هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
این اوست که کتاب (القرآن) را به شما (محمد) نازل کرد. در میان آنها آیاتی وجود دارد که مطلق هستند، که نکات اصلی کتاب (القرآن) هستند و دیگرانی که متصیابهات هستند. اما کسانی که در دلشان گرایش به گمراهی دارند، از متشابهات پیروی می‌کنند تا به دنبال تهمت و جستجوی تالوی خود باشند، هرچند جز الله کسی تالوی آنان را نمی‌داند. و کسانی که علم عمیق دارند میگویند: «ما به آن (قرآن) ایمان داریم، همه چیز از طرف پروردگار ماست». هیچ کس نمیتواند درس بگیرد مگر مردم که میفهمند.
وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
و به راستی در میان آنان گروهی وجود دارد که با زبان خود کتاب را تحریف می‌کنند، مبادا گمان کنید که آن را از کتاب است، در حالی که از کتاب نیست و میگویند: «این از جانب الله است»، در حالی که از جانب الله نیست. آنها در مورد الله دروغ میگویند، در حالیکه میدانند.
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(یعنی) در میان یهودیان، که کلمات را از جای خود تغییر می دهند. و گفتند: ما شنیدیم، اما اطاعت نخواهیم کرد. و (آنها همچنان گفتند)، "گوش کن"، در حالیکه (شما محمد در حقیقت) چیزی نشنیدید. و (آنها میگویند)، "راعینا" زبان خود را میپیچاند و دین را نقد میکند. اگر می‌گفتند: «ما می‌شنویم و اطاعت می‌کنیم و گوش می‌دهیم و به ما توجه می‌کنیم»، برای آنها بهتر و صحیح‌تر می‌بود، اما خداوند آنان را لعنت کرد، به خاطر کفرشان. آنها باور نمیکنند مگر تعداد کمی.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(مگر) بخاطریکه آنها پیمان خود را شکستند، ما آنها را لعنت کردیم، و ما قلب های آنها را سخت ساختیم. آنها کلام (الله) را از جای آن تغییر میدادند، و آنها (عمداً) بعضی از پیام های را که با آنها هشدار داده شده بودند فراموش میکردند. شما (ای محمد) همیشه خیانت را از آنها خواهید دید مگر گروه کوچکی از آنها (که خیانت نمیکنند) پس آنان را ببخشید و رها کنید. به راستی که الله متعال کسانی را دوست دارد که نیکی کنند.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ای رسول (محمد)! غمگین نباشید زیرا آنها در کفر خود با هم رقابت می کنند. یعنی آن عده (منافقین) که با دهان خود میگویند "ما ایمان آورده ایم"، درحالیکه قلب های شان هنوز ایمان نیاورده است، و همچنان یهودیان که واقعاً دوست دارند (اخبار) دروغ بشنوند و واقعاً دوست دارند (کلمات) مردم دیگر را که هیچگاه نزد شما نیامده اند بشنوند. آنها کلمات (توره) را از معنای واقعی آن تغییر دادند. گفتند: اگر این چیزی است که به شما داده شده است (که تغییر کرده است) آنرا بپذیرید، و اگر چیزی به شما داده شده است که این نیست، پس مراقب باشید. هر کسی را که الله بخواهد به او اجازه گمراهی بدهد، شما قادر به رد کردن هیچ چیز از طرف الله (برای یاری او) کوچکترین نخواهید بود. آنها مردمی اند که خدا دیگر نمیخواهد قلب های آنها را پاک کند. در این دنیا ذلیل خواهند شد و در زندگی بعد از مرگ عذاب بزرگی را متحمل خواهند شد.