فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
نو دواړه روان شول تر هغه چې کښتۍ ته سپور شول او هغه په کې سوری وکړ. هغه (موسی) وویل: "تا ولې په کښتۍ کې سوری وکړ؟ ایا تا د هغې سپاره کسان غرق کړل؟" په حقیقت کې، تا لویه ګناه کړې ده.
اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا
ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).
اوس کښتۍ د بې وزلو خلکو وه چې په سمندر کې یې کار کاوه؛ ما اراده وکړه چې هغه له منځه یوسم، ځکه چې د دوی په وړاندې یو پاچا وو چې هره کښتۍ به یې نیوله.