الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(അതായത്) സുഖത്തിലും പ്രയാസത്തിലും ദാനധർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, കോപം ഒതുക്കിവെക്കുന്നവരും, ആളുകൾക്ക് മാപ്പുനൽകുന്നവരും. അല്ലാഹു നന്മ ചെയ്യുന്നവരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
ക്ഷമിക്കുന്നവരായിരിക്കുക, ജ്ഞാനപൂർവമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ആളുകളോട് പറയുക, വിഡ്ഢികളെ ശ്രദ്ധിക്കരുത്.
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
വ്യാജ വാർത്തകൾ കേട്ട് "ഇത് (ഒരു വാർത്ത) ഒരു യഥാർത്ഥ നുണയാണ്" എന്ന് പറയുമ്പോൾ, വിശ്വാസികളും വിശ്വാസികളും സ്വയം ദയ കാണിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ
iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).
(ഓർക്കുക) അദ്ദേഹം തന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ അടുക്കൽ ശുദ്ധമായ ഹൃദയത്തോടെ വന്ന സന്ദർഭം.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
മദീന നഗരം കൈവശപ്പെടുത്തിയവരും (മുഹാജിറുകൾ) (ആഗമനത്തിനു മുമ്പ്) വിശ്വസിച്ചവരുമായ (അൻസ്വാറുകൾ) തങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തേക്ക് പലായനം ചെയ്തവരെ സ്നേഹിച്ചു. അവർക്ക് (മുഹാജിറുകൾ) നൽകപ്പെട്ടതിൽ അവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ വെച്ചില്ല; അവർ ആവശ്യക്കാരാണെങ്കിൽ പോലും, സ്വന്തത്തെക്കാൾ (മുഹാജിറുകൾ) മുൻഗണന നൽകുന്നു. ആരെങ്കിലും പിശുക്കിൽ നിന്ന് സ്വയം സൂക്ഷിച്ചാൽ അവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ.
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
അവരുടെ ശേഷമുള്ള (മുഹാജിറുകളും അൻസാറുകളും) അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ മുൻഗാമികളായ വിശ്വാസികൾക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ. സത്യവിശ്വാസികളോട് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നീ ഒരു വിദ്വേഷവും ജനിപ്പിക്കരുതേ. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, തീർച്ചയായും നീ പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.