وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ
wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
Bɔ ye (kafirɔ lɛ) ɖu adingban, enɛ wu ɔ, Allah ba hlɔn adingban ɔ. Bɔ Allah wɛ nyi mɛblɛblɛ sín hlɔnbatɔ́ ɖagbe hugǎn ɔ.
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ
wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).
Mɔ̌ wɛ mǐ sɔ́ acɛkpikpa nyanya lɛ́ɛ ɖó to ɖěbǔ mɛ, bónú yě ná bló mɛblɛ́blɛ́ ɖo to énɛ́ ɔ́ mɛ. Amɔ̌, ye ɖò yeɖée blɛ́ wɛ kpowun bo ma tuùn ǎ.
وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ
wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).
Bɔ nú wemafɔ ɖé wá ye gɔ́n ɔ, ye nɔ ɖɔ: “Mǐ na ɖi nǔ ǎ kaka jɛ hwenu e è na na mǐ lee è na mɛsɛ́dó Allah tɔn lɛ gbɔn é.” Allah tuùn fí e é sɔ́ mɛsɛ́dó sín azɔ̌ tɔn ɖó é ganji. Mɛ e nɔ hu hwɛ lɛ́ɛ ɔ́, è nǎ dó winnya yě ɖo Allah nukɔn, bó ná dɔn tó nú yě syɛnsyɛn ɖó mɛblɛ́blɛ́ e yě bló é wú.
اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).
Alǒ, ye nɔ mɔ ɖɔ emi ɖò ayijayǐ mɛ ɖò ya e Allah (è ma ɖó nukún tɔn ǎ é) na dó ye wɛ à? Mɛɖebǔ nɔ mɔ ɖɔ emi ɖò ayijayǐ mɛ ɖò yajiji Allah tɔn mɛ zɛ mɛ e bú lɛ é wu ǎ.
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
Falawɔ́ɔn ɖɔ: "Étɛ́wú mi ka ɖi nǔ n'i cóbónú un ná gbe mi? Nǔgbó ɔ́, linlin e mi ɖó ɖo toxo élɔ́ mɛ, bó ná nya togun tɔn é nɛ́. Zaanɖé din ɔ́, mi ná tunwun (nǔ e mɛ énɛ́ ɔ́ ná tɔ́n kɔ dó é).
وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ
wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
Bɔ (flín), hwenu e kafitɔ́ lɛ (Quraish) lin ɖɔ emi na bló tuto nú we (Muhammad) bo na wlí we bo na wlí we dó gankpá mɛ alǒ hu we, alǒ nya we é. Ye ɖó mɛblɛblɛ bɔ Allah hɛn mɛblɛblɛ ɔ gblé. Allah wɛ nyi hlɔnbatɔ ɖagbe hugan ɔ ɖo mɛblɛblɛ mɛ.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).
Bɔ nú Mǐ ná kú nǔbláwǔ nú gbɛtɔ́ lɛ́ɛ ɔ́, hwenu e nǔ nyanya ɖé jɛ dó yě jí ɔ́, yě nɔ́ bló mɛblɛ́blɛ́ bǐ tlolo (ɖò) wuntun Mǐtɔn lɛ́ɛ jí. Mi ɖɔ: "Allah na mɔ hwɛsɔkɛ mɛ tlolo (ɖo mɛblɛblɛ enɛ ɔ wu)." Nǔgbó ɔ́, wɛnsagun mǐtɔn lɛ́ɛ ɖó ayi mɛblɛ́blɛ́ towe wú.
وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ
wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).
Énɛ́ ɔ́ gúdo ɔ́, yě yi tɔ́ yětɔn gɔ́n gbadanu, bó ɖo avǐ ya wɛ.
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
Enɛ wu ɔ, hwenu e nyɔnu ɔ se zunzun yetɔn lɛ ɔ, é ylɔ nyɔnu lɛ bo sɔnǔ nú tɛnmɛ nú ye, bɔ ye mɛ ɖokpo ɖokpo na hwǐ (bo na dó sɛ́n nǔɖuɖu ɔ), enɛ gudo ɔ, é ɖɔ (nú Yusuf) ɖɔ: “Tɔ́n (xlɛ́ hwiɖée) nú ye.” Ée nyɔ̌nu lɛ́ɛ mɔ ɛ ɔ́, (ɖɛkpɛ tɔn) kpaca yě, bɔ yě (ma tunwun ǎ) gblewu alɔ yětɔn lɛ́ɛ. Hwenu e é ɖò ɖiɖɔ wɛ ɖɔ: "Allah e nyí nǔjɔnǔ hugǎn é, gbɛtɔ́ wɛ nyí mɛ elɔ ǎ. Wɛnsagun ɖaxó ɖé wɛ nyí mɛ elɔ nugbǒ."
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَۚ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ اَجْمَعُوْٓا اَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż ajma‘ū amrahum wa hum yamkurūn(a).
Wɛn e è ma nɔ mɔ ǎ bɔ Mǐ ɖe xlɛ́ we (Muhammad) é ɖé lɛ́ɛ nɛ́; a na bo ma ɖò akpá yetɔn ǎ ɔ, hwenu e ye yí gbè bo na bló tuto nú ayixa ɖé (bo na sɔ́ Jozɛfu dó dotɔ ɔ mɛ é).
اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
Enɛ wu ɔ, Mawu wɛ nɔ cyɔn alɔ lindɔ̌n ɖokpo ɖokpo jí ɖò nǔ e é nɔ wà é sí (mɔ̌ ɖokpo ɔ kpo mɛ ɖevo lɛ kpo) à? Ye nyí xɔ́ntɔn nú Allah. Ðɔ ɖɔ: “Ðɔ jijɔ yetɔn lɛ.” Alǒ, a jló na ɖɔ nǔ e é ma tuùn ɖò ayikúngban jí ǎ é nú Allah à, alǒ (xóɖɔɖókpɔ́ dó wǔ tɔn) nyí xógbe ɖé kpowun ɖò jijimɛ. Nǔgbó ɔ́, nú nǔmaɖitɔ́ lɛ́ɛ ɔ́, è nɔ bló bɔ mɛblɛ́blɛ́ yětɔn nɔ cí nǔ ɖɛkpɛɖɛkpɛ ɖɔhun, bó nɔ glɔ́n ali nú yě sín ali (ɖagbe) ɔ́ jí. Mɛ e Allah dɔn ali bú ɔ́, mɛɖebǔ ɖe bó ná xlɛ́ ali ɛ ǎ.
وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ
wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).
Bɔ nǔgbó ɔ́, mɛ e jɛ nukɔn nú yě lɛ́ɛ (kafɛ́ Mɛka tɔn lɛ́ɛ) ko bló mɛblɛ́blɛ́, amɔ̌, mɛblɛ́blɛ́ bǐ wɛ ɖo Allah sín hlɔ̌nhlɔ́n mɛ. É tuùn nǔ e mɛ bǐ nɔ tɛ́n kpɔ́n bo na mɔ é, bɔ mɛ e ma ɖi nǔ nú Mawu ǎ lɛ é na tuùn mɛ e tɛn gudogudo tɔn (ɖagbe) ɔ nyí é.
وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ
wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).
Bɔ nǔgbó ɔ́, yě bló mɛblɛ́blɛ́ có, Allah (tuùn bó ná ná ajɔ) mɛblɛ́blɛ́ yětɔn. Bɔ nǔgbó ɔ́, mɛblɛ́blɛ́ yětɔn sixú súnsún só lɛ́ɛ ǎ.
قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ
qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).
Nugbǒ ɔ, mɛ e jɛ nukɔn nú ye lɛ é ko wà mɛblɛ́blɛ́, enɛ gudo ɔ, Allah gbà xwé yetɔn lɛ sín dodónu yetɔn lɛ jí, enɛ gudo ɔ, xɔta (xwé ɔ tɔn) jɛ ye jí sín aga, bɔ yajiji ɔ wá ye jí sín fí e ye ma tuùn ǎ é.
اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ
afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).
énɛ́ ɔ́ gúdo ɔ́, mɛ e nɔ bló mɛblɛ́blɛ́ nyanya lɛ́ɛ ɔ́, yě nɔ́ mɔ ɖɔ émí ɖo ayijayǐ mɛ (ɖò awěxomɛ) mɛ, bɔ Allah ná nylɔ́ yě dó ayǐkúngban jí xá yě, abǐ (ɖò) tódɔnnúmɛ e ná wá gɔ̌n yětɔn sín fí e yě ma tunwun ǎ é mɛ à,
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Énɛ́ ɔ́ gúdo ɔ́, Mǐ sɛ́ Mɔyízi kpódó nɔví tɔn Halɔ́ni kpó dó, kpódó wuntun mǐtɔn lɛ́ɛ kpó.
وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Yě blá wǔ, bɔ mǐ blá wǔ, hwenu e yě ma tunwun ǎ é.
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ
fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).
Hǔn, mi kpɔ́n nǔ e mɛblɛ́blɛ́ yětɔn ná tɔ́n kɔ dó é, bɔ mǐ sú kún dó nú yě kpó togun yětɔn bǐ kpó.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).
Bɔ mɛ e è nɔ mɔ ɖɔ ye kún ɖó hlɔnhlɔn ó lɛ é nɔ ɖɔ nú mɛ e nɔ yi go lɛ é ɖɔ: “(Adingban!) Mɛblɛblɛ (mitɔn) wɛ ɖò zǎn kpo kéze kpo mɛ (é wɛ nɔ ɖó dogbó nú mǐ), hwenu e mi nɔ ylɔ mǐ ɖɔ mǐ ni ma ɖi nǔ nú Allah ó, bo huzu xɔ́ntɔn tɔn lɛ é.” Ye ɖɔ ɖɔ é vɛ́ nú emi hwenu e emi mɔ nǔ e jɛ é. Mǐ nɔ dó kan mɛ e ma ɖi nǔ ǎ lɛ é sín kɔ. É nyí nǔ e yě wa ɔ́ wɛ è nɔ sú axɔ́ yě ǎ.
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ
man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).
Mɛ e jló susu é ɔ́, (tuùn) ɖɔ susu bǐ wɛ nyí Allah tɔn. É wɛ xó ɖagbe lɛ́ɛ ná fɔ́n, bɔ é ná sɔ́ nǔ ɖagbe lɛ́ɛ yi jǐ. Mɛ e nɔ lin nǔ nyanya lɛ́ɛ ɔ́, è nǎ dɔn tó nú yě bɔ é ná syɛ́n ɖésú, bɔ nǔ nyanya e lin wɛ yě ɖe lɛ́ɛ ná sú kún dó n'i.
ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا
istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).
ɖó goyíyí yětɔn e ɖo ayǐkúngban jí lɛ́ɛ kpó gbě nyanya e yě blá lɛ́ɛ kpó wútu. Mɛ e nɔ bló nǔ nyanya lɛ́ɛ ɖésúnɔ ɔ́ kɛ́ɖɛ́ jɛ́n ná jɛ dó yě jí. Ye ɖo te kpɔn (implementation de) nu e mɛ e wa yi lɛ e na ɖ’ayi lɛ kpowun wɛ. Enɛ ɔ gudo ɔ, mi na mɔ huzuhuzu ɖebu nu Allah ǎ, mi na mɔ (ɖesu) mɔ ɖiɖe ɖebu ɖo nuɖuɖu Allah tɔn lɛ mɛ ǎ.
اِنَّهُمْ يَكِيْدُوْنَ كَيْدًاۙ
innahum yakīdūna kaidā(n).
Nǔgbó ɔ́, yě (kafima lɛ́ɛ) ɖo linlin nyanya ɖé bló wɛ.