësaj bote dhe mos u mashtroni nga mashtruesit në (bindjen ndaj) Allahut.

اِنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗ عِلْمُ السَّاعَةِۚ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْاَرْحَامِۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًاۗ وَمَا تَدْرِيْ نَفْسٌۢ بِاَيِّ اَرْضٍ تَمُوْتُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ ࣖ

innallāha ‘indahū ‘ilmus-sā‘ah(ti), wa yunazzilul-gaiṡ(a), wa ya‘lamu mā fil-arḥām(i), wa mā tadrī nafsum māżā taksibu gadā(n), wa mā tadrī nafsum bi'ayyi arḍin tamūt(u), innallāha ‘alīmun khabīr(un).

Vërtet, vetëm te Allahu është dija e Ditës së Gjykimit, dhe Ai që zbret shiun dhe e di çfarë ka në mitër. Askush nuk mund ta dijë (me siguri) se çfarë do të bëjë nesër. As askush nuk mund ta dijë se ku do të vdesë në tokë. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm, i Gjithëdijshëm.