وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ
wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
Алар (кяферләр) хыянәт иттеләр, Аллаһ хыянәтчеләрдән үч алды. Аллаһ хыянәтчеләрдән үч алуның иң яхшысы.
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ
wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).
Әнә шулай һәр шәһәрдә явызларны хөкемдар иттек, алар анда явызларны алдасыннар өчен, ләкин алар сизмиләр, фәкать үзләрен алдыйлар.
وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ
wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).
Әгәр аларга бер аять килсә, алар әйтәләр: "Аллаһ рәсүлләренә бирелгән кебек безгә дә бирелгәнче, без иман китермибез", - дип. Аллаһ үзенең рәсүллек вазифасын кайда куячагын яхшырак белә. Гөнаһ кылучылар Аллаһ алдында хурлыкка һәм каты җәзага дучар ителәчәкләр, алар кылган ялганнары өчен.
اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).
Яки алар Аллаһның (көтелмәгән) гәзабыннан иминме? Аллаһның гәзабыннан имин булган кеше юк, бары тик һәлак булучылар гына.
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
Фиргавен әйтте: "Мин рөхсәт бирмичә ни өчен сез аңа ышанасыз? Бу, әлбәттә, сез бу шәһәрдә корган хәйләгез, аның халкын куып чыгару өчен. Соңрак белерсез (гамәлләрегезнең нәтиҗәләрен).
وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ
wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
Һәм (исеңдә тот), кәферләр (Корәеш) сине кулга алып төрмәгә утыртырга, үтерергә, яки куып чыгарырга каршы хәйлә корырга уйлаганнарын хәтерлә. Алар хәйлә кордылар, һәм Аллаһ хәйләне юкка чыгарды. Аллаһ хәйләнең иң яхшы үч алучысы.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).
Әгәр Без кешеләргә бәла-казадан соң рәхмәт кылсак, аларга бәла-каза килгәннән соң, алар шунда ук Безнең аятьләребезгә каршы хәйлә кылалар. Әйт: "Аллаһ (бу хәйлә өчен) тизрәк җәза бирәчәк". Әлбәттә, фәрештәләребез сезнең хәйләләрегезне күрәләр.
وَجَاۤءُوْٓ اَبَاهُمْ عِشَاۤءً يَّبْكُوْنَۗ
wa jā'ū abāhum ‘isyā'ay yabkūn(a).
Аннары кич белән елап аталары янына килделәр.
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
Хатын аларның мыскыллауларын ишеткәч, хатыннарны чакырды һәм алар өчен урын әзерләде, һәрберсе пычак бирде, аннары (Йосыфка): "Аларга чык (үзеңне күрсәт" диде. Хатыннар аны күргәч, (аның матурлыгына) гаҗәпләнделәр һәм (белмичә) үз кулларын җәрәхәтләделәр. Һәм әйттеләр: "Аллаһу акбар, бу кеше түгел. Бу чыннан да хөрмәтле фәрештә".
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَۚ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ اَجْمَعُوْٓا اَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż ajma‘ū amrahum wa hum yamkurūn(a).
Бу – Без сиңа вәхий кылган яшерен хәбәрләрнең кайберләре, гәрчә син алар янында булмаганда да, алар хәйлә корырга киңәш иткәннәрен (Йосыфны коега салырга)
اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
Димәк, Аллаһ һәр җанны эшләгән эшеннән саклыймы (башкалар кебек үк)? Алар Аллаһка тиңдәшләр. Әйт: "Аларның сыйфатларын әйтегез." Яки сез Аллаһка җир йөзендә белмәгән нәрсәне әйтергә телисезме, яки (бу турыда) туган сүз генә. Чынлыкта, имансызлар өчен аларның алдавы матур итеп күрсәтелә һәм алар (туры юлдан) тыела. Аллаһ кемне адаштырса, аны туры юлга күндерүче юк.
وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ
wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).
Әлбәттә, алардан алдагылар (Мәккә кяферләре) хәйлә иттеләр, ләкин барлык хәйлә Аллаһ кулында иде. Ул һәркемнең нәрсәгә омтылганын белә, һәм Аллаһка ышанмаучылар ахыргы (яхшы урын) кем өчен икәнен белерләр.
وَقَدْ مَكَرُوْا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللّٰهِ مَكْرُهُمْۗ وَاِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُوْلَ مِنْهُ الْجِبَالُ
wa qad makarū makrahum wa ‘indallāhi makruhum, wa in kāna makruhum litazūla minhul-jibāl(u).
Һәм, әлбәттә, алар хәйлә иттеләр, гәрчә Аллаһ аларның хәйләләрен белә һәм җәзалаячак та. Һәм, әлбәттә, аларның хәйләләре тауларны җимерә алмый.
قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ
qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).
Чыннан да, алардан алдагылар да хәйлә кордылар, Аллаһ аларның йортларын нигезеннән җимерде, аннары түбәләре өсләренә ишелде, һәм аларга сизмәгән җирдән газап килде.
اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ
afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).
Алайса, явыз хәйлә кылучылар Аллаһ тарафыннан җир өстенә чумдырылудан (фәлакәттән) яки үзләре белмәгән яктан аларга килә торган гәзабтан имин булырлармы?
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Соңра Мусаны һәм аның кардәше Һарунны ачык могҗизаларыбыз һәм могҗизаларыбыз белән җибәрдек.
وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).
Алар мәкерлек кылдылар, Без дә алар сизмәгән мәкерлек кылдык.
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ
fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).
Кара аларның мәкерләренең нәтиҗәсе ничек булды, Без аларны һәм аларның халкын тулысынча һәлак иттек.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).
Зәгыйфь саналганнар тәкәбберләргә әйтәләр: "(Юк!) Чынлыкта, бу сезнең төнлә дә, көндез дә алдавыгыз, сез безне Аллаһка ышанмаска һәм Аңа тиңдәш булырга чакырганда", - диләр. Алар газапны күргәч үкенделәр. Без ышанмаучыларның муеннарына богаулар салдык. Алар җәзаланмыйлар, фәкать кылган гамәлләре өчен генә.
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ
man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).
Кем дан тели икән, барлык дан да Аллаһка гына хас. Яхшы сүзләр Аңа гына хас, һәм Ул изге гамәлләрне күтәрә. Явызлык планлаштыручыларга исә бик каты җәза биреләчәк, һәм аларның явыз планнары җимереләчәк.
ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا
istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).
Җир өстендә тәкәбберлекләре һәм явыз мәкерләре аркасында. Яман мәкерләр фәкать аны мәкерләүчеләргә генә ирешер. Алар фәкать үзләреннән алдагыларның хөкемен көтәләр. Шуңа күрә Аллаһта бернинди үзгәреш тә тапмассың, Аллаһ хөкеменнән бернинди тайпылыш та тапмассың.
وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ
wa makarū makran kubbārā(n).
һәм алар зур алдау эшләделәр.
اِنَّهُمْ يَكِيْدُوْنَ كَيْدًاۙ
innahum yakīdūna kaidā(n).
Чыннан да, алар (кяферләр) бик яман хәйлә коралар.