Qari
Murottal Audio
كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ
kāf hā yā ‘aīn ṣād.
Kaf Ha Ya ‘Ain Shad
ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ
Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.
Loke ta wòrdu lesá ta) un splikashon di e miserikòrdia di bo Señor na Su sirbidó, Zakaria,
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(p.e.) ora e ta resa na su Señor ku un bos suave.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
E (Zakaria) a bisa, “O mi Señor, di bèrdat mi wesunan ta debil i mi kabes ta yená ku kabei blanku, i nunka mi no a keda desepshoná den resa na Bo, O mi Señor.
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
I enbèrdat, mi ta preokupá pa mi parientenan despues ku mi muri, ounke mi kasá ta steril, pues duna mi un yu di Bo banda,
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
ku lo heredá mi i heredá for di e kas di Jakòb; i hasié, o mi Señor, un bendishoná.”
يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا
yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).
(Allah a bisa), “O Zakaria! Nos ta duna bo bon notisia di un yu hòmber ku yama Yahya, kende nunka Nos no a duna un nòmber asina promé.”
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا
qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).
E (Zakaria) a bisa, “O mi Señor, kon lo mi haña yu, ora mi kasá ta steril i ami (mi mes) a yega na un edat hopi bieu?”
قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).
(Allah) a bisa, “Asina e ta.” Bo Señor a bisa, “Ta fásil pa Mi; enbèrdat, Mi a krea bo promé ku esei, ounke (e tempu ei) bo no tabatin ningun forma at all.”
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
E (Zakaria) a bisa, “O mi Señor, duna mi un señal.” (Allah) a bisa, “Bo señal ta ku bo no por kòmbersá ku hende pa tres anochi, ounke bo ta salú.”
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا
fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).
Asina el a sali for di e mihrab pa su hendenan, despues el a hasi seña na nan; glorifiká bo mes mainta i anochi.
يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ
yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).
“O Yahya! Tuma (studia) e Buki (Tora) na serio.” I Nos a dun'é sabiduria (Yahya) tempu ku e tabata mucha ainda,
وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ
wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).
i (Nos ta hasi) kompashon (pa ku otronan) di Nos i limpia (di piká). I e ta un hòmber deboto tambe,
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
i tabata masha dediká na su mayornan, i e no tabata un persona arogante (ni) un persona desobediente.
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
I prosperidat p’e riba e dia ku el a nase, riba e dia ku el a muri, i riba e dia ku el a wòrdu lantá bèk na bida.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ
ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).
I konta (Muhammad) e historia di Maryam den e Buki (Al-Qur’an), (esta) ora el a eksiliá su mes for di su famia pa un lugá na ost (Baitulmaqdis),
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا
fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).
despues el a pone un velo (ku a proteh’é) di nan; despues Nos a manda Nos spiritu (Jibril) serka dje, pa e aparesé su dilanti den forma humano perfekto.
قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا
qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).
E (Maryam) a bisa, “En bèrdat, mi ta buska refugio den Dios, e Mas Miserikordioso, pa bo, si bo ta un persona piadoso.”
قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا
qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).
E (Jibril) a bisa, “En bèrdat, mi ta solamente un mensahero di bo Señor, pa transmití e regalo na bo di un yu santu.”
قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا
qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).
E (Maryam) a bisa, “Kon mi por haña un yu hòmber, ora ku niun hende (hòmber) nunka no a mishi ku mi i mi no ta un adúltero!”
قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).
E (Jibril) a bisa, “Asina e ta.” Bo Señor a bisa, “Esaki ta fásil pa Mi, i pa Nos por hasié un señal (di e grandesa di Allah) pa humanidat i komo un miserikòrdia di Nos; i esei ta un asuntu ku ta (kaba) disidí.”
۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا
fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).
Asina e (Maryam) a sali na estado, despues el a eksiliá su mes ku su matris pa un lugá leu.
فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا
fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).
Despues e doló di parto a fors’é (pa apoyá) kontra di e base di un palu di dadel, ela (Maryam) bisa, “O, kon (bon) mi a muri promé ku esaki, i mi a bira un hende ku no a wòrdu notá i lubidá.”
فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا
fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).
Pesei e (Jibril) a grit’é for di un lugá abou, “No sea tristu, enbèrdat bo Señor a traha un riu bou di bo.”
وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ
wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).
I sagudí e base di e palu di dadel den direkshon di bo, i e lo basha dadel madurá riba bo.
فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ
fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).
Pues kome, bebe i ta kontentu. Si bo mira un hende, anto bisa: “Di bèrdat, mi a primintí di yuna pa Dios, e Mas Miserikordioso, pues lo mi no papia ku niun hende e dia aki.”
فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا
fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).
Despues ela (Maryam) hib’é (e beibi) serka su hendenan teniendo e. Nan (su hendenan) a bisa: “O Maryam! En bèrdat, bo a trese algu hopi robes.”
يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ
yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).
O ruman muhé di Harun (Maryam)! Bo tata no ta un mal hende i bo mama no ta un adúltera.”
فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا
fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).
Pues ela (Maryam) mustra riba su (yu). Nan a bisa, “Kon nos ta bai papia ku un mucha chikitu ku ta den un swing ainda?”
قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ
qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).
E (Isa) a bisa, “En bèrdat mi ta un sirbidó di Allah, El a duna mi e Buki (Injil) i El a hasi mi un Profeta.
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
I El a hasi mi un persona bendishoná unda ku mi ta, i El a ordená mi pa (hasi) orashon i (paga) zakat tanten ku mi ta na bida.
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
i dediká na mi mama, i E no a hasi mi arogante òf miserabel.
وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا
was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).
I prosperidat por wòrdu otorgá na mi, riba e dia ku mi a nase, riba e dia ku mi muri i riba e dia ku mi wòrdu lantá bèk na bida.”
ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ
Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).
Esei tabata Hesus, yu di Maria, (kende a bisa) e palabranan berdadero, e bèrdat di kua nan tabata duda
مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ
mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).
No ta apropiá pa Allah haña yu, Gloria sea na djE. Ora E ke dekretá algu, E ta simplemente bisa na dje, “Sea!” Pues esei ta loke e ta.
وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
(Isa a bisa), “I enbèrdat Allah ta mi Señor i bo Señor, pues adorá E. Esaki ta e kaminda rekto.”
فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).
Pues e gruponan (ku tabata eksistí) entre nan (hudiunan i kristiannan) tabata diferensiá. Pues ai di esnan ku no ta kere ora nan ta testigu di e gran dia!
اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).
Kon skèrpi nan oido tabata i kon kla nan bista tabata riba e dia ku nan a bini serka Nos. Pero e malhechornan awe (na mundu) ta den eror kla.
وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ
wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).
I duna nan (Muhammad) un atvertensia tokante e dia di lamento, (esta) ora tur asuntu a wòrdu disidí, miéntras nan tabata den negligensia i nan no a kere.
اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ
innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).
En berdad, ta Nos ta hereda e tera y tur loke tin riba dje, y na Nos so nan lo wordo debolbe.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا
ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).
I konta (Muhammad) e historia di Abraham den e Buki (Al-Qur’an), enbèrdat e tabata un persona hopi hustu, un Profeta.
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا
iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).
(Kòrda) ora e (Ibrahim) a bisa su tata: “O mi tata! Dikon bo ta adorá algu ku no ta tende, no ta mira, i no por yuda bo niun tiki?
يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا
yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).
O mi tata! Di bèrdat, algun konosementu a yega serka mi ku no a wòrdu duná na bo, pues sigui mi, lo mi mustra bo e kaminda rekto.
يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا
yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).
O mi tata! No adorá Satanas. En berdad, Satanas ta desobedecido na Dios, Esun Misericordioso.
يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا
yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).
O mi tata! Mi ta realmente preokupá ku boso lo wòrdu asotá pa kastigu di e Dios Mas Miserikòrdioso, di manera ku boso ta bira amigu di Satanas.”
قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا
qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).
E (su tata) a bisa: "Bo ta odia mi diosnan, O Ibrahim? Si bo no stòp, definitivamente lo mi piedra bo, pues laga mi pa un tempu largu."
قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا
qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).
E (Ibrahim) a bisa: "Paz sea cu boso, lo mi pidi pordon pa boso cerca mi Señor. Enberdad, E ta hopi bon cu mi."
وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
I lo mi distansiá mi mes for di boso i for di loke boso ta adorá fuera di Allah, i lo mi resa na mi Señor, ohala mi no keda desepshoná dor di resa na mi Señor.”
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
Pues ora e (Ibrahim) a distansiá su mes for di nan i for di loke nan tabata adorá banda di Allah, Nos a otorgá Isaak i Jakòb na dje. I Nos a nombra kada un di nan pa ta un profeta.
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ
wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).
I Nos a otorgá riba nan algu di Nos miserikòrdia i Nos a hasi nan fruta di bon i noble abla.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا
ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
I konta (Muhammad), e historia di Moises den e Buki (Al-Qur’an). E tabata berdaderamente un skohí, un apòstel i profeta.
وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا
wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).
I Nos a yam’é for di e banda drechi di e seru (Sinai) i Nos a tres’é serka pa kombersashon.
وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا
wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).
I Nos a otorgá algun di Nos grasia na dje, esta (ku) su ruman hòmber, Harun, a bira un profeta.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ
ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
I konta (Muhammad), e historia di Ismail den e Buki (Al-Qur'an). E tabata berdaderamente un hòmber di su palabra, un apòstel i profeta.
وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).
I el a ordená su famia pa (hasi) orashon i (paga) zakat, i e tabata un hòmber ku tabata kontentu ku su Señor.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ
ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).
I konta (Muhammad) e historia di Idris den e Buki (Al-Qur'an). En bèrdat, e tabata un hòmber ku tabata stima e bèrdat i tabata un profeta
وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا
wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).
i Nos a his'é na un dignidat haltu.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩
ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).
Esakinan ta e hendenan ku Allah a duna fabor na dje, esta for di (e klase di) e profetanan for di e desendientenan di Adam, i for di esnan ku Nos a trese (den e barku) ku Noe, i for di e desendientenan di Abraham i Israel (Jacob) i for di esnan ku Nos a guia i ku Nos a skohe. Ora e versíkulonan di Allah, Esun Mas Miserikordioso, ta wòrdu resitá na nan, nan ta bùig i yora.
۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).
E ora ei lo bini despues di nan un susesor ku ta ignorá orashon i ta sigui su deseonan, e ora ei nan lo bai desviá,
اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ
illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).
Fuera di esnan ku arepentí, kere i hasi bon obra, e ora ei nan lo drenta shelu i lo no wòrdu perhudiká (perhudiká) ni un mínimo,
جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا
jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).
esta shelu 'Adn ku a wòrdu primintí dor di e Dios Miserikordioso na Su sirbidónan, ounke (shelu) no ta visibel. En bèrdat, (e promesa di Dios) definitivamente lo kumpli.
لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا
lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).
Den dje nan no ta tende palabra inútil, ku eksepshon di saludo. I den dje tin sustento pa nan mainta i anochi
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا
tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).
Esei ta e paradeis ku Nos lo laga na Nos sirbidónan ku semper ta deboto.
وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ
wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).
I nos (Jibril) no a baha, eksepto riba òrdu di bo Señor. Di djE ta pertenece tur loke ta nos dilanti, tur loke ta nos tras, y tur loke tin entre nan, y bo Señor no ta lubida.
رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ
rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).
(E ta) Señor (ku ta kontrolá) e shelunan i e tera i tur loke tin entre nan, pues adorá E i keda firme den adorá E. Bo sa ku tin algu igual na djE?
وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا
wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).
I hende (inkreyente) ta bisa: “Ta bèrdat ku ora mi muri, un dia di bèrdat lo mi lanta na bida atrobe?”
اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا
awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).
I hende no ta kere ku Nos a kre’é promé, ounke (antes) e no tabatin forma at all?
فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا
fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).
Pues, pa bo Señor, enbèrdat, Nos lo definitivamente reuní nan huntu ku Satanas, anto Nos lo trese nan definitivamente na e alrededor di Fièrnu riba nan rudia.
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ
Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).
E ora ei sigur Nos lo retirá for di kada grupo esnan entre nan ku ta mas desobediente na Dios, Esun Miserikordioso.
ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا
Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).
Ademas, Nos konosé di bèrdat mihó esnan ku mester ta (poné) den fièrnu.
وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ
wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).
I no tin niun hende entre boso ku lo no bai na dje (fièrnu). Esaki pa bo Señor ta un dekreto ku a wòrdu establesé.
ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا
Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).
E ora ei Nos lo salba e pueblo piadoso i laga e malbadonan den (fièrnu) na rudia.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).
I ora Nos versíkulonan kla a wòrdu resitá na nan (e nifikashon), esnan ku no a kere a bisa esnan ku a kere: “Kua di e dos gruponan tin un mihó lugá pa biba aden i un lugá mas bunita pa nan reunionnan?”
وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا
wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).
I kuantu hende (inkrédulonan) Nos a destruí nan dilanti, ounke nan tabatin mihó artíkulonan di kas i tabata (mas agradabel) pa bista.
قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا
qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).
Bisa (Muhammad), “Ken ku ta den eror, laga Dios, e Mas Miserikòrdioso, prolongá (tempu) p’e, di manera ku ora nan a mira kiko ta wòrdu menasá kontra nan, sea kastigu òf Dia di Fin di Kas, e ora ei nan lo sa ken ta den un posishon pió i ken su ehérsito ta mas debil.”
وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا
wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).
I Allah lo oumentá guia na esnan ku a risibí guia. I bon obranan eterno lo tin un mihó rekompensa serka bo Señor i un mihó resultado.
اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ
afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).
Anto bo a mira un persona ku ta nenga Nos versíkulonan i e ta bisa, “Sigur lo mi haña rikesa i yunan.”
اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ
aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).
El a mira lo invisibel òf el a sera un pakto ku Dios, Esun Miserikordioso?
كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ
kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).
Absolutamente nò! Nos lo skirbi loke e ta bisa, i Nos lo ekstendé su kastigu te na perfekshon,
وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا
wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).
i Nos lo heredá loke el a bisa, i e lo bin serka Nos so.
وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ
wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).
I nan a skohe diosnan ku no ta Allah, pa e diosnan aki por ta nan protektornan.
كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ
kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).
Absolutamente nò! Despues nan (e adoradónan) lo nenga nan adorashon na dje, i lo bira enemigu di nan.
اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ
alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).
Bo no ta mira ku en realidat Nos a manda e diabelnan aki pa e inkrédulonan pa enkurashá nan (pa kometé inmoralidat) seriamente?
فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ
falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).
Pues no abo (Muhammad) ta lihé (pidi kastigu) kontra nan, pasobra Nos ta kalkulá ku presishon (e dia di tormento ku ta bini) pa nan.
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا
yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).
(Kòrda) e dia (ku) Nos a reuní esnan ku tabata teme (Allah) e Miserikordioso, manera un karavana onorabel,
وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ
wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).
i Nos lo hiba e desobediente na fièrnu den un estado di set.
لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ
lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).
Nan no tin derecho riba interseshon (yudansa) ku eksepshon di esnan ku a drenta den un pakto ku (Allah) e Mas Miserikordioso.
وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ
wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).
I nan a bisa, “(Allah) e Mas Miserikordioso tin un yu.”
لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ
laqad ji'tum syai'an iddā(n).
Di bèrdat, boso a trese algu masha robes,
تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ
takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).
kasi shelu a kibra, i tera a habri, i e serunan a basha abou, (pa motibu di e palabranan ei),
اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ
an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).
pasobra nan ta konsiderá (Allah) e Mas Miserikordioso pa haña yu.
وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ
wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).
I ta imposibel pa (Allah) e Mas Miserikordioso haña yu.
اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ
in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).
No tin niun hende den shelu i tera, pero lo bini serka (Allah) e Mas Miserikordioso komo un sirbidó.
لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ
laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).
E (Allah) a determiná nan kantidat di bèrdat i a konta nan ku kalkulashonnan presis.
وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا
wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).
I kada un di nan lo bin serka Allah individualmente riba e Dia di Resurekshon.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا
innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).
En bèrdat, esnan ku ta kere i hasi bon obranan, despues (Allah) e Mas Miserikordioso lo inkulká kompashon (den nan kurason).
فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا
fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).
Pues enbèrdat, Nos a hasié (e Koran) fásil den bo idioma (Muhammad), pa kuné bo por duna bon notisia na esnan ku ta piadoso, i pa bo por duna spièrtamentu na e pueblo desobediente.
وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ
wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).
I kuantu pueblo Nos a destruí nan dilanti. Abo (Muhammad) a mira algun di nan òf bo a tende nan fluisternan?