Q.S Esh-Shu'ara (اَلشُّعَرَاء) - 227 Numri i vargjeve

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

Tha Sin Mim

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

Këto janë ajetet e qarta të Librit (Kur'anit).

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).

Mund të ndodhë që ti (Muhamed) ta shkatërrosh veten (me hidhërim), sepse ata (banorët e Mekës) nuk besojnë.

اِنْ نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ اٰيَةً فَظَلَّتْ اَعْنَاقُهُمْ لَهَا خٰضِعِيْنَ

in nasya' nunazzil ‘alaihim minas-samā'i āyatan fa ẓallat a‘nāquhum lahā khāḍi‘īn(a).

Sikur të kishim dashur Ne, do t’u kishim zbritur atyre një mrekulli nga qielli, e cila do t’i bënte qafat e tyre të përuleshin me përulësi ndaj Tij.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمٰنِ مُحْدَثٍ اِلَّا كَانُوْا عَنْهُ مُعْرِضِيْنَ

wa mā ya'tīhim min żikrim minar-raḥmāni muḥdaṡin illā kānū ‘anhu mu‘riḍīn(a).

Dhe çdo herë që u paraqitej një paralajmërim i ri (një varg i shpallur i Kuranit) nga Zoti Më i Mëshirshmi, ata gjithmonë i ktheheshin shpinën atij.

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Vërtet, ata e kanë përgënjeshtruar (Kuranin), prandaj në të ardhmen do t'u vijë atyre lajmi (i vërtetë) për atë (dënim) me të cilin talleshin.

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ

awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).

Dhe a nuk e shikojnë ata tokën, sa shumë çifte të bukura bimësh Ne bëjmë të mbijnë në të?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةًۗ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Vërtet, në të tilla ka shenja (të madhështisë së Allahut), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Dhe me të vërtetë, Zoti yt është Më i Plotfuqishmi, Më i Mëshirshmi.

وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Dhe (kujto) kur Zoti yt e thirri Musain (me fjalët e Tij): “Eja te populli zullumqar!

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ

qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).

(domethënë) populli i Faraonit. Pse nuk i frikësohen Allahut?

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ

qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

Ai (Musai) tha: “O Zoti im, unë kam frikë se do të më gënjejnë,

وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ

wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).

që gjoksi im të ndihet i ngushtë dhe gjuha ime të mos rrjedhë, prandaj dërgoje Harunin (me mua).

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ

wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).

Meqenëse mëkatova kundër tyre, kisha frikë se do të më vrisnin.”

قَالَ كَلَّا ۚفَاذْهَبَا بِاٰيٰتِنَآ اِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُوْنَ ۙ

qāla kallā, fażhabā bi'āyātinā innā ma‘akum mustami‘ūn(a).

(Allahu) tha: “Mos u frikësoni (ata nuk do të jenë në gjendje t'ju vrasin)! Pra, shkoni të dy duke sjellë shenjat (mrekullitë) Tona; vërtet, Ne jemi me ju duke dëgjuar (çfarë thonë ata).

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).

Ejani pra të dy te Faraoni dhe i thoni: “Vërtet, ne jemi të dërguarit e Zotit të botëve,

اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).

Le të vijnë bijtë e Izraelit me ne.”

قَالَ اَلَمْ نُرَبِّكَ فِيْنَا وَلِيْدًا وَّلَبِثْتَ فِيْنَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِيْنَ ۗ

qāla alam nurabbika fīnā walīdaw wa labiṡta fīnā min ‘umurika sinīn(a).

Ai (Faraoni) u përgjigj: “A nuk u kujdesëm ne për ty në rrethin tonë (familjen) kur ishe ende fëmijë dhe jetove me ne për disa vite që nga mosha jote?

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).

Dhe ti (o Musa) ke bërë (gabimin e) veprave që ke bërë dhe je një nga njerëzit mosmirënjohës.”

قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).

Ai (Moisiu) tha: “Unë e bëra atë, dhe në atë kohë isha një nga ata që gabuan.”

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).

Pastaj ika prej teje sepse kisha frikë prej teje, pastaj Zoti im më dha dituri dhe më bëri një nga të dërguarit.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).

Dhe kjo është mirësia që më ke dhënë, (ndërsa) i ke robëruar Bijtë e Izraelit.”

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

qāla fir‘aunu wa mā rabbul-‘ālamīn(a).

Faraoni pyeti: "Kush është Zoti i të gjitha botëve?"

قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

Ai (Musai) u përgjigj: "Ai që krijoi qiejt dhe tokën dhe çfarë është midis tyre (ky është Zoti juaj), nëse i besoni Atij."

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

Ai (Faraoni) u tha njerëzve përreth tij: “A nuk e dëgjuat (çfarë tha)?”

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

qāla rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

Ai (Moisiu) tha: “(Ai) është Zoti juaj dhe gjithashtu Zoti i etërve tuaj.”

قَالَ اِنَّ رَسُوْلَكُمُ الَّذِيْٓ اُرْسِلَ اِلَيْكُمْ لَمَجْنُوْنٌ

qāla inna rasūlakumul-lażī ursila ilaikum lamajnūn(un).

Ai (Faraoni) tha: “Vërtet, i Dërguari juaj që u dërgua tek ju ishte vërtet i çmendur.”

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

qāla rabbul-masyriqi wal-magribi wa mā bainahumā, in kuntum ta‘qilūn(a).

Ai (Musai) tha: “(Ai është) Zoti (që kontrollon) lindjen dhe perëndimin dhe çfarë është midis tyre; nëse e kuptoni.”

قَالَ لَىِٕنِ اتَّخَذْتَ اِلٰهًا غَيْرِيْ لَاَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُوْنِيْنَ

qāla la'inittakhażta ilāhan gairī la'aj‘alannaka minal-masjūnīn(a).

Ai (Faraoni) tha: “Nëse adhuroni Zot tjetër përveç meje, unë do t’ju fus në burg.”

قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ

qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).

Ai (Musai) tha: “A do ta bëje këtë edhe nëse të tregoja diçka të vërtetë?”

قَالَ فَأْتِ بِهٖٓ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla fa'ti bihī in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ai (Faraoni) tha: “Më trego diçka (provë të vërtetë) nëse je njeri i sinqertë!”

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

Kështu që ai (Moisiu) e hodhi shkopin e tij, dhe papritmas shkopi u shndërrua në një gjarpër të madh.

وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

Dhe ai e nxori dorën (nga rrobat e tij), papritmas ajo u bë e bardhë (duke shkëlqyer) për ata që e panë.

قَالَ لِلْمَلَاِ حَوْلَهٗٓ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌ ۙ

qāla lil-mala'i ḥaulahū inna hāżā lasāḥirun ‘alīm(un).

Ai (Faraoni) u tha krerëve përreth tij: "Vërtet, ai (Moisiu) duhet të jetë një magjistar i zgjuar,

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖۖ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum bisiḥrih(ī), fa māżā ta'murūn(a).

Ai dëshiron t'ju dëbojë nga vendi juaj me magjinë e tij; çfarë sugjeroni ju?”

قَالُوْٓا اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَابْعَثْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۙ

qālū arjih wa akhāhu wab‘aṡ fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Ata u përgjigjën: “Mbajeni (për një kohë) atë dhe vëllain e tij dhe dërgoni në të gjithë vendin ata që do të mbledhin (magji),”

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli saḥḥārin ‘alīm(in).

Ata me siguri do t'ju sjellin të gjithë magjistarët e zgjuar."

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيْقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۙ

fa jumi‘as-saḥaratu limīqāti yaumim ma‘lūm(in).

Pastaj magjistarët u mblodhën në kohën (e caktuar) në ditën e caktuar,

وَّقِيْلَ لِلنَّاسِ هَلْ اَنْتُمْ مُّجْتَمِعُوْنَ ۙ

wa qīla lin-nāsi hal antum mujtami‘ūn(a).

dhe u shpalli njerëzve: “Ejani të gjithë së bashku,

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ اِنْ كَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَ

la‘allanā nattabi‘us-saḥarata in kānū humul-gālibīn(a).

në mënyrë që të ndjekim magjistarët, nëse ata fitojnë.”

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالُوْا لِفِرْعَوْنَ اَىِٕنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qālū lifir‘auna a'inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

Kur erdhën magjistarët, i thanë Faraonit: “A do të marrim vërtet një shpërblim të madh nëse fitojmë?”

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ اِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum iżal laminal-muqarrabīn(a).

Ai (Faraoni) u përgjigj: "Po, dhe në fakt ti patjetër do të kesh një pozicion afër (meje)."

قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

Ai (Musai) u tha atyre: “Hidhni çfarë të doni të hidhni!”

فَاَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوْا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ اِنَّا لَنَحْنُ الْغٰلِبُوْنَ

fa alqau ḥibālahum wa ‘iṣiyyahum wa qālū bi‘izzati fir‘auna innā lanaḥnul-gālibūn(a).

Pastaj i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: “Me fuqinë e Faraonit, ne me siguri do të fitojmë.”

فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ

fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

Pastaj Moisiu e hodhi shkopin e tij dhe papritmas gëlltiti gjërat e rreme që kishin shpikur.

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ

fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

Kështu magjistarët ranë përtokë dhe u përulën.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

Ata thanë: "Ne besojmë në Zotin e të gjitha botëve,

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(domethënë) Zoti i Moisiut dhe i Aaronit.”

قَالَ اٰمَنْتُمْ لَهٗ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّهٗ لَكَبِيْرُكُمُ الَّذِيْ عَلَّمَكُمُ السِّحْرَۚ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ ەۗ لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ وَّلَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَۚ

qāla āmantum lahū qabla an āżana lakum, innahū lakabīrukumul-lażī ‘allamakumus-siḥr(a), fa lasaufa ta‘lamūn(a), la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfiw wa la'uṣallibannakum ajma'īn(a).

Ai (Faraoni) tha: "Pse i besuat Musait para se t'ju jepja leje? Vërtet, ai ishte udhëheqësi juaj që ju mësoi magjinë. Më vonë do ta dini patjetër (pasojat e veprimeve tuaja). Unë patjetër do t'ju pres duart dhe këmbët në mënyrë tërthore dhe me të vërtetë, do t'ju kryqëzoj të gjithëve."

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

Ata thanë: “Nuk kemi pse të frikësohemi, sepse do të kthehemi te Zoti ynë.”

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ

innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).

Në të vërtetë, ne me të vërtetë duam që Zoti ynë të na i falë gabimet tona, sepse ne ishim të parët që besuam.”

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰىٓ اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْٓ اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī innakum muttaba‘ūn(a).

Dhe Ne i shpallëm (i urdhëruam) Musait: “Shko natën duke i marrë robërit e Mi (Bijtë e Izraelit), sepse me siguri do të ndiqeni.”

فَاَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَ ۚ

fa arsala fir‘aunu fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

Pastaj Faraoni dërgoi njerëz në qytete (për të mbledhur ushtritë e tij).

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i lasyirzimatun qalīlūn(a).

(Faraoni tha): “Vërtet, ata (Bijtë e Izraelit) janë vetëm një grup i vogël,

وَاِنَّهُمْ لَنَا لَغَاۤىِٕظُوْنَ ۙ

wa innahum lanā lagā'iẓūn(a).

dhe me të vërtetë ata kanë bërë gjëra për të na zemëruar,

وَاِنَّا لَجَمِيْعٌ حٰذِرُوْنَ ۗ

wa innā lajamī‘un ḥāżirūn(a).

dhe me të vërtetë, të gjithë ne pa përjashtim duhet të jemi gjithmonë vigjilentë.”

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).

Pastaj, Ne i nxorëm ata (Faraonin dhe popullin e tij) nga kopshtet dhe burimet,

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ

wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).

dhe (nga) pasuria dhe pozita fisnike,

كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).

kështu, dhe Ne ua dhamë të gjitha bijve të Izraelit.

فَاَتْبَعُوْهُمْ مُّشْرِقِيْنَ

fa atba‘ūhum musyriqīn(a).

Pastaj (Faraoni dhe ushtria e tij) arritën t’i arrinin ata në lindjen e diellit.

فَلَمَّا تَرٰۤءَا الْجَمْعٰنِ قَالَ اَصْحٰبُ مُوْسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُوْنَ ۚ

falammā tarā'al-jam‘āni qāla aṣḥābu mūsā innā lamudrakūn(a).

Kur dy grupet panë njëri-tjetrin, ithtarët e Musait thanë: “Me të vërtetë do të na arrijnë!”

قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).

Ai (Musai) u përgjigj: “Nuk do të më kaplojnë kurrë (nuk do të më kapin), me të vërtetë Zoti im është me mua, Ai do të më udhëzojë.”

فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ

fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).

Pastaj i shpallëm Musait: “Bjeri detit me shkopin tënd!” Kështu deti u nda dhe çdo pjesë e tij u bë si një mal i madh.

وَاَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاٰخَرِيْنَ ۚ

wa azlafnā ṡammal-ākharīn(a).

Dhe aty i afruam grupet e tjera më shumë.

وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ

wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).

Dhe Ne e shpëtuam Musain dhe ata që ishin me të.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۗ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

Pastaj i përmbytëm grupet e tjera.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Vërtet, në këtë ka shenjë (të fuqisë së Allahut), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Dhe me të vërtetë Zoti yt është Më i Plotfuqishmi, Më i Mëshirshmi.

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ

watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).

Dhe u lexo atyre historinë e Abrahamit.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).

Kur ai (Ibrahimi) i tha babait të vet dhe popullit të tij: "Çfarë adhuroni ju?"

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ

qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).

Ata u përgjigjën: "Ne adhurojmë idhuj dhe gjithmonë i adhurojmë me zell."

قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ

qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).

Ai (Ibrahimi) tha: “A të dëgjojnë ata kur u lutesh atyre?”

اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ

au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).

Apo (a mund) ato të të sjellin dobi apo të të dëmtojnë?”

قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).

Ata u përgjigjën: "Jo, por ne i gjetëm paraardhësit tanë duke vepruar kështu."

قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).

Ai (Ibrahimi) tha: “A i kushtoni vëmendje asaj që adhuroni,

اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ

antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).

ju dhe paraardhësit tuaj?

فَاِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّيْٓ اِلَّا رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

fa innahum ‘aduwwul lī illā rabbal-‘ālamīn(a).

Vërtet, ata (ato që ju adhuroni) janë armiqtë e mi, ndryshe nga Zoti i të gjitha botëve,

الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ

allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).

(domethënë) Ai që më krijoi, pastaj më udhëzoi,

وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ

wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).

dhe Kush më dha ushqim dhe pije;

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ

wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).

dhe kur jam i sëmurë, Ai është ai që më shëron,

وَالَّذِيْ يُمِيْتُنِيْ ثُمَّ يُحْيِيْنِ ۙ

wal-lażī yumītunī ṡumma yuḥyīn(i).

dhe Ai do të më bëjë të vdes, pastaj do të më ringjallë (përsëri),

وَالَّذِيْٓ اَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لِيْ خَطِيْۤـَٔتِيْ يَوْمَ الدِّيْنِ ۗ

wal-lażī aṭma‘u ay yagfira lī khaṭī'atī yaumad-dīn(i).

dhe Ai që dëshiroj më shumë do të m’i falë gabimet në Ditën e Ringjalljes.”

رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ

rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).

(Ibrahimi u lut): “O Zoti im, më jep dituri dhe më përfshi me njerëzit e devotshëm!”

وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).

dhe më bëj një histori të mirë për ata që vijnë pas meje,

وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ

waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).

dhe më bëj një nga ata që trashëgojnë Xhennetin plot kënaqësi,

وَاغْفِرْ لِاَبِيْٓ اِنَّهٗ كَانَ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ ۙ

wagfir li'abī innahū kāna minaḍ-ḍāllīn(a).

dhe fale babain tim, se ai është një nga ata që kanë humbur rrugën,

وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ

wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).

dhe mos më përçmo ditën që do të ringjallen,

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ

yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).

(domethënë) në ditën (kur) pasuria dhe fëmijët nuk do të kenë asnjë dobi,

اِلَّا مَنْ اَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍ ۗ

illā man atallāha biqalbin salīm(in).

përveç atyre që i drejtohen Allahut me zemër të pastër,

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ ۙ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn(a).

dhe Xhenneti u është afruar atyre që i frikësohen Allahut,

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِلْغَاوِيْنَ ۙ

wa burrizatil-jaḥīmu lil-gāwīn(a).

dhe ferri i Xhahimit do t'u tregohet qartë atyre që devijojnë,"

وَقِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

wa qīla lahum ainamā kuntum ta‘budūn(a).

dhe u tha atyre: “Ku janë idhujt që adhuronit,

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗهَلْ يَنْصُرُوْنَكُمْ اَوْ يَنْتَصِرُوْنَ ۗ

min dūnillāh(i), hal yanṣurūnakum au yantaṣirūn(a).

përveç Allahut? A mund t'ju ndihmojnë juve apo veten?”

فَكُبْكِبُوْا فِيْهَا هُمْ وَالْغَاوٗنَ ۙ

fa kubkibū fīhā hum wal-gāwūn(a).

Kështu që ata (adhuruesit) u hodhën në ferr së bashku me ata që humbën rrugën,

وَجُنُوْدُ اِبْلِيْسَ اَجْمَعُوْنَ ۗ

wa junūdu iblīsa ajma‘ūn(a).

dhe të gjitha ushtritë e Satanit.

قَالُوْا وَهُمْ فِيْهَا يَخْتَصِمُوْنَ

qālū wa hum fīhā yakhtaṣimūn(a).

Ata thonë se ndërsa luftojnë në të (ferr),

تَاللّٰهِ اِنْ كُنَّا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ۙ

tallāhi in kunnā lafī ḍalālim mubīn(in).

"Për Allahun, me të vërtetë ne ishim (në botë) në një gabim të qartë,

اِذْ نُسَوِّيْكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż nusawwīkum birabbil-‘ālamīn(a).

sepse ne ju barazojmë juve (idhujve) me Zotin e botëve.

وَمَآ اَضَلَّنَآ اِلَّا الْمُجْرِمُوْنَ

wa mā aḍallanā illal-mujrimūn(a).

Dhe askush nuk na çon në rrugë të gabuar përveç mëkatarëve.

فَمَا لَنَا مِنْ شٰفِعِيْنَ ۙ

famā lanā min syāfi‘īn(a).

Pra, (tani) ne nuk kemi ndërmjetësues (ndihmës),

وَلَا صَدِيْقٍ حَمِيْمٍ

wa lā ṣadīqin ḥamīm(in).

dhe nuk kam miq të ngushtë,

فَلَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

falau anna lanā karratan fa nakūna minal-mu'minīn(a).

Pra, nëse do të mund të ktheheshim (në botë), me siguri do të ishim njerëz besimtarë.”

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Vërtet, në të tilla ka shenja (të fuqisë së Allahut), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Dhe me të vërtetë, Zoti yt është vërtet i Plotfuqishmi, Mëshirëploti.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ

każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).

Populli i Noeut i kishte gënjyer apostujt.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).

Kur vëllai i tyre (Nuhu) u tha atyre: “Pse nuk jeni të devotshëm?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Vërtet, unë jam një i dërguar i besuar (i dërguar) tek ju,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Pra, kini frikë Allahun dhe më binduni mua.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Dhe unë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim për këtë ftesë; shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Pra, kini frikë Allahun dhe më binduni mua!”

۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ

qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).

Ata thanë: "A të të besojmë ty, kur ithtarët e tu janë njerëz të përbuzur?"

قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ

qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).

Ai (Nuhu) u përgjigj: “Unë nuk kam dijeni se çfarë po bëjnë ata.”

اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ

in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).

Llogaritja e tyre (e veprave) është vetëm te Zoti im, nëse e dini.

وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).

Dhe unë nuk do t’i dëboj besimtarët.

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

Unë jam (ky) vetëm një paralajmërues i qartë.”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ

qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).

Ata thanë: “O Nuh! Nëse nuk tërhiqesh, do të jesh prej atyre që do të gurëzohen (do të vdesin me gurë)!”

قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ

qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).

Ai (Nuhu) tha: “O Zoti im, me të vërtetë populli im më ka gënjyer!

فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).

Pra, gjyko midis meje dhe atyre, dhe shpëto mua dhe ata që besojnë me mua!”

فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ

fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).

Pastaj Ne e shpëtuam Nuhun dhe ata që ishin me të në anijen e ngarkuar rëndë.

ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ

Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).

Pastaj, pas kësaj, i përmbytëm ata që mbetën pas.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Vërtet, tek njerëzit e tillë ka shenja të vërteta (të fuqisë së Allahut), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Dhe me të vërtetë, Zoti yt, Ai është më i Plotfuqishmi, më i Mëshirshmi.

كَذَّبَتْ عَادُ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ‘ādunil-mursalīn(a).

(Populli i) Adit i ka gënjyer të dërguarit.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).

Kur vëllai i tyre, Hudi, u tha atyre: “Pse nuk jeni të devotshëm?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Vërtet, unë jam një i dërguar i besuar (i dërguar) te ju,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

prandaj kini frikë Allahun dhe më binduni mua.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Dhe unë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim për këtë ftesë; shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

اَتَبْنُوْنَ بِكُلِّ رِيْعٍ اٰيَةً تَعْبَثُوْنَ ۙ

atabnūna bikulli rī‘in āyatan ta‘baṡūn(a).

A ndërtoni pallate në çdo vend të lartë për shkëlqim pa qenë të banuar,

وَتَتَّخِذُوْنَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُوْنَۚ

wa tattakhiżūna maṣāni‘a la‘allakum takhludūn(a).

dhe ndërtoni fortesa me shpresën se do të jetoni përjetësisht?

وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِيْنَۚ

wa iżā baṭasytum baṭasytum jabbārīn(a).

Dhe nëse torturon, atëherë e bën mizorisht dhe pa mëshirë.

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Pra, kini frikë Allahun dhe më binduni mua,

وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ

wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).

dhe qëndro i përkushtuar ndaj Atij që të ka dhënë atë që di.

اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَّبَنِيْنَۙ

amaddakum bi'an‘āmiw wa banīn(a).

Ai (Allahu) ju ka dhuruar juve bagëti dhe fëmijë,

وَجَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۚ

wa jannātiw wa ‘uyūn(in).

dhe kopshte, dhe burime,

اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ

innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Vërtet, kam frikë se do t'ju godasë dënimi në Ditën e Madhe."

قَالُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْنَآ اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِّنَ الْوٰعِظِيْنَ ۙ

qālū sawā'un ‘alainā awa‘aẓta am lam takum minal-wā‘iẓīn(a).

Ata u përgjigjën: “Për ne është njësoj, nëse jep këshilla apo nuk jep,

اِنْ هٰذَآ اِلَّا خُلُقُ الْاَوَّلِيْنَ ۙ

in hāżā illā khuluqul-awwalīn(a).

Kjo (feja jonë) nuk është gjë tjetër veçse zakonet e popujve të mëparshëm,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ ۚ

wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

dhe ne (në asnjë mënyrë) nuk do të ndëshkohemi.”

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ata (Hudi) e mohuan atë, pastaj Ne i shkatërruam. Vërtet, në to ka shenja (të fuqisë së Allahut), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Dhe me të vërtetë, Zoti yt, Ai është më i Plotfuqishmi, më i Mëshirshmi.

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).

Populli i Samudit i kishte gënjyer apostujt.

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).

Kur vëllai i tyre, Salihu, u tha atyre: “Pse nuk jeni të devotshëm?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Vërtet, unë jam një i dërguar i besuar (i dërguar) te ju,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

prandaj kini frikë Allahun dhe më binduni mua.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Dhe unë nuk kërkoj asgjë në këmbim prej teje për këtë ftesë, shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ

atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).

A (mendoni) se do të lejoheni të jetoni këtu (në vendin tuaj) në mënyrë të sigurt,

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

në kopshte dhe burime,

وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ

wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).

dhe bimë dhe palma hurmash, gjethet e të cilave janë të buta.

وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ

wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).

Dhe ti me mjeshtëri i ke skalitur disa nga malet për të ndërtuar shtëpi;

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

pra, kini frikë Allahun dhe më binduni mua!

وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ

wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).

dhe mos u bindni urdhrave të atyre që i tejkalojnë kufijtë,

الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).

që bëjnë çrregullime në tokë dhe nuk i rregullojnë gabimet.”

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Ata thanë: “Vërtet, ti je vetëm një nga ata që janë magjepsur;

مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Ti je vetëm njeri si ne; atëherë bëj një mrekulli nëse je prej të drejtëve.”

قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ

qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).

Ai (Salehu) u përgjigj: “Kjo është një deve femër, e cila ka të drejtë të pijë, dhe edhe ti ke të drejtë të pish në ditën e caktuar.”

وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).

Dhe mos e prekni atë (devenë) me asgjë të keqe, përndryshe do të ndëshkoheni në një ditë të tmerrshme.”

فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ

fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).

Pastaj e vranë, pastaj u penduan,

فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

atëherë ata do të ndëshkohen. Vërtet, në këto ka shenja (të fuqisë së Allahut), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Dhe me të vërtetë, Zoti yt, Ai është më i Plotfuqishmi, më i Mëshirshmi.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).

Populli i Lotit i kishte gënjyer apostujt,

اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).

kur vëllai i tyre, Luti, u tha atyre: “Pse nuk jeni të devotshëm?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Vërtet, unë jam një i dërguar i besuar (i dërguar) te ju,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Pra, kini frikë Allahun dhe më binduni mua.

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Dhe unë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim për këtë ftesë; shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).

Pse u afroheni meshkujve nga njerëzimi (për të kryer akte homoseksuale),

وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ

wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).

Dhe i lini (gratë) që Zoti i krijoi për gratë tuaja? Ju jeni vërtet një popull që i kaloni kufijtë.”

قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰلُوْطُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِيْنَ

qālū la'illam tantahi yā lūṭu latakūnanna minal-mukhrajīn(a).

Ata u përgjigjën: "O Lut! Nëse nuk ndalesh, do të jesh ndër ata që u dëbuan."

قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ

qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).

Ai (Luti) tha: “Unë me të vërtetë i urrej veprimet e tua.”

رَبِّ نَجِّنِيْ وَاَهْلِيْ مِمَّا يَعْمَلُوْنَ

rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya‘malūn(a).

(Luti u lut): "O Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga (pasojat e) veprave që bëjnë ata!"

فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۙ

fa najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

Pastaj Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

përveç një gruaje të moshuar (gruas së tij), e cila u përfshi në grupin e atyre që mbetën.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

Pastaj i shkatërruam të tjerët.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

Dhe Ne i rënduam ata me breshër, sa i rëndë ishte shiu mbi ata që ishin paralajmëruar.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Vërtet, në të tilla ka shenja (të fuqisë së Allahut), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Dhe me të vërtetë, Zoti yt, Ai është më i Plotfuqishmi, më i Mëshirshmi.

كَذَّبَ اَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

każżaba aṣḥābul-aikatil-mursalīn(a).

Banorët e Ajkës i kishin përgënjeshtruar apostujt;

اِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ

iż qāla lahum syu‘aibun alā tattaqūn(a).

kur Shuajbi u tha atyre: “Pse nuk jeni të devotshëm?”

اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ

innī lakum rasūlun amīn(un).

Vërtet, unë jam një i dërguar i besuar (i dërguar) te ju,

فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ

fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

pra, kini frikë Allahun dhe më binduni mua!

وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).

Dhe unë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim për këtë ftesë; shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ

auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).

Përsos masën dhe mos u bëj dëm njerëzve të tjerë.

وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ

wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).

Dhe peshojeni atë me peshoren e duhur.

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ

wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

Dhe mos i dëmtoni njerëzit duke ua kufizuar të drejtat dhe mos shkaktoni çrregullime në tokë.

وَاتَّقُوا الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْاَوَّلِيْنَ ۗ

wattaqul-lażī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn(a).

dhe kini frikë Allahun, i cili ju krijoi juve dhe popujt e mëparshëm.”

قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ

qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).

Ata thanë: “Ju nuk jeni gjë tjetër veçse njerëz të magjepsur.”

وَمَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَاِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۚ

wa mā anta illā basyarum miṡlunā wa in naẓunnuka laminal-kāżibīn(a).

Dhe ti je vetëm njeri si ne, dhe me të vërtetë ne besojmë se ti je ndër ata që gënjejnë.

فَاَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ ۗ

fa asqiṭ ‘alainā kisafam minas-samā'i in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

Prandaj, zbrit mbi ne një copë të madhe nga qielli, nëse je prej të mirëve!”

قَالَ رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

qāla rabbī a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

Ai (Shuaibi) tha: “Zoti im e di më së miri se çfarë bëni ju.”

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Pastaj ata e mohuan atë (Shuaib), pastaj dënimi ra mbi ta në një ditë të errët. Vërtet, ky është dënimi në një ditë të tmerrshme.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Vërtet, tek njerëzit e tillë ka shenja të vërteta (të fuqisë së Allahut), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).

Dhe me të vërtetë, Zoti yt, Ai është më i Plotfuqishmi, më i Mëshirshmi.

وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ

wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).

Dhe me të vërtetë, ky (Kurani) është zbritur nga Zoti i të gjitha botëve,

نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ

nazala bihir rūḥul-amīn(u).

E cila u rrëzua nga ar-Ruh al-Amin (Xhibrili),

عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ

‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).

në zemrën tënde (Muhamed) që të jesh ndër ata që paralajmërojnë,

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِيْنٍ ۗ

bilisānin ‘arabiyyim mubīn(in).

në arabisht të qartë.

وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ

wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).

Dhe me të vërtetë, (Kurani) është (përmendur) në librat e popujve të lashtë.

اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ

awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).

A nuk është kjo provë (e mjaftueshme) për ta se dijetarët e Bijve të Izraelit e dinin këtë?

وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ

wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).

Dhe sikur t’ia kishim zbritur atë një grupi joarabësh,

فَقَرَاَهٗ عَلَيْهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ مُؤْمِنِيْنَ ۗ

fa qara'ahū ‘alaihim mā kānū bihī mu'minīn(a).

pastaj ua lexoi atyre (jobesimtarëve); me siguri as ata nuk do t’i besojnë atij.

كَذٰلِكَ سَلَكْنٰهُ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَ ۗ

każālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn(a).

Kështu, Ne vumë (marrëdhënien e gënjeshtrave dhe mohimit) në zemrat e njerëzve mëkatarë,

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

lā yu'minūna bihī ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

Ata nuk do t’i besojnë atij, derisa ta shohin dënimin e dhembshëm,

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

fa ya'tiyahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

pastaj dënimi u erdhi atyre papritur, pa e ditur fare,

فَيَقُوْلُوْا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُوْنَ ۗ

fa yaqūlū hal naḥnu munẓarūn(a).

pastaj ata thanë: “A po na jepet një vonesë?”

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afa bi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

A nuk janë ata që kërkojnë që të shpejtohet dënimi Ynë?

اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ

afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).

Çfarë do të mendonit, pra, nëse Ne do t’u jepnim atyre kënaqësinë e jetës për disa vite,

ثُمَّ جَاۤءَهُمْ مَّا كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ ۙ

Ṡumma jā'ahum mā kānū yū‘adūn(a).

pastaj u erdhi atyre dënimi që u ishte kërcënuar,

مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ

mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).

me siguri kënaqësia që ndiejnë nuk u vlen aspak.

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).

Dhe Ne nuk shkatërrojmë asnjë vend, përveç nëse ka njerëz që e kanë paralajmëruar atë;

ذِكْرٰىۚ وَمَا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

Żikrā, wa mā kunnā ẓālimīn(a).

për të qenë paralajmërim. Dhe Ne nuk veprojmë padrejtësisht.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ

wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).

Dhe (Kuranin) nuk e zbritën djajtë.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ

wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).

Dhe ai (Kurani) nuk është i përshtatshëm për ta dhe ata nuk do të jenë në gjendje.

اِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُوْلُوْنَ ۗ

innahum ‘anis-sam‘i lama‘zūlūn(a).

Në fakt, ata mbahen larg dëgjimit të saj.

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَكُوْنَ مِنَ الْمُعَذَّبِيْنَ

falā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhara fa takūna minal-mu‘ażżabīn(a).

Pra, mos adhuro asnjë zot tjetër përveç Allahut, përndryshe do të jesh ndër ata që do të ndëshkohen.

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

Dhe paralajmëro të afërmit e tu më të ngushtë (Muhamedin),

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ

wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

dhe përulu veten ndaj atyre që besojnë dhe që të ndjekin.

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

Nëse ata të kundërshtojnë, thuaju (o Muhamed): “Unë nuk jam përgjegjës për atë që bëni ju.”

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ

wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).

Dhe mbështetu te (Allahu) i Plotfuqishmi, Mëshirëploti.

الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ

allażī yarāka ḥīna taqūm(u).

Kush të sheh kur je në këmbë (për t’u lutur),

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ

wa taqallubaka fis-sājidīn(a).

dhe (shih) ndryshimet në lëvizjet e trupit tuaj tek ata që bëjnë sexhde.

اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Vërtet, Ai është Gjithëdëgjues, i Gjithëdijshëm.

هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيٰطِيْنُ ۗ

hal unabbi'ukum ‘alā man tanazzalusy-syayāṭīn(u).

A t’ju tregoj, mbi kë zbresin djajtë?

تَنَزَّلُ عَلٰى كُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍ ۙ

tanazzalu ‘alā kulli affākin aṡīm(in).

Ata (Shejtani) zbresin mbi çdo gënjeshtar që bën shumë mëkate,

يُّلْقُوْنَ السَّمْعَ وَاَكْثَرُهُمْ كٰذِبُوْنَ ۗ

yulqūnas-sam‘a wa akṡaruhum kāżibūn(a).

Ata përcjellin rezultatet e dëgjimit të tyre, ndërsa shumica e tyre janë gënjeshtarë.

وَالشُّعَرَاۤءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوٗنَ ۗ

wasy-syu‘arā'u yattabi‘uhumul-gāwūn(a).

Dhe ata poetë u ndoqën nga njerëz të devijuar.

اَلَمْ تَرَ اَنَّهُمْ فِيْ كُلِّ وَادٍ يَّهِيْمُوْنَ ۙ

alam tara annahum fī kulli wādiy yahīmūn(a).

A nuk e sheh se ata enden në çdo luginë,

وَاَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ مَا لَا يَفْعَلُوْنَ ۙ

wa annahum yaqūlūna mā lā yaf‘alūn(a).

dhe se thonë atë që vetë nuk e bëjnë?

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ۗوَسَيَعْلَمُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَّنْقَلِبُوْنَ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa żakarullāha kaṡīraw wantaṣarū mim ba‘di mā ẓulimū, wa saya‘lamul-lażīna ẓalamū ayya munqalabiy yanqalibūn(a).

Përveç atyre (poetëve) që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, e përmendin shumë Allahun dhe dalin fitimtarë pasi u është bërë padrejtësi (duke iu përgjigjur poezive të jobesimtarëve). Dhe keqbërësit së shpejti do ta dinë se ku do të kthehen.