فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Imbagħad ġiet għand Musa, waħda miż-żewġ nisa li kienet miexja bil-mistħija, u qaltlu: “Tabilħaqq, missieri jistedinkom tagħtiw xi ħaġa lura għat-tjubija tiegħek li tajtu l-ilma lill-bhejjem tagħna.” Meta (Mosè) ġie għand missieru u dan irrakkontalu l-istorja (dwaru nnifsu), dan qallu: “Tibżax! Int ġejt salvat min-nies inġusti.”