الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
༼དེ་ཡང་༽ དུས་ཚོད་རང་དབང་དང་དོག་པོ་གཉིས་ཀར་སྤྲོ་སེམས་འཁོལ་བའི་སྒོ་ནས་སྤྲོད་མཁན་གྱི་མི་དང་། གཞན་གྱི་ཁོང་ཁྲོ་བཀག་ནས་(ནོར་འཁྲུལ་)དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་གྱི་མི། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ལ་དགའ་པོ་ཡོད།
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
དགོངས་ཡང་གནང་ནས་མི་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ལྡན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་དགོས་ཞེས་བཤད་དགོས། མི་གླེན་པ་ལ་དོ་སྣང་མ་བྱེད།
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
ཁྱེད་རང་ཚོས་གསར་འགྱུར་རྫུན་མ་ཐོས་ནས་ "འདི་ནི་(གསར་འགྱུར་)རྫུན་མ་ངོ་མ་ཞིག་རེད།"
اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ
iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).
༼དྲན་པར་བྱ༽ སེམས་དྭངས་གཙང་གི་སྒོ་ནས་རང་གི་མགོན་པོའི་དྲུང་དུ་ཕེབས་པའི་ཚེ།
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
དེ་བཞིན་མི་ཌི་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཙན་བཟུང་བྱས་པའི་མི་རིགས་(ཨན་སར་)དང་ཁོང་ཚོ་(མུ་ཧ་ཇི་རིན་)མ་སླེབས་གོང་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ས་ཆར་གནས་སྤོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་དགའ་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་སྤྲད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་འདོད་པ་མ་བླུགས་པ་རེད། དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོས་(མུ་ཧ་ཇི་རིན་)ལ་གཙོ་གནད་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོ་ཡང་དགོས་མཁོ་ཡོད་ཀྱང་། སུ་ཞིག་གིས་རང་ཉིད་སེར་སྣ་ལས་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ན། དེ་དག་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་གྱི་མི་ཡིན།
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་རྗེས་སུ་ཡོང་མཁན་ཚོས་(མུ་ཧ་ཇི་རིན་དང་ཨན་སར་) སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། "ཨོ་ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལགས། ང་ཚོ་དང་ང་ཚོའི་སྔོན་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་གྱི་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་རོགས།