۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
आ (याद राखू), जखन अब्राहम केँ अपन प्रभु द्वारा किछु वाक्य सँ परीक्षा कयल गेलनि, तखन ओ ओकरा सभ केँ एकदम सही तरीका सँ अंजाम देलनि। ओ (अल्लाह) कहलनि, "सत्ते हम अहाँ केँ समस्त मनुक्खक नेता बना देने छी।" ओ (इब्राहिम) कहलनि, "आ (ओहो) हमर बच्चा आ पोता-पोती सँ?" अल्लाह कहैत छथि, "(सत्य, मुदा) हमर वादा गलत काज करय वाला पर लागू नहि होइत अछि."
۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).
सचमुच अल्लाह सब लोक (अपन-अपन समय में) स ऊपर आदम, नूह, इब्राहीम के परिवार आ इमरान के परिवार के चुनने छथि,
فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
तखन स्वर्गदूत हुनका बजा लेलनि, जखन ओ मिहराब मे नमाज पढ़ैत ठाढ़ छलाह, "अल्लाह अहाँ केँ (जन्म) याह्या सँ नीक खबरि अनैत छथि, जे अल्लाह केर एकटा वाक्य (शब्द) केर पुष्टि करैत छथि, जे एकटा आदर्श छथि, जे अपना केँ (काम सँ) रोकबा मे सक्षम छथि आ धर्मात्मा मे एकटा पैगम्बर छथि |"
اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(याद राखू) जखन स्वर्गदूत कहलनि, “हे मरियम!अल्लाह अहाँ केँ हुनका दिस सँ एकटा वचनक नीक खबरि दैत छथि, जिनकर नाम मसीह, मरियमक पुत्र ईसा, एहि दुनिया आ परलोक मे प्रतिष्ठित होयत, आ (अल्लाह’क नजदीक आनल गेल लोक मे सँ एक)।
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
अस्तु, अल्लाहक कृपाक बदौलत अहाँ (मुहम्मद) हुनका लोकनिक प्रति कोमल छलहुँ । जँ अहाँ कठोर काज करब आ रूक्ष हृदय अछि तँ ओ सभ निश्चित रूपसँ अहाँक आसपासक लोकसँ दूरी बना लेताह । तेँ हुनका सभ केँ क्षमा करू आ हुनका सभक लेल क्षमा माँगू, आ एहि विषय मे हुनका सभ सँ परामर्श करू। तखन जखन अहाँ अपन मन बना लेब तखन अल्लाह पर भरोसा करू। सचमुच अल्लाह ओहि लोक स प्रेम करैत छथि जे हुनका पर भरोसा रखैत छथि।
وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ
wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).
आ कोनो भविष्यवक्ता के लेल विश्वासघात करब असंभव अछि (युद्ध लूट के मामला में)। जे विश्वासघात करत, निश्चित रूप सँ कयामतक दिन ओ जे विश्वासघात केलक से ल' क' आओत। तखन सभकेँ ओकर काजक अनुसार पूर्ण इनाम देल जेतैक, आ ओकरा सभसँ कोनो अन्याय नहि होयत।
مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).
अल्लाह अहाँक वर्तमान स्थिति मे मुसलमान के नहि छोड़ताह, ताहि लेल ओ खराब आ नीक के भेद करैत छथि। अल्लाह अहाँ के अदृश्य नहि देखाओत, मुदा अल्लाह अपन दूत मे सँ केकरा चाहैत छथि से चुनैत छथि। अतः अल्लाह आ हुनकर रसूलुल्लाह पर विश्वास राखू। जँ अहाँ मे आस्था आ धर्मपरायणता अछि तखन अहाँ केँ पैघ इनाम भेटत।
وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ
wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).
आ से हमर सबहक जानकारी अछि जे हम इब्राहिम के हुनकर लोक के सामना करय लेल देलहुं। हम केकर रैंक ऊपर उठाबैत छी हम करब। सचमुच, तोहर प्रभु सर्वज्ञ, सर्वज्ञ हैं |
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आ हम सभ ओकरा इसहाक आ याकूब दऽ देलियैक। हुनका सभ मे सँ प्रत्येक केँ हम मार्गदर्शन देने छी; आरू ओकरा स॑ पहल॑ हम्में नूह क॑, आरू ओकरऽ कुछ वंशज (इब्राहिम) क॑, अर्थात दाऊद, सुलेमान, अय्यूब, यूसुफ, मूसा आरू हारून क॑ मार्गदर्शन देल॑ छेलियै । आ एहि तरहेँ हम सभ नीक काज करयवला केँ पुरस्कृत करैत छी,
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
आ जकरयाह, याह्या, ईसा आ इलियास। सब पुण्यात्मा लोक छथि,
وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
आ इस्माइल, अल्यासा', यूनुस, आ लुत। हम सब प्रत्येक (अपन डिग्री) के दोसर लोक (अपन समय में) स ऊपर उठौने छी,
وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
(आओर हम हुनका लोकनिक किछु पूर्वज, हुनका लोकनिक वंशज आ हुनका लोकनिक भाइ सभ केँ सेहो ऊपर उठौलहुँ। हम सभ हुनका सभ केँ (भविष्यवक्ता आ दूतक रूप मे) चुनलहुँ आ हुनका सभ केँ सोझ बाट पर मार्गदर्शन केलहुँ।
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ
ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).
ई वैह लोक छथि जिनका हम सभ किताब, बुद्धि आ भविष्यवक्ता देलहुँ अछि। यदि जनता (कुरैश) एकरा नकारत तखन हम एकरा ओहि लोक के सौंप देब जे एकरा नकारत नहि।
وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ
wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).
आ जखन कोनो आयत हुनका सब लग अबैत छनि त कहैत छथि, "हम सब विश्वास (विश्वास) नहि करब जा धरि ओ हमरा सब के ओहिना नहि देल जायत जेना अल्लाह के रसूलुस सब के देल गेल छल।" अल्लाह बेसी नीक जकाँ जनैत छथि जे ओ अपन रसूलीक काज कतय रखैत छथि । पाप करय वाला लोक के अल्लाह के सामने अपमान आओर कठोर सजा देल जाएत, कारण ओ जे धोखा केने छथिन्ह.
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ओ (नूह) उत्तर देलथिन, "हे हमर लोक! हम भटकल नहि छी; मुदा हम समस्त लोकक प्रभुक दूत छी।"
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
आरू की तोरा सिनी कॅ आश्चर्य छै कि तोरा सिनी के बीच सें एक आदमी के माध्यम सें तोरा सिनी के प्रभु के तरफ सें एक स्मरण आबी गेलऽ छै, जे तोरा सिनी कॅ चेताबै लेली आरो तोहें धर्मात्मा बनी सकै छियै, आरो तोरा सिनी कॅ दया मिलै छै।
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ओ (हुद) उत्तर देलथिन, "हे हमर लोक! एहन नहि जे हम पागल छी, बल्कि हम सब लोकक प्रभुक दूत छी।"
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ
uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).
हम अहाँ सब के अपन प्रभु के संदेश दैत छी आ अहाँ के भरोसेमंद सलाह दैत छी।
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
आ की अहाँ सभ आश्चर्यचकित छी जे अहाँ सभक बीच सँ एकटा आदमीक माध्यमे अहाँ सभक प्रभुक दिस सँ एकटा स्मरण आबि गेल अछि, जे अहाँ सभ केँ चेताबय? मोन राखू जखन ओ अहाँ सभ केँ नूहक लोकक बाद उत्तराधिकारी बनौलनि, आ ओ अहाँ सभ केँ ताकत आ कद मे बेसी पसिन केलनि। त अल्लाह के एहसान याद राखब ताकि अहाँ सफल भ सकब।
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
आ समुदक लोक सभ केँ (हम पठौलियैक) ओकर भाइ सालेह। ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह केर इबादत करू! हुनका छोड़ि अहाँ सभक लेल कोनो देवता (इबादत) नहि अछि। सचमुच अहाँ सभक पास अहाँक रब सँ एकटा स्पष्ट प्रमाण आबि गेल अछि। अल्लाह केर ई (क) ऊँट अहाँ सभक लेल एकटा निशानी अछि। एकरा अल्लाह केर धरती पर भोजन करय दियौक, एकरा कोनो नुकसान नहि पहुँचाउ, नहि त परिणामस्वरूप अहाँ केँ एकटा कष्टदायक यातना होयत।"
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
आ मद्यन के लोक के हम (पठौलौं) शुएब, हुनकर अपन भाई। ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह केर इबादत करू। हुनका छोड़ि अहाँ सभक लेल कोनो देवता (इबादत) नहि छथि। सचमुच अहाँ सभक पास अहाँक रब सँ स्पष्ट सबूत आयल अछि। नाप आ तराजू केँ सिद्ध करू, आ ककरो कनिको नुकसान नहि पहुँचाउ। पृथ्वी केँ नीक जकाँ (सृष्टि) के बाद नुकसान नहि पहुँचाउ। जँ अहाँ सभ मुसलमान छी तँ अहाँ सभक लेल ई नीक अछि।"
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
हुनका सभक बाद हम मूसा केँ अपन प्रमाणक संग फिरौन आ हुनकर लोकक नेता सभ लग पठौलनि, आ ओ सभ प्रमाण सभ केँ नकारलनि। तेँ नुकसान करयवला के की होइत छैक ताहि पर ध्यान दियौक।
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
अल्लाह के बारे में सच्चाई कहब हमरा पर बाध्यता अछि। सचमुच, हम अहाँक प्रभुक स्पष्ट प्रमाण ल’ क’ अहाँ लग आयल छी, तेँ इस्राएलक सन्तान केँ हमरा संग (जाय) दियौक।”
قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).
(अल्लाह) कहलनि, "हे मूसा! सचमुच, हम अहाँ केँ दोसर लोक मे सँ (अपन समय मे) अपन संदेश आ अपन बात केँ ढोबाक लेल चुनलहुँ (पसंद करैत छी), तेँ हम अहाँ केँ जे किछु देने छी ताहि पर दृढ़ता सँ पकड़ू आ कृतज्ञताक लोक मे सँ रहू।"
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
आरू ऐन्हऽ में, परमेश् वर तोरा चुनलकै (नबी बनै लेली) आरू तोरा सपना के कुछ व्याख्या सिखाय देलकै आरू तोरा आरू याकूब के परिवार पर (अपनऽ अनुग्रह) सिद्ध करलकै, जेना कि ओकरा सें पहलें तोरऽ दू दादा, (अर्थात) अब्राहम आरू इसहाक पर अपनऽ अनुग्रह सिद्ध करलकै। सचमुच, तोहर प्रभु सर्वज्ञ, सर्वबुद्धिमान हैं |
وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
आ जे महिला ओ (यूसुफ) हुनकर घर मे रहैत छलाह, हुनका बहका देलकनि। ओ दरबज्जा सभ बन्न कऽ कहलथिन, “हमरा लग आबि जाउ।” यूसुफ कहलकै, "हम अल्लाह के शरण लैत छी, सचमुच हमर मालिक हमरा संग नीक व्यवहार केने छथि।" सत्ते, अन्यायी व्यक्ति भाग्यशाली नहि होयत।
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
आ सचमुच, ओ महिला हुनका (यूसुफ) के इच्छा केने छलीह। आ यूसुफ सेहो हुनका लेल कामना करैत छलाह, जँ हुनका अपन प्रभु सँ कोनो निशानी (से) नहि देखलनि । एहि तरहें हम सभ हुनका सँ दुष्टता आ घृणित काज केँ मोड़ि देलियनि। सचमुच, ओ (यूसुफ) हमर चुनल सेवक मे छथि।
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).
आरू हम तोरा (मुहम्मद) के सामने नै भेजलियै, बल्कि एक आदमी के भेजलियै, जेकरा हम्में वू देश के लोगऽ के बीच वही देलऽ छेलियै। की ओ सभ पृथ्वी पर यात्रा नहि केलक आ देखलक जे ओकरा सभ सँ पहिने के लोक (जे प्रेरित केँ झूठ बाजल) के की भेलैक। आ सत्ते परलोकक भूमि पुण्यात्माक लेल नीक होइत छैक | अहाँ नहि बुझैत छी?
قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
हुनका लोकनिक दूत हुनका सभ केँ कहलखिन, "हम सभ अहाँ सभ जकाँ मात्र मनुक्ख छी, मुदा अल्लाह अपन सेवक मे जिनका चाहथि ओकरा इनाम दैत छथि। हमरा सभक लेल ई उचित नहि जे हम सभ अहाँ सभ लग कोनो प्रमाण अनब सिवाय अल्लाह केर अनुमति सँ। आ मुसलमान सभ केँ मात्र अल्लाह पर भरोसा करबाक चाही।"
يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ
yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).
ओ अपन आज्ञाक संग प्रकटीकरण अनैत स्वर्गदूत पठौलनि, जिनका ओ अपन सेवक सभक बीच चाहैत छलाह, (कहैत), अर्थात्, "(हमर सेवक सभ केँ) मोन पाड़ू जे हमरा छोड़ि कोनो देवता नहि छथि, तेँ अहाँ सभ हमरा सँ डेराउ।"
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
ओ अपन आशीर्वादक लेल आभारी छथि। अल्लाह हुनका चुनि कए सोझ बाट पर मार्गदर्शन केलथि अछि।
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩
ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).
ई वैह लोक छै जिनका पर अल्लाह अनुग्रह केने छैथ, अर्थात आदम के वंशज स (वर्ग के) पैगम्बर स, आ जेकरा हम नूह के संग (जहाज में) अनने छलहुं, आ इब्राहीम आ इस्राएल (याकूब) के वंशज स आ जिनका स हम मार्गदर्शन केने छी आ हम चुनने छी। जखन हुनका सब के अल्लाह, दयालु के आयत पढ़ल जाइत छनि त ओ सब प्रणाम करैत छथि आ कानैत छथि।
وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ
wasṭana‘tuka linafsī.
आ हम अहाँ सभ केँ (दूत बनबाक लेल) अपना लेल चुनने छी।
وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ
wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).
आ (कहानी मोन अछि) इस्माइल, इदरीश आ जुल्किफ्ली। सब धैर्यवान लोक छथि।
وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
आ हम सभ हुनका सभ केँ अपन दया मे समाहित क' देलियनि। सत्ते, ओ सभ पुण्य लोक मे छथि।
اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ
allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).
अल्लाह (अपन) दूत केँ फरिश्ता सँ आ मनुक्ख सँ चुनलनि। सचमुच अल्लाह सर्वश्रवण, सब देखनिहार छथि।
ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ
Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).
तखन तकर बाद अहाँ अवश्य मरि जायब।
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
जाहि सँ हमर छाती कसल लागय आ जीह प्रवाहित नहि हो, तेँ हारून (हमरा संग) पठा दियौक।
وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).
आ हम विश्वासी सभ केँ नहि भगा देब।
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आ हुनकर (मूसा) अपन बुद्धि केँ परिपक्व आ सिद्ध भेलाक बाद हम सभ हुनका बुद्धि (भविष्यवाणी) आ ज्ञान प्रदान कयलनि। आ एहि तरहेँ हम सभ नीक काज करयवला केँ इनाम दैत छी।
قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ
qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).
आ दुनू (महिला) मे सँ एकटा बजलीह, "हे हमर पिता! ओकरा (हमरा सभक लेल) मजदूर बनाउ, सत्ते जे सबसँ नीक व्यक्ति जे अहाँ (हमरा सभक लेल) मजदूर बना सकैत छी, ओ छथि जे मजबूत आ भरोसेमंद होथि।"
وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ
wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).
आ सचमुच, हमरा सभक दिस सँ ओ सभ नीक चुनल लोक मे सँ छथि ।
وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ
ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).
आ इस्माइल, इल्यासा' आ जुल्किफ्ली मोन पाड़ू। सब नीक लोक मे शामिल छथि।
۞ شَرَعَ لَكُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا وَصّٰى بِهٖ نُوْحًا وَّالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهٖٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسٰٓى اَنْ اَقِيْمُوا الدِّيْنَ وَلَا تَتَفَرَّقُوْا فِيْهِۗ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِيْنَ مَا تَدْعُوْهُمْ اِلَيْهِۗ اَللّٰهُ يَجْتَبِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يُّنِيْبُۗ
syara‘a lakum minad-dīni mā waṣṣā bihī nūḥaw wal-lażī auḥainā ilaika wa mā waṣṣā bihī ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsā an aqīmud-dīna wa lā tatafarraqū fīh(i), kabura ‘alal-musyrikīna mā tad‘ūhum ilaih(i), allāhu yajtabī ilaihi may yasyā'u wa yahdī ilaihi may yunīb(u).
ओ नूह के एकटा वसीयत देलखिन आ जे हम अहाँ के (मुहम्मद) के प्रकट केने छी आ जे हम इब्राहीम, मूसा आ यीशु के देने छी, अर्थात अपन धर्म (ईमान आ धर्मपरायणता) के कायम राखू आ ओहि में बंटल नै रहू। अहाँ जाहि धर्म केँ अहाँ बजबैत छी से मुश्रिक लेल (पालन) बहुत कठिन अछि। अल्लाह जिनका चाहै छै ओकरा एकेश्वरवाद के धर्म में चुनै छै आरू जे (हुनका पास) वापस आबै छै ओकरा लेली अपनऽ (धर्म) के मार्गदर्शन दै छै ।
هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
ई वैह छलाह जे अपना मे सँ एकटा अनपढ़ लोक केँ एकटा रसूलुल्लाह पठौलनि, जे हुनका लोकनि केँ अपन आयत पढ़लनि, हुनकर (आत्मा) केँ शुद्ध केलनि आ हुनका लोकनि केँ किताब आ बुद्धि (सुन्नत) सिखबैत छलाह, भले पहिने, ओ लोकनि स्पष्ट गलती मे छलाह |
فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).
तखन हुनक प्रभु हुनका चुनि क' पुण्यात्मा मे सँ एक बना लेलनि |
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍۚ
wa mā huwa ‘alal-gaibi biḍanīn(in).
आ ओ (मुहम्मद) एहन व्यक्ति नहि छलाह जे अदृश्य केँ बुझेबा मे कंजूस (अनिच्छुक) छलाह |
وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ
wa wajadaka ḍāllan fa hadā.
आ ओ अहाँ सभ केँ भ्रमित पाबि गेलाह, तेँ ओ अहाँ सभ केँ मार्गदर्शन देलनि