الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(अर्थात्) जो सहज र कठिनाइ दुवै समयमा दान गर्छन्, र जो आफ्नो क्रोधलाई नियन्त्रण गर्छन् र मानिसहरूलाई क्षमा गर्छन्। र अल्लाह असल काम गर्नेहरूलाई प्रेम गर्छन्,
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
क्षमाशील बन र मानिसहरूलाई बुद्धिमानी काम गर्न भन, र मूर्ख मानिसहरूको कुरामा ध्यान नदेऊ।
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
जब तपाईं झूटा समाचार सुन्नुहुन्छ र भन्नुहुन्छ, "यो (समाचार) साँचो झूट हो", तब आस्थावानहरू र आस्थावानहरूले किन आफूलाई दयालु ठान्दैनन्?
اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ
iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).
(स्मरण गर) जब उनी आफ्नो पालनकर्ताकहाँ पवित्र हृदय लिएर आए,
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
अनि ती मानिसहरू (अन्सारहरू) जसले मदीना शहरमा बसोबास गरेका थिए र तिनीहरू (मुहाजिरिन) को आगमन अघि नै विश्वास गरेका थिए, तिनीहरूले आफ्नो ठाउँमा बसाइँ सरेकाहरूलाई माया गर्थे। र तिनीहरूले (मुहाजिरिन) लाई दिइएको कुराको लागि आफ्नो हृदयमा इच्छा राखेनन्; र तिनीहरूले (मुहाजिरिन) लाई आफूलाई भन्दा बढी प्राथमिकता दिन्छन्, यद्यपि तिनीहरू पनि आवश्यकतामा छन्। र जसले आफूलाई कंजूषपनबाट बचाउँछ, तिनीहरू भाग्यशाली मानिसहरू हुन्।
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
अनि तिनीहरूपछि आएकाहरू (मुहाजिरिन र अन्सारहरू) ले प्रार्थना गरे, "हे हाम्रा पालनकर्ता, हामीलाई र हामीभन्दा पहिले विश्वास गर्ने हाम्रा भाइहरूलाई क्षमा गर्नुहोस्, र विश्वास गर्नेहरूप्रति हाम्रो हृदयमा द्वेष नराख्नुहोस्। हे हाम्रा पालनकर्ता, निस्सन्देह, तपाईं सबैभन्दा दयालु र सबैभन्दा दयालु हुनुहुन्छ।"