وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

Һәм улар (кафырҙар) алданы, шуға күрә Аллаһ алдашыуға үс алды. Аллаһ – алдаҡ өсөн иң яҡшы үс алыусы.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

Һәм шулай итеп, Беҙ һәр ерҙә шул ерҙә хәйлә ҡылыу өсөн яуыз хакимдар яһаныҡ. Тик улар үҙҙәре лә һиҙмәҫтән үҙҙәрен алдай ғына.

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

Уларға берәй аят килгәс, улар: «Беҙ Аллаһ илселәренә бирелгән кеүек, беҙгә бирелмәйенсә, ышанмаясаҡбыҙ», — тиҙәр. Аллаһ Тәғәлә үҙенең илселек бурысын ҡайҙа ҡуйғанын яҡшыраҡ белә. Гонаһ ҡылған кешеләргә Аллаһ Тәғәлә алдында хурлыҡ һәм ҡаты яза килтереләсәк, сөнки улар ҡылған алдашыуҙары арҡаһында.

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

Әллә улар үҙҙәрен Аллаһтың (көтөлмәгән) ғазабынан имен тоямы? Аллаһы Тәғәләнең ғазабынан юғалтҡандарҙан башҡа бер кем дә үҙен имен тоймай.

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

Фирғәүен: "Ни өсөн һеҙ уға ышанаһығыҙ, мин һеҙгә рөхсәт биргәнсе? Ысынында, был, ысынлап та, һеҙ был ҡалала, унда йәшәүселәрҙе ҡыуып сығарыу өсөн уйлаған хәйлә. Һуңыраҡ белерһегеҙ (ҡылған эштәрегеҙҙең эҙемтәләрен)

وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ

wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

Һәм (хәтерегеҙҙә тотоғоҙ), ҡасан кафырҙар (Ҡөрәйештәр) һеҙгә (Мөхәммәткә) ҡаршы мәкер ҡороп, һеҙҙе ҡулға алып, төрмәгә ултыртыу йәки үлтереү, йәки ҡыуып сығарыу тураһында уйлағандар. Улар алдауҙы тыуҙырҙы һәм Аллаһ Тәғәлә алдауҙы боҙҙо. Аллаһ – алдаҡ өсөн иң яҡшы үс алыусы.

وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ

wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).

Беҙ кешеләргә мәрхәмәт бирһәк, уларға бәлә-ҡаза килгәндән һуң, улар шунда уҡ Беҙҙең аяттарыбыҙға ҡарата барлыҡ алдаҡтарҙы башҡара. Әйт: «Аллаһ тиҙерәк яза бирәсәк (был алдау өсөн)». Ысынлап та, фәрештәләребеҙ һинең алдауыңды иҫәпкә ала.

وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ

wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).

Шунан кис илап аталары янына килделәр.

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ

falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).

Шуға күрә ҡатын уларҙы кәмһетеүҙәрен ишеткәс, ҡатындарҙы саҡырып, уларға урын әҙерләне, һәр береһе бысаҡ бирҙе (ашты ҡырҡырға), шунан (Йософҡа): «Уларға сыҡ (үҙеңде күрһәт)», — тине. Ҡатындар уны күргәс, (уның матурлығына) хайран ҡалдылар, үҙҙәре лә үҙ ҡулдарын яраланылар. «Иң камил Аллаһ, был кеше түгел, был ысынлап та затлы фәрештә», - тип әйткәндә.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَۚ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ اَجْمَعُوْٓا اَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż ajma‘ū amrahum wa hum yamkurūn(a).

Был - Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) индергән йәшерен хәбәрҙәрҙең ҡайһы берҙәре; һин улар янында булмаһаң да, улар хәйлә ойошторорға ризалашҡанда (Йософто ҡоҙоҡҡа һалырға).

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Тимәк, һәр йәнде үҙенең ҡылған эштәренән (башҡалар кеүек үк) һаҡлаусы Аллаһмы? Улар Аллаһ өсөн тиңдәштәр. «Уларҙы сифаттарын атағыҙ», — тип әйтегеҙ. Әллә һеҙ Аллаһы Тәғәләнең ерҙә белмәгәнен әйтергә теләйһегеҙме, йәки (был турала әйтеү) тыумыштан һүҙ генә. Асылда, кәферҙәр өсөн уларҙың алдауҙары матур итеп күрһәтелә һәм уларға (дөрөҫ) юлдан ҡамасаулана. Аллаһ кемде аҙаштырһа, уны тура юлға күндереүсе булмаҫ.

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

Һәм, ысынлап та, уларҙан элек йәшәгәндәр (Мәккә кафырҙары) хәйлә ҡылғандар, ләкин бөтә хәйлә Аллаһ ҡөҙрәтендә ине. Ул һәр кемдең нимәгә ынтылыуын белә, ә Аллаһҡа ышанмағандар һуңғы (яҡшы) урындың кем өсөн икәнен белер.

وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ

wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).

Һәм, ысынлап та, улар, Аллаһ уларҙың алдауын белһә лә, әжер бирһә лә, алдаҡсылыҡ ҡылғандар. Һәм, ысынлап та, уларҙың алдауҙары тауҙарҙы юҡ итергә һәләтле түгел.

قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

Ысынлап та, уларҙан элек йәшәгәндәр алдаҡсылыҡ ҡылған, шунан һуң Аллаһ уларҙың өйҙәрен нигеҙҙәренән емергән, шунан уларға өҫтән (өйҙөң) түбәһе төшкән һәм уларға үҙҙәре белмәгән яҡтан ғазап килде.

اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ

afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

һуңынан яуыз алдауҙар ҡылғандар үҙҙәрен Аллаһ тарафынан үҙҙәре менән бергә ергә сумдырылыуҙан йәки үҙҙәренә белмәгән яҡтан килгән язанан именлек тоямы,

ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

Һуңынан Беҙ Мусаны һәм уның ҡустыһы Һарунды аяттарыбыҙ һәм асыҡ дәлилдәребеҙ менән ебәрҙек.

وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).

Һәм улар хәйлә ҡорҙо, Беҙ ҙә хәйлә ҡорҙоҡ, улар һиҙмәй ҙә ҡалды.

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).

Шулай итеп, уларҙың ҡотҡоһо нимәгә килтергәнен ҡарағыҙ: Беҙ уларҙы һәм уларҙың халҡын, барыһын да бергә юҡ иттек.

وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

Көсһөҙ тип иҫәпләнгәндәр тәкәбберҙәргә: «(Юҡ!) Һеҙ беҙҙе Аллаһҡа ышанмаҫҡа һәм Уның менән тиңдәш булырға саҡырғанда, төндә һәм көндөҙ алдауығыҙ, беҙгә ҡамасаулай», — тиҙәр. Улар ҡиәмәтте күреп үкенеүҙәрен белдерҙе. Беҙ иман килтермәгәндәрҙең муйындарына бығауҙар таҡтыҡ. Уларға әжер түгел, ә ҡылған эштәренә ҡарап бирелә.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

Кем дан теләй, ул саҡта бөтә дан Аллаһтыҡы. Тап Уға яҡшы һүҙҙәр күтәрелер, Ул изге эштәрҙе күтәрер. Ә яуызлыҡ ҡороусыларға килгәндә, уларға бик ҡаты яза биреләсәк, һәм уларҙың яуыз ниәттәре юҡҡа сығасаҡ.

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

ерҙәге тәкәбберлектәре һәм яуыз ниәттәре арҡаһында. Яуыз ниәттәр үҙҙәре уйлап сығарғандар менән генә буласаҡ. Улар тик элекке кешеләрҙең положениеларын (тормошҡа ашырыуҙы) көтә. Шул саҡта һеҙ Аллаһ өсөн бер ниндәй ҙә үҙгәреш тапмаҫһығыҙ һәм (шулай уҡ) Аллаһтың ризыҡтарынан тайпылыуға осрамаҫһығыҙ.

وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ

wa makarū makran kubbārā(n).

Улар ҙур алдаҡ эшләй».

اِنَّهُمْ يَكِيْدُوْنَ كَيْدًاۙ

innahum yakīdūna kaidā(n).

Ысынлап та, улар (кафырҙар) яуыз мәкер ҡора.