هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
তেওঁৱেই তোমালোকৰ ওচৰলৈ (মুহাম্মদ) কিতাব (আল-কুৰআন) পঠিয়াইছে। তাৰ ভিতৰত এনে কিছুমান আয়াত আছে যিবোৰ নিৰপেক্ষ, যিবোৰ কিতাব (আল-কোৰআন)ৰ মূল বিন্দু আৰু আন কিছুমান যিবোৰ মুতাচ্যাবিহাত। যিসকলৰ হৃদয়ত বিপথে পৰিচালিত হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে, তেওঁলোকৰ কথা ক’বলৈ গ’লে, তেওঁলোকে মুতাছাবিহাত অনুসৰণ কৰি নিন্দা বিচাৰি আৰু নিজৰ তাৱিল বিচাৰিলে, যদিও আল্লাহৰ বাহিৰে তেওঁলোকৰ তাৱুল কোনেও নাজানে। আৰু গভীৰ জ্ঞান থকাসকলে কয়, "আমি ইয়াত (কোৰআন) বিশ্বাস কৰোঁ, সকলো আমাৰ প্ৰভুৰ পৰাই।" বুজি পোৱা মানুহৰ বাহিৰে কোনেও পাঠ ল’ব নোৱাৰে।
وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
আৰু সঁচাকৈ তেওঁলোকৰ মাজত এটা দল আছে যিয়ে নিজৰ জিভাৰে কিতাবক বিকৃত কৰে, যাতে আপুনি ইয়াক কিতাবৰ অংশ বুলি ভাবিব পাৰে, কিন্তু ই কিতাবৰ পৰা নহয়, আৰু তেওঁলোকে কয়, "এইটো আল্লাহৰ পৰা" কিন্তু ই আল্লাহৰ পৰা নহয়। তেওঁলোকে জানিলেও আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে মিছা কথা কয়।
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(অৰ্থাৎ) ইহুদীসকলৰ মাজত, যিসকলে নিজৰ ঠাইৰ পৰা শব্দ সলনি কৰে। আৰু তেওঁলোকে ক’লে, “আমি শুনিলোঁ, কিন্তু আমি আজ্ঞা পালন নকৰো।” আৰু (তেওঁলোকে এইটোও কৈছিল), "শুনা," আনহাতে (আপুনি মহম্মদ আচলতে) একো শুনা নাছিল। আৰু (তেওঁলোকে কয়), “ৰ’ইনা”ই জিভা পেচাই ধৰ্মক নিন্দা কৰে। যদি তেওঁলোকে ক’লেহেঁতেন, “আমি শুনিছো আৰু আজ্ঞা পালন কৰোঁ, আৰু শুনিছো, আৰু আমাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিওঁ” তেন্তে সেয়া তেওঁলোকৰ বাবে ভাল আৰু অধিক শুদ্ধ হ’লহেঁতেন, কিন্তু আল্লাহে তেওঁলোকক অভিশাপ দিলে, তেওঁলোকৰ কফিৰৰ বাবে। অতি কম সংখ্যকৰ বাহিৰে তেওঁলোকে বিশ্বাস নকৰে।
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(কিন্তু) তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা ভংগ কৰাৰ বাবে আমি তেওঁলোকক অভিশাপ দিলোঁ, আৰু আমি তেওঁলোকৰ হৃদয় কঠিন কৰিলোঁ। তেওঁলোকে (আল্লাহৰ) শব্দটোক তাৰ স্থানৰ পৰা সলনি কৰি ভাল পায়, আৰু তেওঁলোকে (ইচ্ছাকৃতভাৱে) কিছুমান বাৰ্তা পাহৰি যায়, যিবোৰ বাৰ্তাৰে তেওঁলোকক সকীয়াই দিয়া হৈছিল। আপুনি (হে মহম্মদ) তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা এটা সৰু গোট (যিসকলে বিশ্বাসঘাতকতা নকৰে) বাদে তেওঁলোকৰ পৰা বিশ্বাসঘাতকতা দেখি থাকিব, গতিকে তেওঁলোকক ক্ষমা কৰি এৰি দিয়ক। সঁচাকৈ আল্লাহে ভাল কাম কৰা সকলক ভাল পায়।
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
হে ৰাছুল (মহম্মদ)! দুখ নকৰিব কাৰণ তেওঁলোকে নিজৰ অবিশ্বাসত প্ৰতিযোগিতা কৰি আছে। অৰ্থাৎ সেইসকল (ভণ্ড) যিসকলে মুখেৰে কয়, "আমি বিশ্বাস কৰিলোঁ," যদিও তেওঁলোকৰ হৃদয়ে এতিয়াও বিশ্বাস কৰা নাই, আৰু লগতে যিসকলে সঁচাকৈয়ে (বাতৰি) মিছা শুনি ভাল পায় আৰু সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ ওচৰলৈ অহা নাই আন মানুহৰ (বাক্য) শুনি ভাল পায়। তেওঁলোকে (তওৰাত) শব্দবোৰক প্ৰকৃত অৰ্থৰ পৰা সলনি কৰিলে। তেওঁলোকে ক’লে, “যদি আপোনাক এইটোৱেই দিয়া হৈছে (যিটো সলনি কৰা হৈছে) তেন্তে ইয়াক গ্ৰহণ কৰক, আৰু যদি আপোনাক এইটো নহয় বুলি কিবা এটা দিয়া হৈছে, তেন্তে সাৱধান হওক।” যাক আল্লাহে তেওঁক বিপথে পৰিচালিত হ’বলৈ অনুমতি দিব বিচাৰে, তেন্তে আপুনি আল্লাহৰ পৰা (তেওঁৰ সহায় কৰিবলৈ) কোনো কথা অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰিব। তেওঁলোক এনেকুৱা মানুহ যাৰ হৃদয়ক ঈশ্বৰে আৰু শুদ্ধ কৰিব নিবিচাৰে। এই জগতত তেওঁলোক অপমানিত হ’ব আৰু পৰলোকত তেওঁলোকে ডাঙৰ শাস্তি লাভ কৰিব।