الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលបរិច្ចាគទាន ទាំងក្នុងគ្រាស្រួល និងក្នុងគ្រាលំបាក និងអ្នកដែលទប់កំហឹងរបស់ពួកគេ និងអភ័យទោសឱ្យមនុស្សលោក។ ហើយអល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលធ្វើល្អ។
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
ចូរអត់ទោសឲ្យគេ ហើយប្រាប់គេឲ្យធ្វើអ្វីដែលឈ្លាសវៃ ហើយកុំយកចិត្តទុកដាក់នឹងមនុស្សល្ងង់។
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿ និងអ្នកជឿមិនគិតល្អចំពោះខ្លួនឯង នៅពេលដែលអ្នកឮព័ត៌មានមិនពិត ហើយនិយាយថា "នេះគឺជា (ព័ត៌មាន) ជាការកុហកពិតប្រាកដ"?
اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ
iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).
(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលគាត់បានមករកព្រះអម្ចាស់របស់គាត់ដោយចិត្តបរិសុទ្ធ
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ហើយប្រជាជន(អាន់សារ)ដែលបានកាន់កាប់ទីក្រុងមេឌីណា ហើយបានជឿមុន (ការមកដល់) ពួកគេស្រឡាញ់អ្នកដែលបានធ្វើចំណាកស្រុកទៅកាន់កន្លែងរបស់ពួកគេ។ ហើយពួកគេមិនបានដាក់បំណងប្រាថ្នានៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលត្រូវបានប្រទានឱ្យពួកគេ (មូហាជីរីន) ឡើយ។ ហើយពួកគេឱ្យតម្លៃ (មូហាជីរីន) លើសពីខ្លួនឯង ទោះបីជាពួកគេក៏ខ្វះខាតក៏ដោយ។ ហើយអ្នកណាដែលរក្សាខ្លួនពីការកំណាញ់ អ្នកទាំងនោះគឺជាមនុស្សដែលមានសំណាង។
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
ហើយអ្នកដែលបានមកបន្ទាប់ពីពួកគេ (មូហាជីរីន និងអាន់សារ) ពួកគេបានអធិស្ឋានថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើង និងបងប្អូនរបស់យើងដែលបានជឿមុនយើងផង ហើយសូមទ្រង់កុំដាក់ទោសនៅក្នុងចិត្តរបស់យើងចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿឡើយ។ ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង ពិតណាស់ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានចិត្តសប្បុរសបំផុត ជាអ្នកដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរបំផុត។