هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
ეს არის ის, ვინც შენ (მუჰამედ) გამოგიგზავნა წიგნი (ყურანი). მათ შორის არის აბსოლუტური აიატები, რომლებიც წიგნის (ყურანის) მთავარი პუნქტებია და სხვები, რომლებიც მუტაშაბიჰათია. რაც შეეხება მათ, ვინც გულში გზას აცდენს, ისინი მიჰყვებიან მუტაშაბიჰათს ცილისწამებისა და თავიანთი თავილის საძიებლად, მიუხედავად იმისა, რომ არავინ იცის მათი თავილი, გარდა ალაჰისა. ხოლო ღრმა ცოდნის მქონენი ამბობენ: „ჩვენ გვწამს მისი (ყურანის), ყველაფერი ჩვენი უფლისგანაა“. ვერავინ ისწავლის ჭკუას, გარდა იმ ადამიანებისა, რომლებიც გამჭრიახები არიან.
وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
და მართლაც, მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც თავიანთი ენით ამახინჯებენ წიგნს, რათა არ იფიქროთ, რომ ის წიგნის ნაწილია, მაგრამ ის წიგნიდან არ არის და ამბობენ: „ეს ალლაჰისგანაა“, მაგრამ ის ალლაჰისგან არ არის. ისინი ტყუილს ამბობენ ალლაჰის წინააღმდეგ, თუმცა იციან.
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(ანუ) იუდეველებს შორის, რომლებიც სიტყვებს ადგილიდან ცვლიან. და თქვეს: „მოვისმინეთ, მაგრამ არ დავემორჩილებით“. და (მათ ასევე თქვეს): „მოუსმინეთ“, მაშინ როცა (შენ, მუჰამედ) არაფერი გესმოდა. და (ისინი ამბობენ): „რაინა“, ენას ატრიალებდა და რელიგიას აკრიტიკებდა. რომ ეთქვათ: „მოვისმინეთ, გვემორჩილებით, ვუსმენთ და ყურადღებას გვაქცევთ“, ეს მათთვის უკეთესი და უფრო სწორი იქნებოდა, მაგრამ ალაჰმა დაწყევლა ისინი მათი ურწმუნოების გამო. მათ მხოლოდ მცირე ნაწილი სწამთ.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(მაგრამ) იმის გამო, რომ დაარღვიეს თავიანთი აღთქმა, ჩვენ დავწყევლიეთ ისინი და გავაქვავეთ მათი გულები. მათ სურთ (ალაჰის) სიტყვის შეცვლა მისი ადგილიდან და (განზრახ) ივიწყებენ ზოგიერთ ცნობას, რომლითაც გაფრთხილებულნი იყვნენ. შენ (ო, მუჰამედ) კვლავ იხილავ მათგან ღალატს, გარდა მათ შორის მცირე ჯგუფისა (რომლებიც არ ღალატობენ), ამიტომ მიუტევე მათ და მიატოვე ისინი. ჭეშმარიტად, ალაჰს უყვარს კეთილისმყოფელები.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ო, წინასწავლე (მუჰამედ!) ნუ დამწუხრდები, რადგან ისინი ერთმანეთს ეჯიბრებიან ურწმუნოებაში. კერძოდ, ისინი (თვალთმაქცები), რომლებიც პირით ამბობენ: „ჩვენ ვირწმუნეთ“, თუმცა მათი გული ჯერ კიდევ არ სწამს, და ასევე ებრაელები, რომლებსაც ნამდვილად მოსწონთ (ახალი ამბების) ტყუილის მოსმენა და ძალიან მოსწონთ (სიტყვების) მოსმენა სხვა ადამიანებისგან, რომლებიც არასდროს მოსულან შენთან. მათ შეცვალეს სიტყვები (თორას) მათი ნამდვილი მნიშვნელობიდან. მათ თქვეს: „თუ ეს არის ის, რაც მოგეცათ (რომელიც შეიცვალა), მიიღეთ იგი, ხოლო თუ მოგეცემათ ის, რაც არ არის ეს, მაშინ ფრთხილად იყავით“. ვისაც ალაჰს სურს, რომ გზას აცდეს, თქვენ ვერ შეძლებთ უარი თქვათ ალაჰისგან (დაეხმაროთ მას) ოდნავადაც კი. ისინი არიან ადამიანები, რომელთა გულების განწმენდა ალაჰს არ სურს. ამქვეყნად ისინი დამცირებულნი იქნებიან, ხოლო სიკვდილის შემდეგ დიდ სასჯელს განიცდიან.