وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ
wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
او هغوی (کافرانو) دوکه وکړه، نو الله تعالی د دوکې څخه انتقام واخیست. او الله تعالی د دوکې غوره بدله اخیستونکی دی.
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ
wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).
او په دې توګه موږ په هر ښار کې بد واکمنان ټاکلي دي چې په هغه کې دوکه وکړي، خو دوی یوازې ځانونو ته دوکه ورکوي او نه پوهیږي.
وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ
wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).
او کله چې دوی ته یو آیت راشي، دوی وايي: "موږ به تر هغه وخته پورې ایمان ونه راوړو تر څو چې موږ ته هغه څه نه وي ورکړل شوي لکه څنګه چې د الله رسولانو ته ورکړل شوي وو." الله ښه پوهیږي چې هغه خپل د رسول دنده چیرته ټاکي. هغه خلک چې ګناه کوي د الله په وړاندې به ذلت او سخت عذاب راوړل شي ځکه چې دوی یې د فریب کار کړی دی.
اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).
یا ایا دوی د الله (ناڅاپي) عذاب څخه په امن کې دي؟ د الله (ج) له عذاب څخه پرته له زیانکارانو څخه بل څوک په امن کې نه دي.
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
فرعون وويل: "ولې تاسو زما له اجازې پرته په هغه ايمان راوړئ؟ په حقيقت کې، دا په رښتيا سره يوه چل ده چې تاسو په دې ښار کې پلان کړې ده، ترڅو د هغه اوسېدونکي وباسئ. وروسته به تاسو (د خپلو کړنو پايلې) پوه شئ."
وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ
wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
او (یاد کړه)، کله چې کافرانو (قریشو) ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) په وړاندې دسیسه جوړه کړه چې تا ونیسي او زنداني کړي یا دې ووژني، یا دې وشړي. دوی دوکه رامینځته کړه او الله تعالی دا دوکه شنډ کړه. الله تعالی د دوکې غوره انتقام اخیستونکی دی.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).
او کله چې موږ پر انسانانو رحم کوو، وروسته له هغه چې هغوی ته کوم مصیبت ورسیږي، نو سمدلاسه زموږ له نښو سره سم ټول مکر او فریب کوي. ووایه: "الله تعالی به د (دې مکر او فریب لپاره) ژر سزا ورکړي." په حقیقت کې، زموږ فرښتې ستاسو مکر او فریب ګوري.
وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ
wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).
بیا دوی ماښام خپل پلار ته په ژړا راغلل.
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
نو کله چې ښځې د دوی سپکاوی واورېد، نو ښځې یې راوبللې او د هغوی لپاره یې ځای چمتو کړ، او هر یو یې (د ډوډۍ پرې کولو لپاره) چاقو ورکړ، بیا یې (یوسف ته) وویل، "راځه (ځان هغوی ته وښایه)." کله چې ښځو هغه ولید، نو دوی (د هغه ښکلا) ته حیرانې شوې، او دوی (په ناپوهۍ سره) خپل لاسونه ټپیان کړل. په داسې حال کې چې ویل یې، "ډیر ښه خدایه، دا انسان نه دی. دا په ریښتیا سره یوه شریفه فرښته ده."
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَۚ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ اَجْمَعُوْٓا اَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż ajma‘ū amrahum wa hum yamkurūn(a).
دا د هغو غیب خبرونو څخه دي چې موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) وحې کړې دي؛ که څه هم ته د دوی تر څنګ نه وې، کله چې دوی د یوې دسیسې په جوړولو موافقه وکړه (چې یوسف په څاه کې وغورځوي).
اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
نو ایا دا خدای دی چې هر نفس د هغه څه څخه ساتي چې هغه یې کوي (د نورو په څیر)؟ دوی د الله لپاره شریکان دي. ووایه، "د دوی ځانګړتیاوې نوم ورکړئ." یا تاسو غواړئ چې الله ته هغه څه ووایاست چې هغه په ځمکه کې نه پوهیده، یا (د هغې په اړه ویل) یوازې د زیږون یوه کلمه ده. په حقیقت کې، د کافرانو لپاره، د دوی فریب ښکلی ښودل شوی، او دوی د (سمې) لارې څخه منع شوي دي. او څوک چې الله ګمراه کړي، د هغه لپاره هیڅوک لارښود نشته.
وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ
wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).
او په حقیقت کې، هغو کسانو (مکې کافرانو) چې له دوی څخه مخکې وو، دوکه کړې وه، خو ټول دوکه د الله په واک کې وه. هغه پوهیږي چې هرڅوک څه هڅه کوي، او هغه کسان چې په خدای کافران دي، به پوه شي چې د چا لپاره وروستۍ (ښه) ځای دی.
وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ
wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).
او په حقیقت کې، دوی دوکه کړې ده، سره له دې چې الله (پوهېږي او اجر به ورکړي) د دوی دوکه او په حقیقت کې د دوی دوکه غرونه له منځه نه شي وړی.
قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ
qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).
په حقیقت کې، هغو کسانو چې له دوی څخه مخکې وو، مکر کړی و، نو الله د دوی کورونه له بنسټونو څخه ونړول، بیا یې چتونه له پورته څخه پرې راپرېوتل، او عذاب له هغه ځایه راغی چې دوی یې په اړه فکر نه کاوه.
اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ
afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).
نو ایا هغه کسان چې ناوړه درغلۍ کوي، په امن کې دي چې الله تعالی ورسره په ځمکه کې ډوب شي، یا له هغه لوري څخه چې دوی یې نه پوهیږي، عذاب پرې راشي؟
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
بیا موږ موسی او د هغه ورور هارون له خپلو نښانو او څرګندو دلیلونو سره ولېږل،
وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).
او هغوی یو چل جوړ کړ، او موږ هم یو چل جوړ کړ، په داسې حال کې چې هغوی نه پوهېدل.
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ
fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).
نو وګوره چې د دوی د دسیسې پایله څه وه، چې موږ دوی او د دوی قوم ټول له منځه یوړل.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).
او هغه کسان چې کمزوري ګڼل شوي دي، هغو کسانو ته چې متکبر دي وايي: "(نه!) دا په حقیقت کې د شپې او ورځې په اوږدو کې (ستاسو) دوکه ده (چې موږ منع کوي)، کله چې تاسو موږ ته بلنه ورکوئ چې په الله تعالی کفر وکړئ او له هغه سره شریک شئ." کله چې دوی عذاب ولید نو دوی پښیماني څرګنده کړه. او موږ د هغو کسانو په غاړه کې طوقونه واچوو چې کافران دي. دوی ته یوازې د هغه څه سره سم جزا ورکول کیږي چې دوی یې کړي دي.
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ
man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).
څوک چې عزت غواړي، نو (پوه شئ چې) ټول عزت د الله لپاره دی. دا د هغه لپاره دی چې ښې خبرې به پورته شي، او هغه به نیک عملونه پورته کړي. هغه کسان چې بدې دسیسې جوړوي، دوی ته به ډیره سخته سزا ورکړل شي، او د دوی بدې دسیسې به له منځه یوړل شي.
ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا
istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).
په ځمکه کې د دوی د تکبر او د دوی د ناوړه دسیسو له امله. ناوړه دسیسې به یوازې هغه کسان اغیزمن کړي چې دا دسیسې کوي. دوی یوازې د هغو کسانو د پریکړې په تمه دي چې له دوی څخه مخکې وو. نو تاسو به په الله کې هیڅ بدلون ونه مومئ او نه به د الله له پریکړې څخه کوم انحراف ومومئ.
وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ
wa makarū makran kubbārā(n).
او دوی یو لوی دوکه وکړه.
اِنَّهُمْ يَكِيْدُوْنَ كَيْدًاۙ
innahum yakīdūna kaidā(n).
په حقیقت کې، دوی (کافران) ناوړه دسیسې جوړوي.