هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
Сійӧ лэдзис тэныд (Мухаммадлы) Небӧг (Коран). На лыдын эмӧсь стихъяс, кодъяс абсолютнӧйӧсь, кодъяс лоӧны Небӧглӧн (Аль-Коранлӧн) медшӧр пунктъясӧн да мукӧдъяс, кодъяс лоӧны мутасябихатӧн. А найö, кодъяс сьöлöмъяснас склоняйтчöны ылöдчыны, найö мунöны муташабихат бöрся, медым корсьны лёк кывъяс да корсьны ассьыныс тавильсö, кöть эськö налысь тавильсö некод оз тöд, Аллахысь кындзи. А пыді тӧдӧмлунъясаяс шуӧны: «Ми эскам сылы (Коранлы), ставыс миян Господьсянь». Некод оз вермы босьтны урок, гӧгӧрвоысь йӧзысь кындзи.
وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
И збыльысь, на пӧвстын эм сэтшӧм йӧз, кодъяс кывъясӧн жугӧдӧны Небӧгсӧ, медым ті энӧ чайтӧй, мый сійӧ Небӧгысь, кор сійӧ абу Небӧгысь, и найӧ шуӧны: «Тайӧ Аллахсянь», кор сійӧ абу Аллахсянь». Найӧ ылӧдчӧны Аллах вылӧ, кор тӧдӧны.
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(Сідзкӧ) юдейяс пӧвстын, кодъяс вежлалӧны кывъяссӧ асланыс местаысь. Найö шуисны: «Ми кывлiм, но огö кывзысьöй». А (найö тшöтш шуисны), «Кылöй», пока (тэ Мухаммад збыльысь) нинöм эн кыв. А (шуӧны), «Рааина» кывсӧ скручивайтӧ да дінмусӧ лёкысь видлӧ. Найӧ кӧ эськӧ шуисны: «Ми кывзам да кывзысям, кывзам да миян вылӧ видзӧдам», тайӧ эськӧ налы бурджыка да правильнӧйджыка, но Аллах ругайтіс найӧс, налӧн эскытӧмлунысь. Найӧ оз эскыны зэв этшаысь кындзи.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Но) сы вöсна, мый найö торкисны ассьыныс йитöдсö, Ми лёкöдiм найöс, сьöлöмнысö сьöкыдмöдiм. Найӧ важӧн вежлісны (Аллахлысь) кывсӧ аслас местаысь, и найӧ (нарочнӧ) вунӧдісны кутшӧмкӧ юӧръяс, кодъясӧн найӧс ӧлӧдісны. Тэ (о Мухаммад) пыр аддзан насянь предательство, на пиысь неыджыд группаысь кындзи (кодъяс оз предательствоавны), сідзкӧ, прӧстит найӧс да лэдз найӧс ӧтнасӧн. Збыльысь, Аллах радейтӧ бурсӧ вӧчысьясӧс.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
О Расул (Мухаммад)! Эн шогсьы сыысь, мый найӧ вензьӧны асланыс эскытӧмлуннас. Нимкодь сійӧ (лицемеръяс), кодъяс вомнас шуӧны: «Ми эским», сьӧлӧмъясыс кӧть и оз на эскыны, а сідзжӧ юдейяс, кодъяс збыльысь радейтӧны кывны (юӧръяс) ылӧдчӧмъяс да збыльысь радейтӧны кывны (кывъяссӧ) мукӧд йӧзлысь, кодъяс некор на эз локны тіян дорӧ. Найӧ вежисны кывъяссӧ (Тора) збыль вежӧртасысь. Найӧ шуисны: «Тайӧ кӧ тэныд сетӧма (кодӧс вежӧма) примит сійӧс, а тэныд кӧ сетӧма мыйкӧ, мый абу тайӧ, сэки ло тӧждысьӧн». Кодлы Аллах кӧсйӧ лэдзны сійӧс ылӧдчыны, тэ он вермы нинӧмысь ӧткажитчыны Аллахсянь (отсасьны сылы) ичӧтджыка. Найӧ йӧз, кодъясӧс Енмыс оз нин кӧсйы сӧстӧммӧдны сьӧлӧмъяссӧ. Тайӧ мир вылын найӧс омӧльтасны да мӧд олӧмын ыджыд мыж нуасны.