الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ಅಂದರೆ) ಸುಖ-ದುಃಖಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ದಾನ ಮಾಡುವವರು, ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವವರು. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
ಕ್ಷಮಿಸುವವರಾಗಿರಿ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಲು ಹೇಳಿ, ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖ ಜನರಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಡಿ.
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ "ಇದು (ಒಂದು ಸುದ್ದಿ) ನಿಜವಾದ ಸುಳ್ಳು" ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏಕೆ ದಯೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ?
اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ
iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).
(ನೆನಪಿಡಿ) ಅವರು ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ,
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ಮತ್ತು ಮದೀನಾ ನಗರವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅವರ (ಮುಹಾಜಿರ್) ಆಗಮನಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ (ಅನ್ಸಾರ್) ಜನರು (ಅನ್ಸಾರ್‌ಗಳು) ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಅವರು ತಮಗೆ ನೀಡಲಾದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ (ಮುಹಾಜಿರ್); ಮತ್ತು ಅವರು ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ (ಮುಹಾಜಿರ್) ಅವರನ್ನು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಯಾರು ತಮ್ಮನ್ನು ಜಿಪುಣತನದಿಂದ ದೂರವಿಡುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು.
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
ಮತ್ತು ಅವರ ನಂತರ ಬಂದವರು (ಮುಹಾಜಿರ್ ಮತ್ತು ಅನ್ಸಾರ್), "ಓ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ, ನಮಗೂ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟ ನಮ್ಮ ಸಹೋದರರಿಗೂ ಕ್ಷಮಿಸು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟವರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಡ. ಓ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ, ನಿಜಕ್ಕೂ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ದಯಾಳು, ಕರುಣಾಮಯಿ." ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.