الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(аьлча а) комаьрша сагӀа луш болу нах, паргӀатчу а, готтачу а хенахь, шайн оьгӀазло дӀа а лоцуш, кхечеран (гӀалаташна) гечдеш болу нах. АллахӀана дукхабеза дика деш берш .
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
Гечдеш хила, нахе хьекъале дерг леладе ала, Ӏовдалчу нехан терго ма е.
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
ХӀунда ца хета муъма наха а, муъма наха а шайн дика ойланаш, шуна харц кхаъ хезча, аша олуш хилча: «ХӀара (хабар) бакъдолу аьшпаш бу».
اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ
iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).
(Дагаийта) иза шен Далла тӀе цӀеначу дагца веъначу хенахь.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Ткъа (Мединат) гӀала дӀалаьцначу, уьш (мухӀажирийн) хьалха иман диллинчу нахана (ансарашна), царна дукхабезара шайн метте хӀижрат динарш. Ткъа цара шайн дегнаш чу лаамаш ца биллира шайна деллачуьнга (МухӀажирийн); ткъа цара хьалха дӀахӀоттадо (МухӀажирийн), шайна тӀехула, шаьш а хьашт доллушехь. Ткъа хьарамлонах ша ларвеш верг, тӀаккха уьш бу ирсе нах.
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
Ткъа царел тӀаьхьа баьхкинчу наха (мухӀажирашна а, ансарашна а), цара доӀа дира: «ХӀай тхан Дела, гечдехьа тхуна а, тхол хьалха иман диллинчу тхан вежаршна а, тхан дегнаш чу хьарамлонаш а ма е Ахь иман диллинчаьрца.